Γράφει ο Ερμής:

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς που όλοι οι υπήκοοι του τον αγαπούσαν και τον σέβονταν γιατί ήταν καλός και συνετός.

Ο βασιλιάς είχε δυο γιους και είχε αναθέσει την εκπαίδευση τους σ’ έναν παιδαγωγό που τους δίδαξε όλα όσα όφειλαν να γνωρίζουν ως πρίγκιπες και μελλοντικοί ηγέτες. Μ’ εντολή όμως του πατέρα τους είχε αφαιρεθεί από τα βιβλία ο ορισμός της δικαιοσύνης και έτσι, οι πρίγκιπες δεν έμαθαν ποτέ την έννοιά της.

Όταν έφθασε η στιγμή που ο βασιλιάς έπρεπε να επιλέξει τον διάδοχό του, κάλεσε τους γιους του και τους πρόσταξε να ταξιδέψουν μέχρι τα πέρατα της γης.

«Αυτός που, όταν επιστρέψει, μου πει ποια είναι η σωστή σημασία της δικαιοσύνης, θα πάρει τη θέση μου», τους δήλωσε.

Οι δυο νέοι υπάκουσαν στην εντολή του και ξεκίνησαν για το μακρινό τους ταξίδι.

Ο μεγαλύτερος – που αγαπούσε την καλοπέραση και την πολυτέλεια – επισκέφθηκε μόνο τις χώρες όπου κυριαρχούσε ο πλούτος και απέφυγε καθετί που σχετιζόταν με τη φτώχεια.

Ο μικρότερος όμως που του άρεσε να παρατηρεί και να διαμορφώνει την κρίση του σύμφωνα με την ορθότητα των συμπερασμάτων του, δεν έκανε κανέναν διαχωρισμό και – παρόλο που ταξίδεψε σε λιγότερες χώρες – είδε τον τρόπο ζωής εκείνων που ευημερούσαν, αλλά και εκείνων που δυστυχούσαν.

Όταν γύρισαν στο παλάτι, ο βασιλιάς τους ζήτησε την απάντηση στο ερώτημά του.

Τότε ο μεγαλύτερος είπε:

«Δικαιοσύνη υπάρχει, όπου ρέει άφθονο το χρήμα και κανείς δεν δουλεύει. Εκεί, όπου όλοι διασκεδάζουν και ζουν ανέμελα, δίχως σκοτούρες».

«Διαφωνώ», παρενέβη ο μικρότερος γιος. «Οι ουτοπίες συναντώνται μόνο στη θεωρία και όχι στην πράξη. Η εργασία είναι απαραίτητη, όχι μόνο για βιοποριστικούς λόγους, αλλά και γιατί προσφέρει τη χαρά της δημιουργίας και της συνεισφοράς. Κατά την άποψή μου, η δικαιοσύνη μεριμνά για την ισοτιμία και την αποφυγή διακρίσεων. Ο πλούτος δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, επειδή σε αυτήν την περίπτωση θα υπήρχε έξαρση της εξαπάτησης και της δολιότητας. Η δικαιοσύνη εξασφαλίζει σε όλους την πρόσβαση στις παροχές της Πολιτείας, όμως δεν τιμωρεί εκείνους που προοδεύουν ταχύτερα. Είναι αμερόληπτη, αντικειμενική και δεν επηρεάζεται από κανέναν. Κυρίως όμως διασφαλίζει την ηρεμία και την ασφάλεια των πολιτών και ιδίως εκείνων που δεν επιχειρούν να επιβάλλουν τις επιθυμίες τους με την ισχύ τους».

Ο βασιλιάς κοίταξε τους γιους του, σηκώθηκε από τον θρόνο του και άπλωσε το χέρι του στον μικρότερο.

«Έλα», του είπε. «Ο θρόνος μου σου ανήκει. Φρόντισε να κυβερνήσεις ενθυμούμενος τα τωρινά σου λόγια».

Συνταγή της Αμβροσίας: Βασιλικό έδεσμα

Υλικά:

1 ½ κιλό μούσμουλα

1 ½ κούπα καστανή ζάχαρη

1 ποτήρι νερό

Λίγη βανίλια

Εκτέλεση:

Πλένουμε τα μούσμουλα. Τα καθαρίζουμε και αφαιρούμε τα κουκούτσια. Τα τοποθετούμε σε μια κατσαρόλα και ρίχνουμε το νερό. Τα βράζουμε και μόλις είναι έτοιμα, τα περνάμε από το πρες πουρέ.

Τα τοποθετούμε εκ νέου στην κατσαρόλα με τον χυμό που έχει προκύψει και προσθέτουμε τη ζάχαρη και τη βανίλια.

Τα βράζουμε έως ότου δέσει η μαρμελάδα.

Πίνακας: «Thémis ou La Justice», Bernard d’Agesci (1794), Musée Bernard d’Agesci.