Γράφει ο Ερμής:

Είναι φορές που ακούς μια ιστορία και αυτομάτως κατανοείς ότι το θύμα δεν είναι μόνο θύτης του εαυτού του, αλλά κυρίως θύτης όσων δεν έφταιξαν. Αυτήν ακριβώς την εντύπωση είχα, όταν ο Ζέφυρος μάς ανέφερε τον άγνωστο άνδρα, που περνάει τα βράδια του πίνοντας μόνος σ’ ένα μικρό κέντρο διασκέδασης.

«Δεν είναι αλκοολικός», διευκρίνισε ο Ζέφυρος. «Ή τουλάχιστον δεν είναι ακόμη. Είναι ένας άνδρας, που είχε όλα όσα θα του χάριζαν την ευτυχία. Εργαζόταν σε μια καλή δουλειά, ήταν παντρεμένος και είχε ένα παιδί. Οι μέρες του κυλούσαν ήρεμα και απλά, δίχως προβλήματα, ώσπου εκείνος πόθησε αυτό που έχασε.

Η καταστροφή συνέβη απρόσμενα, όπως πάντα. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, μήτε προειδοποίηση. Γιατί να το κάνει εξάλλου; Τα σημάδια της είναι γνωστά κι εκείνος όφειλε να τα γνωρίζει. Όλοι τα ξέρουν…

Το είχε ξαναζήσει. Τότε όμως ήταν μόνος, δίχως οικογένεια και υποχρεώσεις. Έκλαψε, πόνεσε, προχώρησε, Ή μήπως όχι; Αν το είχε ξεπεράσει, τότε γιατί όταν την πρωτοείδε, μόλις μπήκε στο γραφείο, τού προκάλεσε την ίδια συγκίνηση; Όμοια με την άλλη. Ίδιες κινήσεις, ίδια συμπεριφορά. Άγρια, χυδαία, έκφυλη, υποκρίτρια. Εντελώς αντίθετη από εκείνον. Κι όμως, ενώ ήξερε, ποιο θα ήταν το τέλος, προχώρησε ανεξαρτήτως τιμήματος.

Της προσέφερε πολλά περισσότερα απ’ όσα τού χάρισαν οι κρυφές συναντήσεις τους. Έχασε την υπόληψή του, την οικογένειά του, τον αυτοσεβασμό του, τους φίλους του. Κι εκείνη; Πού βρισκόταν τώρα που αυτός πίνει μόνος; Φυσικά με μια άλλη παρέα. Κάποιον που θα την βοηθήσει να ανέβει ψηλότερα και να γίνει ισχυρότερη. Κι όσο θα ανεβαίνει, τόσο θα ποδοπατά όσους στέκονται εμπόδιο.

Κοιτάζει τον πάτο του ποτηριού κι αναζητά την μορφή της. Την βλέπει. Άυλη, αόρατη και ταυτόχρονα ορατή. Σ’ εκείνον και μονάχα για εκείνον.

Είναι αυτός που απλώς επιθύμησε το πάθος. Ή μήπως τελικά το λάθος;»

 

Συνταγή της Αμβροσίας: Πάθος

Υλικά:

1 κιλό φρούτα του δάσους

1 ½ κιλό τσικουδιά (άοσμη – δυνατή)

2 λοβοί βανίλιας (σε κομμάτια)

400 γραμμάρια ζάχαρη

 

Εκτέλεση:

Τοποθετούμε όλα τα υλικά σ’ ένα γυάλινο βάζο, που κλείνει αεροστεγώς. Φυλάμε το βάζο σε σκιερό σημείο και ανακινούμε το περιεχόμενο ημερησίως, για ένα μήνα. Στραγγίζουμε σ΄ ένα τουλπάνι το ποτό και το αδειάζουμε σε κρυστάλλινη μποτίλια.

 

Ο τίτλος του πίνακα είναι : The Absinthe Drinker του Viktor Oliva