Γράφει ο Ερμής:

Υπάρχει, λένε, μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που είναι μοναχικοί και σ’ εκείνους που ζουν παρέα με τη μοναξιά τους.

Οι πρώτοι αγαπούν την ησυχία της απομόνωσης και της ηρεμίας. Οι ψίθυροι της σιωπής συντροφεύουν τη γαλήνη των συλλογισμών τους, ο χρόνος τους τυλίγει σ’ ένα κουκούλι ελευθερίας και η μοναχικότητά τους καταλήγει να είναι ξεκάθαρα η συνειδητή, προσωπική επιλογή τους.

Οι δεύτεροι – αντίθετα – είναι μόνοι εξαιτίας των συνθηκών. Δεν το διάλεξαν, δεν το αποφάσισαν, δεν το θέλησαν. Λανθασμένες αποφάσεις, επιβεβλημένες καταστάσεις, αναπόφευκτα αδιέξοδα, ανυπέρβλητα εμπόδια, ή χίλιοι δυο άλλοι λόγοι που εντέλει δεν έχουν μεγάλη σημασία τους ανάγκασαν να μάθουν να διαβαίνουν μόνοι το μονοπάτι της ζωής τους.

Η απουσία της ηχούς δεν είναι η κορύφωση της ευτυχίας, αλλά ένα βασανιστικό μαρτύριο που τους κρατά αέναα δέσμιους του πόνου. Σκέψεις βουβές, λόγια ανείπωτα, αισθήματα καταπιεσμένα και μια αιώνια απορία για ένα ανύπαρκτο υποτιθέμενο πεπρωμένο.

Συνταγή της Αμβροσίας: Μοναχική απόλαυση

Υλικά:

4 κούπες του τσαγιού νερό

2 κούπες του τσαγιού ζάχαρη

Ξύσμα από ένα λάιμ

4 κουταλιές της σούπας χυμό ροδιού

250 γραμμάρια χυμός από βατόμουρο και μυρτίλο

Εκτέλεση:

Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε το νερό, το ξύσμα λάιμ, τη ζάχαρη και βράζουμε επί 5’, ανακατεύοντας καλά. Προσθέτουμε το χυμό ροδιού, βατόμουρου και μύρτιλου και αφήνουμε το μίγμα να βράσει ακόμη 2’. Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφού κρυώσει, τοποθετούμε το μίγμα στην κατάψυξη. Φροντίζουμε να ανακατεύουμε συχνά το μίγμα, ώστε να μην πετρώσει, αλλά να πάρει μορφή κρυσταλλιασμένης γρανίτας.