Γράφει ο Ερμής:

Πριν πολλά πολλά χρόνια ζούσε σε μια μικρή πολιτεία ένα αγόρι που του άρεσε να παρατηρεί ό,τι συνέβαινε γύρω του και να μορφοποιεί τα γεγονότα σε μικρές ιστορίες, που αφηγούταν στους φίλους του.

Οι διηγήσεις του ήταν τόσο καλές που σύντομα η φήμη του εξαπλώθηκε και πολλοί άνθρωποι ερχόντουσαν ακόμα και από τις γειτονικές περιοχές για να τις ακούσουν.

Ο καιρός πέρασε, το αγόρι μεγάλωσε και – χάρη στο ταλέντο του – το προσκαλούσαν σε διάφορες χώρες του κόσμου για να αφηγηθεί τα παραμύθια του. Εκείνο, άνδρας πια, ταξίδευε και συγκέντρωνε εμπειρίες, εικόνες και πληροφορίες με τις οποίες σκάρωνε νέα αφηγήματα.

Ανεξάντλητες οι πηγές έμπνευσης, ανεξάντλητα συνεπώς και τα παραμύθια του.

Οι ακροατές του τον θαύμαζαν, εκείνος χαιρόταν και οι εποχές άλλαζαν και μαζί τους οι τάσεις και οι πεποιθήσεις.

Ο παραμυθάς, γέρος πια, είχε δει και ακούσει οτιδήποτε μπορούσε να σκεφτεί ο ανθρώπινος νους. Είχε ανταμώσει με την ευτυχία και τη δυστυχία, είχε αντικρίσει τη δικαιοσύνη και την αδικία, είχε βιώσει τον πόνο και την ίαση. Και όμως. Ενώ θεωρητικά, δεν υπήρχε τίποτα ικανό για να τον σοκάρει, εντούτοις πάντοτε τον ξάφνιαζε η λαχτάρα των ανθρώπων να μάθουν το τέλος των αφηγημάτων του.

«Γιατί», αναρωτιόταν ο παραμυθάς. «Γιατί εστιάζουν στην κατάληξη και όχι στην αρχή; Γιατί δίνουν τόση σημασία στο πώς θα τελειώσει η ιστορία και όχι στο πώς ξεκίνησε;»

Όσο και αν σκεφτόταν όμως, δεν έβρισκε λογική απάντηση. Ώσπου, κάποιος του είπε κάποτε:

«Το κοινό, φίλε μου, διψά να ταυτιστεί με τους ήρωες των αφηγημάτων σου. Να νιώσει, ότι έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τις συνθήκες της ζωής του και να πιστέψει έστω και για λίγο στην ελπίδα. Γι’ αυτό περιμένει πάντα με αγωνία να ολοκληρώσεις τη διήγησή σου. Για να αγγίξει με τα ακροδάχτυλά του τη μαγεία της φλυαρίας των μυθευμάτων σου».

Συνταγή της Αμβροσίας: Το νήμα της αρχής

Υλικά:

½ κιλό κανταΐφι

1 κούπα βούτυρο γάλακτος αιγοπρόβειο (λιωμένο)

Για το σιρόπι:

1 κούπα ζάχαρη

½ κούπα νερό

Χυμός από μισό λεμόνι

Για την κρέμα κάστανου:

1 κιλό κάστανα

½ κούπα ζάχαρη άχνη

1 κούπα σαντιγί

Λίγη βανίλια

1 κούπα γάλα

Για το γαρνίρισμα:

Σαντιγί

Καραμελωμένα κάστανα

Σιρόπι σοκολάτας

Φιστίκι Αιγίνης (άψητο, ψιλοκομμένο)

Εκτέλεση:

Βουτυρώνουμε καλά μια φόρμα και απλώνουμε το κανταΐφι. Το ραντίζουμε με λιωμένο βούτυρο και το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C μέχρι να ροδίσει.

Ετοιμάζουμε το σιρόπι, βράζοντας τα υλικά για 10΄.

Μόλις ψηθεί το κανταΐφι, ρίχνουμε το σιρόπι – που έχει κρυώσει – και προσέχουμε να μην βάλουμε μεγαλύτερη ποσότητα από την απαιτητή.

Ετοιμάζουμε την κρέμα λιώνοντας τα κάστανα (που τα έχουμε ήδη βράσει και καθαρίσει) και προσθέτοντας τη ζάχαρη, τη σαντιγί, τη βανίλια και το γάλα. Ανακατεύουμε καλά τα υλικά, έως ότου η κρέμα γίνει λεία και αφράτη.

Μόλις το κανταΐφι απορροφήσει το σιρόπι, στρώνουμε ομοιόμορφα την κρέμα κάστανου. Καλύπτουμε με σαντιγί και στολίζουμε με καραμελωμένα κάστανα. Περιχύνουμε ελαφρά με τη σοκολάτα και πασπαλίζουμε με φιστίκι Αιγίνης.

Πίνακας: «Grandfather Telling a Story», Albert Anker (1884).