Ανήμερα Δεκαπενταύγουστος.

Η άδεια δεν “έκατσε” καλά αυτή τη χρονιά και, ύστερα από αρκετά χρόνια, είσαι στο Κλεινόν Άστυ Αυγουστιάτικα! Μιά χαρά, πλάκα πλάκα!..

Απολαμβάνεις την οδήγηση σε σχεδόν άδειους δρόμους, την ευκολία ευρέσεως χώρου στάθμευσης, ανά πάσα ώρα και στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος, τη γενικότερη χαλαρότητα της πόλης, που όλη την υπόλοιπη χρονιά κινείται σε φρενήρεις ρυθμούς!

Ανήμερα της Παναγίας, στις δέκα πέντε Αυγούστου, είναι μέρα σχόλης. Χαλαρότητας. Θες δε θες, δουλειά δεν έχει!

Με το λατρεμένο σου ταίρι, πάτε από νωρίς το πρωί για μπάνια, στο αγαπημένο σας στέκι. Ένα Πισίνα κλάμπ (έτσι προσδιορίζεται), το οποίο τυγχάνει να βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι σας! Έχετε πάει αρκετές φορές εκεί και εκτιμάτε τη γενικότερη ατμόσφαιρα και παροχή υπηρεσιών. Επίσης, εκτιμάτε το γεγονός πως το συγκεκριμένο μέρος δεν έχει πισίνα για παιδιά και άρα, έχει ελάχιστο αριθμό από αλαλάζοντα και τρέχοντα δεξιά και αριστερά πιτσιρίκια! Τέλεια!

Έχεις ήδη παρατηρήσει, από τις προηγούμενες φορές, την παρουσία αρκετών μοναχικών γυναικών στις ξαπλώστρες. Λίγο πολύ όλες τους στο ίδιο ηλικιακό φάσμα. Πάνω κάτω στη δεκαετία των δεύτερων “άντα”..

Ανήμερα Δεκαπενταύγουστος και όπως το περίμενες, ο κόσμος ελάχιστος! Άριστα!

Αράζετε σε δύο ξαπλώστρες και χαλαρώνετε! Τα λαχταριστά καφεδάκια δεν αργούν και το παζλ ολοκληρώνεται με την ανάγνωση ενός καλού βιβλίου. Που και που διακόπτεται η ανάγνωση, για να ασχοληθείς με το ταίρι σου. Κανά χάδι, κανά φιλάκι, λίγο λάδι στην πλατούλα και άλλα τέτοια “ζευγαρικά”..

Κάποια στιγμή τη βλέπεις…

Η αλήθεια είναι πως στην αρχή, περισσότερο την αισθάνεσαι και μετά τη βλέπεις. Είναι μία από τις μοναχικές σαραντάρες που βλέπεις να πιάνουν από μία ξαπλώστρα και να λιάζονται τις προηγούμενες φορές που έχετε πάει εκεί.

Αισθάνεσαι την ένταση της. Την ένταση στο περπάτημα. Την διακριτική, αλλά εμφανή ένταση που διαπερνά το, ομολογουμένως καλλίγραμμο, κορμί της!

Περπατάει, όχι σα να πηγαίνει στην πισίνα για να χαλαρώσει, αλλά σα να πηγαίνει “κάπου”. Σε δουλειά ας πούμε..

Ο υπάλληλος σπεύδει να την εξυπηρετήσει, να της βάλει την ξαπλώστρα εκεί που αυτή επιθυμεί.

Βγάζει το φόρεμα παραλίας και αποκαλύπτει το μικροσκοπικό, μικροσκοπικότατο, μπικίνι της! Μικροσκοπικό, στα όρια του απαράδεκτου για γυναίκα που δεν είναι πλέον είκοσι χρονών και που έτσι κι αλλιώς, όσο καλλίγραμμη και αν παραμένει, δε διαθέτει το αντίστοιχο νεανικό κορμί..

Ξαπλώνει στην ξαπλώστρα, αλλά δεν χαλαρώνει. Κάθε λίγα δευτερόλεπτα κάνει κινήσεις. Νευρικές κινήσεις!

Κάτι να δει στην τσάντα, κάτι να κοιτάξει στο κινητό της, να απλώσει λίγο λάδι εδώ, λίγο εκεί, λίγο πάρα πέρα..

Που και που, πίσω από τα γυαλιά ηλίου της, ρίχνει κλεφτές ματιές, να δει αν την κοιτάνε. Δεν την κοιτάνε..

Η συντριπτική πλειοψηφία των πελατών αποτελείται από ζευγάρια, νεαρής κυρίως ηλικίας, που δε χορταίνουν να απολαμβάνουν τον έρωτα τους όπως τα νεαρά ζευγάρια το κάνουν. Υπάρχουν και δύο οικογένειες και άλλες δύο μαμάδες με τα μικρά τους..

Αυτή όμως, συνεχίζει ακάθεκτη και λαμβάνει δυναμικότερα μέτρα προκειμένου να τραβήξει την προσοχή!

Αρχίζει να ασχολείται με το μικροσκοπικό, κάτω μέρος του μπικίνι της!

Τη μία το χαμηλώνει σε σημείο σχεδόν να το βγάλει! Την άλλη το τραβάει τέρμα δεξιά και μετά τέρμα αριστερά! Την άλλη σηκώνεται και κάνει βαθύτατες επικύψεις αλείφοντας αντηλιακό στους γλουτούς της, τους οποίους στρέφει προς τη μεριά που είναι ο κόσμος και όχι προς τον τοίχο!

Σειρά μετά έχει το πάνω μέρος του μπικίνι! Ο μικροσκοπικός στηθόδεσμος αυτού, που με μεγάλη δυσκολία καλύπτει το, σε τελική ανάλυση, όχι και τόσο πλούσιο στήθος!

Μιά το ανασηκώνει, μιά το λύνει, μιά το χαμηλώνει..

…και οι κλεφτές ματιές της, να δει αν την βλέπουν, πάνε κι έρχονται.

Καμιά φορά το βλέμμα της στέκεται σε ένα δύο ζευγάρια, οι κοπέλες των οποίων είναι λίγο παχουλές. Ξεχνιέται και η ματιά της αποκαλύπτει έναν κάποιο μικρό, αλλά ευδιάκριτο φθόνο..

Κάποιος την ελεεί δίνοντας της λίγη σημασία. Ο άνθρωπος έχει πάει πάρα πέρα, διαβάζοντας το βιβλίο του. Αυτός και η γυναίκα του έχουν από ώρα παρατηρήσει το θλιβερό θέαμα της μοναχικής γυναίκας.

Η γυναίκα με το μικροσκοπικό μπικίνι πιάνει το βλέμμα του τύπου και στρέφει προς εκεί το θέαμα που προσφέρει! Επιτέλους! Κάποιος της έδωσε σημασία..

Μέχρι που το βιβλίο απεδείχθη πιό ενδιαφέρον από το κορμί της τύπισσας. Άλλωστε στην εποχή του διαδικτύου, είναι πανεύκολο να δεις παρόμοια, αν όχι καλύτερα θεάματα.

Αυτό ήταν! Πλήρης απογοήτευση..

Είχαν ήδη περάσει δύο ώρες. Ζευγάρια χαριεντίζονταν, οικογένειες πλατσανάγανε στην πισίνα, χαλαρή μουσική, κανά παιδάκι που χαίρονταν τις βουτιές και η μοναδική παραφωνία σε όλο αυτό, ήταν η μοναχική σαραντάρα. Αυτή που περισσότερες από δύο ώρες τώρα, δεν είχε χαλαρώσει στιγμή! Ούτε μία βουτιά δεν είχε κάνει στην πισίνα. Μόνο πόζαρε, ικέτης λίγης προσοχής…

Κάποια στιγμή, είχε σταματήσει την ενασχόληση με το μικροσκοπικό της μπικίνι και είχε ασχοληθεί με το κινητό της. ήταν και η μοναδική φορά που έσκασε ένα κάποιο χαμόγελο. Όταν πόζαρε για τις σέλφι..

Αυτές που εκείνη τη στιγμή ή λίγο αργότερα, σημασία δεν έχει, θα ανέβαζε στο Facebook προβάλλοντας την εικόνα της “ευτυχισμένης ανεξάρτητης”, που δεν έχει να δώσει λόγο πουθενά και δεν έχει ανάγκη κανένα..

Λίγο αργότερα, με την ίδια ένταση που ήρθε, φεύγει…

όπως ήρθε.

Μόνη..