Επιστρέφεις σπίτι. Στη φωλιά σου.

Άλλη μία μέρα τελείωσε. Δεν έχεις παράπονο. Ήταν παραγωγική και αποδοτική η ημέρα σου. Η τελευταία ημέρα της εργάσιμης εβδομάδας..

Είσαι καλά. Νιώθεις καλά. Περνάς καλά…

Ο καιρός έχει αρχίσει και ψυχραίνει όλο και περισσότερο. Μέρα με την ημέρα, νιώθεις το κρύο όλο και περισσότερο να σε διαπερνά. Μέχρι στιγμής το αντιμετωπίζεις με ένα σχετικά ελαφρύ πανωφόρι, άντε και καμιά φανέλα μέσα από το πουκάμισο.

Τώρα όμως είσαι σπίτι σου. Θα αράξεις, θα χαλαρώσεις, θα χαζέψεις λίγο τηλεόραση..

..όλα αυτά που κάνει ο μέσος άνθρωπος όταν η τελευταία εργάσιμη μέρα φτάνει στο τέλος της και το Σαββατοκύριακο είναι προ των πυλών. Έχεις κάποιες προτάσεις για βραδινή έξοδο. Θα δεις. Όπως έρθουν και όπως σου κάτσει..

Μιά χαρά! Έχεις τη ζωή που γουστάρεις! Μπορείς όμως και καλύτερα. Μπορείς και θα το κάνεις..

Χαλαρώνεις και η σκέψη σου ταξιδεύει σε εκείνη τη θεία που σε κατέκρινε, λίγες εβδομάδες πριν. Σου έβαλε χέρι και σου εξέφρασε τον ειλικρινή της οίκτο, για το γεγονός πως “σε τρώει η μοναξιά” και που “δεν διορίστηκες τότε που μπορούσες στο Δημόσιο και τρέχεις να τα φέρεις βόλτα στο Ελεύθερο Επάγγελμα παιδί μου!”

Μάταια προσπάθησες να της εξηγήσεις τα, για σένα, αυτονόητα. Τίποτα. εκεί αυτή, “μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, θα είχες το μισθουλάκο σου”…

Αυτό το “άκο”. Το υποκοριστικό της μιζέριας. Αυτό που όλη σου τη ζωή απεχθάνεσαι. Όχι βέβαια πως  σου ήρθαν εύκολα. Οι επιλογές σου είχαν το κόστος τους και τον κόπο τους!

Κάποτε όμως, βρήκες το βηματισμό σου.

Άσε λοιπόν, τη θεία στον κόσμο της. Από αγάπη και ενδιαφέρον το κάνει. Απλά, η εικόνα που έχει για σένα, είναι λάθος. Αυτή νομίζει πως υποφέρεις, ενώ εσύ είσαι στο εντελώς αντίθετο φάσμα! Δεν πειράζει..

Κάπως έτσι και ένας αγαπημένος φίλος.

“Σε έχει φάει η μοναξιά ρε συ!”, σου λέει.

Βέβαια, η δική του οπτική, αν και ριζικά αντίθετη από της θείας, δεν τον βοηθάει να βγάλει ασφαλή και αληθινά συμπεράσματα για τη ζωή σου. Όταν του λες πως είσαι “μιά χαρά”, αυτός πιστεύει πως λες ψέματα, για να μην τον στεναχωρήσεις! Μάταια προσπαθείς και σε αυτόν, να του εξηγήσεις πως είσαι ικανοποιημένος από την πορεία της ζωής σου. Πως έχεις εσύ τα ηνία στα χέρια σου και βελτιώνεις το βιοτικό, οικονομικό, βιωματικό σου επίπεδο μέρα με την ημέρα.

Ναι. Θα μπορούσες να ζεις σε ένα μεγαλύτερο σπίτι. Όμως αυτό το σπίτι, στο οποίο ζεις επί του παρόντος, σου προσφέρει ασφάλεια διαβίωσης. Με άλλα λόγια, είναι εξασφαλισμένο! Σε λίγο καιρό θα πας σε μεγαλύτερο και καλύτερο και θα είναι και αυτό εξασφαλισμένο! Δε θα πετάγεσαι μέσα στη νύχτα από το άγχος που σου προκαλεί η προσπάθεια διατήρησης του σπιτιού σου!

Ναι. Θα μπορούσες να οδηγείς ένα καλύτερο, μεγαλύτερο και πιο καινούργιο αυτοκίνητο. Μόνο που αυτό που οδηγείς τώρα, σου ανήκει! Είναι δικό σου. Κτήμα σου! Δε το χρωστάμε πουθενά! Άσε που πλησιάζει η ώρα και σε λίγες εβδομάδες θα οδηγείς ένα κατακαίνουργιο, πολυτελές αμάξι, που και αυτό θα είναι καταδικό σου! Χωρίς άγχος!

Είπαμε. Η ζωή σου βρίσκεται σε μία διαρκή φάση βελτίωσης. Δεν είσαι βαλτωμένος. Το πως σε βλέπουν κάποιοι άλλοι, είναι δικό τους θέμα..

Αυτή η ηρεμία και αίσθηση ελέγχου και ασφαλείας που έχεις στη ζωή σου, σε έχει κάνει επίσης ιδιαίτερα ελκυστικό.

Ελκυστικό σα φίλο, σα συνομιλητή, σαν επαγγελματία, σαν εν δυνάμει σχέση.

Εσύ όμως, έχοντας περάσει από σκοπελους και βουνά αμφισβήτησης, κυρίως προσωπικής, τώρα είσαι σε μία φάση που θέλεις να κάνεις παρέα με τον εαυτό σου.

Χαλαρώνεις και ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο σου.

Θυμάσαι αυτό που σου είχε πει ένας καλός φίλος.

“Μόνο αυτοί που μπορούν να μείνουν μόνοι τους, έχουν την ικανότητα ειλικρινών σχέσεων με τους γύρω τους”.

Άσε λοιπόν, τους άλλους να έχουν τη δική τους οπτική.

Εσύ ξέρεις τη δική σου αλήθεια..