28η Οκτωβρίου. Ημέρα γιορτής, για τον κυρ Ηλία!

Όχι, ο κυρ Ηλίας εκείνη την ημέρα δεν γιορτάζει το “ΟΧΙ”. Συμβαίνει να έχει γενέθλια την ίδια ημερομηνία..

Σαν σήμερα θυμάται, τότε, το 1940, ανήμερα των γενεθλίων του, που θα έκλεινε τα δέκα, τα γεγονότα εκείνης της ημέρας!

Μικρό δεκάχρονο παιδάκι ο μικρός, τότε, Ηλίας, περίμενε πως και πως την ημέρα των γενεθλίων του. Η μαμά του είχε από καιρό κανονίσει εκείνη την ημέρα να κάνει μεγάλο γλέντι για τα γενέθλια του μοναχογιού της. Θα έρχονταν και οι θείοι με τα ξαδέρφια. Θα του έφερναν και δώρα..

Μόνο που από το πρωί εκείνης της ημέρας, εκείνη την 28η Οκτωβρίου του 1940, υπήρχε μία έντονη αναστάτωση! 

Πόλεμος!..

Μέχρι εκείνη την ημέρα ο μικρός Ηλίας, το μόνο που ήξερε από πόλεμο, ήταν το ομώνυμο παιχνίδι που έπαιζε στη γειτονιά του με τα άλλα πιτσιρίκια. Χωρίζονταν σε δύο ομάδες και έπαιζαν πόλεμο, χρησιμοποιώντας σανίδες που έμοιαζαν με τουφέκια και κάνοντας με τα στόματα τους τους ήχους των πυροβολισμών. Σχεδόν κάθε φορά, οι αντίπαλες ομάδες κατέληγαν να τσακώνονται για το εάν οι “σφαίρες”, αυτές της αχαλίνωτης παιδικής τους φαντασίας, πετύχαιναν τους στόχους τους, ή όχι..

Ναι, αλλά σήμερα κάτι διαφορετικό συμβαίνει! Σήμερα, οι μεγάλοι παίζουν πόλεμο..

Αυτό τον πόλεμο που ο μικρός Ηλίας και οι φίλοι του έχουν ακούσει από τις αφηγήσεις των μεγάλων. Αφηγήσεις που αφορούν στους Βαλκανικούς πολέμους και στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Τώρα όμως, αυτός ο πόλεμος, είναι κάτι άλλο. Είναι από εκεί που δεν το περίμεναν. Από την Ιταλία!

Τις επόμενες εβδομάδες, ο μικρός Ηλίας παρακολουθεί εκστασιασμένος τα γεγονότα, που εξελίσσονται με ραγδαίους ρυθμούς. Ακούει για ήρωες!

Ο μικρός, μέσα στην περιέργεια, αναζητά τον ορισμό του ήρωα. Σε ένα βιβλίο, από τα πολλά που έχει ο Πατέρας του, βρίσκει πως Ήρωας είναι αυτός που κάνει την υπέρβαση. Κάνει δηλαδή, το παραπάνω, ή το πολύ πάρα πάνω, από το αναμενόμενο..

Οι Έλληνες τότε, όντως έκαναν το πολύ πάρα πάνω από αυτό που αναμενόταν. Αντιπαρατέθηκαν με μία από τις υπερδυνάμεις της εποχής και κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, σε όλες τις αναλύσεις, σε όλα τα μοντέλα τακτικής, μεγαλούργησαν και τσάκισαν τους επίδοξους εισβολείς. Τους ρεζίλεψαν..

Αυτή είναι η αλήθεια.

Όπως, αλήθεια είναι πως τότε οι Έλληνες, έκαναν ηρωικά πράγματα..

Μετά την τεράστια καταστροφή του 1922 και τον οικονομικό αφανισμό της Ελλάδας, οι έλληνες στρώθηκαν στη δουλειά και τα κατάφεραν! Από το 1923, έως το 1940, η αγροτική παραγωγή στην Ελλάδα υπερδιπλασιάστηκε. Η οικονομία, μέσα και από τα προβλήματα της, αναπτύχθηκε με μέσο ρυθμό 15% κατ’έτος! Η Ελλάδα τις δεκαετίες του 1920 και 1930, κατασκεύαζε ακόμα και αεροπλάνα!

Φυσικά οι Έλληνες δεν είχαν καμία διάθεση να παραδώσουν αμαχητί αυτά για τα οποία τόσο σκληρά εργάστηκαν…

..και πήραν στο κυνήγι τους υπερόπτες Ιταλούς και τις τεχνικά ανώτερες μεραρχίες τους.Οι Έλληνες τότε, κυλίστηκαν στις παγωμένες λάσπες των  πολεμικών μετώπων, κατασπαράχθηκαν από τις ψείρες, πείνασαν και πάγωσαν, ακρωτηριάστηκαν από τα κρυοπαγήματα, κοιμήθηκαν στα χιόνια και όλα αυτά, για να υπερασπιστούν την τιμή και την αξιοπρέπεια τους..

Ο μικρός Ηλίας, ήταν υπερήφανος που ήταν Έλληνας! Καμάρωνε! Ακόμα και όταν τελικά η Ελλάδα κατακτήθηκε, με τη βοήθεια της μεγαλύτερης δύναμης της εποχής, παρέμεινε υπερήφανος! Ήξερε πως το τίμημα που κατέβαλαν οι κατακτητές, ήταν δυσανάλογο του μεγέθους της Πατρίδας του.

Τα χρόνια και οι δεκαετίες πέρασαν και ο Ηλίας από μικρό αγόρι, έγινε άνδρας, Πατέρας, Παππούς..

Τώρα, κοντά στα 90 του, ανήμερα των γενεθλίων του, που πέφτουν μαζί με την Εθνική Επέτειο του “ΟΧΙ”, ο παππούς Ηλίας είναι σκεπτικός.

Θυμάται εκείνα τα μακρινά γενέθλια. Τόσο μακρινά, αλλά και τόσο κοντά!

Κοιτάει τα εγγόνια του. Είναι στην ηλικία που ήταν τα τότε “εικοσάχρονα παιδιά, που με μία ματωμένη χλαίνη τρέχανε για λευτεριά”. Αυτοί σήμερα θα έκαναν ότι και οι τότε εικοσάρηδες;..

…αναρωτιέται και μία στενάχωρη αίσθηση τον γεμίζει. Θα απαρνούνταν σήμερα όλες αυτές τις ανέσεις που έχουν; Θα διακινδύνευαν να στερηθούν, για να είναι αξιοπρεπείς και όρθιοι, ή θα έσκυβαν το κεφάλι, υπολογίζοντας πόσο θα κερδίσουν από την υποταγή τους;…

Ο κυρ Ηλίας, διώχνει τη σκέψη από το μυαλό του. Σήμερα είναι μέρα γιορτής. Θα έρθουν τα παιδιά και τα εγγόνια του. Θα του φέρουν και δώρα. 

Δε θέλει να κάνει στενάχωρες σκέψεις..