Από την Κέλλυ Βουράνη

 Ζούσε κάποτε ένα κορίτσι η Ευτέρπη με την οικογένειά του στη Γλυφάδα, όταν κάποια Χριστούγεννα ο πατέρας της αναγκάστηκε να κόψει το μεγάλο Χριστουγεννιάτικο δέντρο για να μπορέσει να το βγάλει έξω από το σπίτι. Ακούστηκε η φωνή του πατέρα να καλεί αυτήν και τον αδελφό της έξω στον κήπο. Ήθελε να τους δείξει κάτι. Τότε αντίκρισε κάτι που την άφησε άναυδη. Κοιτούσε έκπληκτη και συγκινημένη τις ρίζες του δέντρου να κινούνται. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι το δέντρο είχε ζωή. Ο «πνεύμονας της γης» είπε ο πατέρας. Αυτή η εικόνα χαράχτηκε  μέσα της για πολλά χρόνια.

 Η Ευτέρπη είχε μεγάλη αγάπη στην τέχνη, στη συγγραφή και στη ζωγραφική, ακολουθώντας τόσο τα χνάρια του παππού της που ήταν απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών στην Ελλάδα, όσο και του πατέρα της ο οποίος εργαζόταν ως τρομπετίστας σε κρουαζιερόπλοιο και αργότερα ως μαέστρος στη Γαλλία. Βρέθηκε στο Παρίσι με παρότρυνση του πατέρα της όπου και μαθήτευσε κοντά σε δύο μεγάλους δασκάλους. Εκεί σπούδασε ψυχολογία των χρωμάτων.

Η Ευτέρπη Γιατράκη γίνεται Ευτέρπη Γιατράκη-Φραγκιαδουλάκη και μετακομίζει στην Ν. Υόρκη για τις σπουδές της κόρης της. Η ζωγραφική πάντα ήταν πιστή της φίλη, αγαπημένη. Τα μυστικά της «φίλης» της τα μοιράζεται με τους μαθητές σε ιδιωτικά σχολεία της Ν. Υόρκης. Η Ευτέρπη ωστόσο δεν ξέχασε ποτέ τα δέντρα. Τα έβλεπε να πετιούνται άψυχα και κακοποιημένα, έξω από τα σπίτια των ανθρώπων. Τότε αποφάσισε να αλλάξει τη μοίρα τους. «Το ξύλο δεν πρέπει να καίγεται, δεν πρέπει να καταστρέφεται. Πρέπει να δίνουμε ζωή στο ξύλο».  Και έτσι έγινε.

 Η Ευτέρπη μυήθηκε στα μυστικά της ζωγραφικής σε ξύλο από την αμερικανοεβραία ζωγράφο Χίλντα. «Τα έργα πρέπει να σου μιλούν» της έλεγε. Πράγματι τα έργα της διαπνέονται από ζωή, όπου το παλιό συμπλέει με το καινούργιο.  Η αμερικανική ιστορία και παράδοση, αυτή των ιθαγενών Ινδιάνων, την εμπνέει βαθιά. Σεβασμός προς τη Μητέρα Γη και όχι καταδυνάστευσή της (μου θύμισε μια φράση από την απάντηση του αρχηγού των Ινδιάνων, άρχοντα Σητλ, στον πρόεδρο Φραγκλίνο Πηρς το 1854, «Ο χυμός που τρέχει μέσα στα δέντρα περιέχει τις μνήμες του ανθρώπου..[..]. Είμαστε  ένα τμήμα της γης και αυτή είναι τμήμα του εαυτού μας»).

 Χαρακτηριστικά στον πίνακα με το ζευγάρι των λαγών συμβολοποιείται η πανσπερμία των φυλών που συμβιώνουν στην πλούσια αμερικανική γη. Καθόλου τυχαία εδώ η αντίθεση μαύρου – λευκού χρώματος καθώς παραπέμπει στη σχέση μαύρων και λευκών με γεγονότα σταθμούς για την κοινωνική εξέλιξη των Η.Π.Α. Τα θέματά της δε σταματούν εδώ. Βασισμένη στην αμερικανική παράδοση αποδίδει την «Αιώνια Αγάπη» (Eternal love). Ένας πίνακας που γεννήθηκε όταν κέρδισε τη μάχη για τη ζωή. Το ζευγάρι αγαπημένο πορεύεται μέσα στη ζωή και γύρω του μόνο χαρά και αφθονία. Σε μια στιγμιαία έμπνευση ξεπήδησε από το πινέλο της ο «Χρόνος». Ο πανδαμάτωρ, ανελέητος, αυτός που τα δαμάζει και τα νικάει όλα. Όλοι και όλα έχουν ημερομηνία καλωσορίσματος και ημερομηνία λήξης λέει η ίδια.

 Στη μνήμη αυτή τοποθετείται και η ελληνική παράδοση, το γλυφαδιώτικο θαλασσινό τοπίο της γενέτειρας της να δένει αρμονικά με το αστικό τοπίο των Η.Π.Α και της Ελλάδας. Αυτά βέβαια είναι ορισμένα από τα έργα της. Το καθένα από αυτά ξεχωρίζει για τις μοναδικές αντιθέσεις χρωμάτων χωρίς όμως φωτοσκιάσεις, διακριτικό στοιχείο της τεχνοτροπίας που εφαρμόζει.

 Η ζωγράφος κυρία Ευτέρπη Γιατράκη- Φραγκιαδουλάκη μεταδίδει σε όλους μας το φως της ζωής μέσα από τα έργα της. Την πίστη στον άνθρωπο και τα πλάσματα της Φύσης. Και επειδή ένας καλλιτέχνης είναι και η εποχή του, δραστηριοποιείται εθελοντικά σε ζωοφιλικούς συλλόγους ενάντια στην ευθανασία των ζώων, ενώ έχει διατελέσει πρόεδρος και αντιπρόεδρος σε πολλούς συλλόγους της ελληνικής ομογένειας. Εδώ και τριάντα δύο χρόνια διδάσκει την τέχνη της ζωγραφικής σε σχολεία, κολλέγια και πανεπιστήμια.

 Ως γυναίκα και πολίτης του κόσμου αποτελεί πρότυπο για όλες στις γυναίκες που μάχονται για την πραγματοποίηση των στόχων τους σε μια εποχή μεγάλων κοινωνικών προκλήσεων. Η ζωγραφική είναι για αυτήν το «οξυγόνο» της, το οποίο έχει μοιραστεί με το κοινό σε διάφορες εκθέσεις στις Η.Π.Α και το Παρίσι. Στην Αθήνα είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε τα έργα της στο Παλαιό Δημαρχείο της Γλυφάδας (8-10/6/2019). Μια τιμητική έκθεση με διοργανωτή την Ένωση Γυναικών Γλυφάδας «Εμείς». Σύλλογος με ξεχωριστή κοινωνική δράση με πρόεδρο την κυρία Λένα Μαυρακάκη. Τα έργα της έκθεσης πλαισιώθηκαν από τον εμπνευσμένο σχολιασμό της εξαιρετικής ζωγράφου και μουσικού Βάριας Λοράνδου.  

 Η κυρία Γιατράκη-Φραγκιαδουλάκη βραβεύτηκε ως επίτιμο μέλος του συλλόγου για την φιλανθρωπική δράση αγάπης που διοργάνωσε στη Ν. Υόρκη με στόχο τη συγκέντρωση γραφικής ύλης για τα άπορα παιδιά της πόλης.

 Επόμενη καλλιτεχνική έκθεση της κυρίας Ευτέρπη Γιατράκη Φραγκιαδουλάκη αναμένεται να πραγματοποιηθεί στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου στο Ηράκλειο της Κρήτης.

 Mrs G. η πατρίδα σας περιμένει με αγάπη.