Βόλτα για απογευματινό καφέ με αγαπημένη φίλη.

Είναι ακόμα απόγευμα και ο ήλιος στέλνει τις δυνατές, καλοκαιρινές ακτίνες του. Ζέστη..

Ζέστη, αλλά και πείνα! Όλη μέρα στο πόδι, ξέχασες ακόμα και να ρίξεις κάτι στο στομάχι σου! Το ραντεβού με τη φίλη είναι για τις 7. Εσύ όμως, με τη σύντροφο σου, φτάνετε στην περιοχή από τις 6. Έχει ένα σουβλατζίδικο λίγο πιο κάτω από την καφετέρια και θέλεις να το τιμήσεις με την παρουσία σου..

Κάθεσαι λοιπόν, με τη συμβία σου και έχετε τσακίσει μία σίζαρς και μία μερίδα γύρο. Έχεις στανιάρει και τα χρώματα έχουν επανέλθει στο κανονικό τους χρώμα! Τα νεύρα σου, αυτά που σου δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχουν αρχίσει να καλμάρουν.

Από το πρωί έχεις κάνει 80 χιλιόμετρα με τη μηχανή. Από παντού σου πετάγονταν, εν δυνάμει φονιάδες οδηγοί, ταξιτζήδες, διάφοροι άσχετοι με την οδήγηση και άρα επικίνδυνοι, παπουδογιαγιάδια που νομίζουν πως βρίσκονται στα χωράφια τους και λοιποί άσχετοι. Ήταν και εκείνο το επείγον χαρτί που έπρεπε να πάει “τώρα”, που ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Αυτό που σε κούρασε περισσότερο απ ‘όλα σήμερα.

Τώρα όμως, έχεις χορτάσει και σε λίγο θα απλωθείς στις άνετες καρέκλες του γνωστού μαγαζιού, για να ρουφήξεις τον απογευματινό σου καφέ! Μάλλον θα χτυπήσεις και δυο τρεις μπάλες παγωτό πιο πριν..

Μέσα σου όμως έχεις ακόμα άγχος. Είναι τα οικονομικά που σε αγχώνουν, είναι το αμάξι και η μηχανή που θέλουν σέρβις, δηλαδή λεφτά, είναι και διάφορα άλλα της καθημερινότητας που γενικά σε αγχώνουν, ακόμα και τη στιγμή που απολαμβάνεις το καλοφτιαγμένο φαΐ του γυράδικου.

Δύο παιδιά. Δύο νεαροί..

Είναι δύο νέοι άνδρες που βγαίνουν από το απέναντι μαγαζί. Το μαγαζί απέναντι είναι ένα γνωστό καφέ μπαρ της περιοχής. Είναι ακόμα πολύ νωρίς το απόγευμα και δουλεύει ως καφετέρια. Οι δύο 25άρηδες, προφανώς τέλειωσαν τον καφέ τους και πάνε σπίτια τους, ή όπου αλλού τέλος πάντων..

Κάτι παράξενο έχει η εικόνα των δύο νέων. Όπως διαγράφονται οι σιλουέτες τους, μοιάζουν να είναι πιασμένοι χέρι χέρι. Σα ζευγάρι..

Μόνο που δε μοιάζει με ζευγάρι ομοφυλόφιλων. Μόνο όταν βγαίνουν στο φως φαίνεται η σκληρή αλήθεια!

Το ένα παιδί είναι τυφλός! Ο φίλος του τον κρατάει από το χέρι, βοηθώντας τον να κινηθεί. Με το άλλο χέρι, το ελεύθερο, ο τυφλός νεαρός κρατάει το μπαστούνι του..

Θλίψη! Θλίψη για το παιδί. Όσο και να αποδέχεσαι την αναπηρία, αυτή δεν παύει να είναι μία σκληρή κατάσταση! Πόσο μάλλον για ένα νέο άτομο. Ακόμα δε περισσότερο για το συγκεκριμένο, που είναι και ωραίο παιδί..

Ένας όμορφος νεαρός άνδρας, ο οποίος στερείται μία εκ των βασικότερων αισθήσεως, που μπορούν να κάνουν τον κόσμο ομορφότερο!

Ναι, σύμφωνοι! Υπάρχει και πολύ ασχήμια στον κόσμο! Πολλές φορές βλέπουμε άσχημα πράγματα και αποστρέφουμε το βλέμμα μας από αυτά. Άλλες φορές πάλι, κλείνουμε τα μάτια για να μη βλέπουμε. Επιλέγουμε να το κάνουμε!

Αυτό το παιδί όμως, δεν μπορεί να επιλέξει..

Τους κοιτάς με θλίψη. Ο τυφλός νεαρός και ο αξιέπαινος φίλος του, που τον βοηθάει να ζήσει. Για πόσο άραγε θα είναι στο πλάι του;…

Οι δύο φίλοι απομακρύνονται με μικρά προσεκτικά βήματα και τους κοιτάς μέχρι που χάνονται.

Κοιτάς τον ουρανό, τα δένδρα, τα χρώματα! Κοιτάς την αγαπημένη σου που στέκεται δίπλα σου! Τι όμορφη που είναι!

Τι όμορφα που είναι όλα γύρω!

Ο εκνευρισμός σου έφυγε. Τα νεύρα σου πέρασαν. Τα άγχη σου εξαφανίστηκαν! Όλα καλά θα πάνε!

Είσαι αρτιμελής, υγιής, αγαπάς και αγαπιέσαι!

Είσαι πλούσιος!!