“Έλα ξύπνα! Ξημέρωσε”…

…ακούς τη γλυκιά φωνή μέσα στον ύπνο σου.

Σήμερα είναι διαφορετικό το ξύπνημα. Δεν είναι για να πας σχολείο, που τόσο το βαριέσαι.

Είναι για να πεις τα Κάλαντα!

Έχεις κοιμηθεί στο σπίτι της γιαγιάς σου, αυτής που μένει σε εκείνη την ωραία μονοκατοικία στα Άνω Πατήσια. Αυτό το σπίτι με το μεγάλο κήπο. Η φωνή που σε ξυπνάει, είναι της γιαγιάς. Της μαμάς της μάνας σου. Μόλις εχθές γύρισες από την άλλη γιαγιά στον Πειραιά και δε βιάζεσαι να γυρίσεις σπίτι σου, στο πατρικό σου.

Δέχεσαι λοιπόν, σα δώρο τη φιλοξενία της άλλης γιαγιάς! Άσε που θα ξαναπείς τα κάλαντα και θα ξαναβγάλεις λεφτά! Αυτή τη φορά είναι τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς..

Είναι και εκείνο το παιχνίδι που έχεις σταμπάρει το μαγαζί της γειτονιάς. Εκείνο το ψεύτικο τουφέκι! Είσαι επτά ετών και γοητεύεσαι από τα καουμπόϊκα μεσημεριανά σήριαλ που βάζει η μαυρόασπρη ΕΙΡΤ. Στις απόκριες θα ντυθείς καουμπόης!

Εκείνο το πρωινό, η γιαγιά σου δε χρειάζεται να σε παρακινήσει για δεύτερη φορά, όπως γίνεται τις καθημερινές, για να σηκωθείς από το κρεβάτι.

Πετάγεσαι, ντύνεσαι στα γρήγορα, πίνεις το γάλα σου στα όρθια και εξορμάς, να βρεθείτε με το φίλο σου τον Πέτρο στη γωνία, για να πείτε μαζί τα κάλαντα!

Είσαι ακόμα παιδί και απονήρευτος! Ξέρεις πως θα ήταν καλύτερα να τα έλεγες μόνος σου, γιατί έτσι θα έβγαζες περισσότερα λεφτά. Τώρα θα πρέπει να τα μοιραστείς. Δε σε νοιάζει όμως! Περισσότερο σου αρέσει που θα τα πεις με τον “καλύτερο σου φίλο”.

Ξεκινάτε όσο νωρίτερα γίνεται! Να προλάβετε να τα πείτε, πριν τα άλλα παιδιά! Να είστε από τους πρώτους, ή ακόμα καλύτερα, οι πρώτοι που θα τα λέτε στα σπίτια! Να μην προλάβουν οι άνθρωποι να δώσουν τα χρήματα τους και μετά δεν έχουν άλλα και σας λένε πίσω από κλειστές πόρτες “μας τα είπαν!”

Περνάνε οι ώρες και το σχέδιο πάει καλά! Αρκετά καλά, αν εξαιρέσεις κάτι αγουροξυπνημένους κύριους και κυρίες, που σας αγριοκοιτάνε γιατί τους ξυπνάνε τα επίμονα χτυπήματα στα κουδούνια των σπιτιών τους! Τελικά σε αφήνουν να τους τα πεις! Είναι βλέπεις το έθιμο. Είναι που έτσι κι αλλιώς ξύπνησαν και ξέρουν πως έρχονται και άλλα χτυπήματα στα κουδούνια τους. Λόγω της ημέρας..

Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι προνοητικοί, που σας περιμένουν με μισάνοιχτες πόρτες και ανοίγουν προτού χτυπήσετε το κουδούνι τους! Έχουν μωρά παιδιά που κοιμούνται και δε θέλουν να αναστατωθούν από τον ήχο που κάνουν τα τρίγωνα και οι φωνές των παιδιών που “τα λένε”. Αυτοί, οι …. προνοητικοί, δίνουν τα χρήματα χωρίς να πεις τα κάλαντα! Εύκολο χρήμα!

Καμιά φορά βέβαια, συμβαίνει σε μία πολυκατοικία να πέσουν δύο παρέες, που τα λένε!

Τότε ξεκινάει ο αγώνας, να τα πειτε στα διαμερίσματα, πριν τα πούνε και χάσετε πελάτες!

Με κομμένη την ανάσα, λαχανιασμένοι, χτυπάτε πόρτες και αρχίζετε να χτυπάτε τα τρίγωνα σας και να τα λέτε δυνατά! Κάποια στιγμή καταλαβαίνετε πως δεν τραγουδάτε! Ουρλιάζετε!

Λίγο λίγο, μαζεύετε λεφτά! Άλλος δίνει δέκα δραχμές, οι περισσότεροι είκοσι. Υπάρχουν και οι χλιδάτοι που δίνουν πενηντάρικα! Αυτούς τους αγαπάμε λίγο περισσότερο!..

Βέβαια, υπάρχουν και αυτοί, συνήθως κάτι γριές, που αντί για λεφτά, δίνουν μελομακάρονα και κουραμπιέδες!

Την αρχική σας απογοήτευση, στη θέα των γλυκών έναντι των χρημάτων, διαδέχεται η απόλαυση της κατανάλωσης των εδεσμάτων. Τόσες σκάλες που ανεβοκατεβαίνετε και τόσο ξελαρύγκιασμα, σας έχουν φάει την ενέργεια. Τελικά, πάνω στην ώρα έδωσε η γριά τα γλυκά! Τρώμε και με ανανεωμένες δυνάμεις, συνεχίζουμε!

έχει φτάσει πια, δώδεκα η ώρα το μεσημέρι. Τα έχετε πει σε πολλά σπίτια και οι τσέπες σας έχουν φουσκώσει και βαρύνει από τα χρήματα που έχετε μαζέψει. Που και που στο δρόμο βλέπετε και άλλες παρέες που έχουν βάλει στη μέση τα λεφτά που έβγαλαν για να τα μοιράζουν.

Εσύ με τον Πέτρο τα μοιράζετε επι τόπου! Δε χάνετε χρόνο!

Έχετε όμως κουραστεί. Από τη μία θέλετε να τα πείτε και αλλού, από την άλλη όμως, θέλετε να πάτε και σπίτια σας.

Εσύ έχεις και ένα λόγο πάρα πάνω. Στο σπίτι της γιαγιάς σου θα έρθουν επισκέψεις. Κάτι θείοι και θείες! Θα τα πεις και σε αυτούς! Αυτοί δίνουν περισσότερα λεφτά! Μερικοί μάλιστα, που έχουν έρθει από Αμερική, δίνουν δολάρια!

Τελικά παίρνετε το δρόμο για τα σπίτια σας. Είστε ικανοποιημένοι από τη σημερινή μέρα. Του χρόνου πάλι.

Πας σπίτι, όπου έχουν έρθει οι θείοι, τα λες και σε αυτούς και τα κονομάς! Βιάζεσαι να τρέξεις στο μαγαζί, να πάρεις εκείνο το παιχνίδι!

Δέκα λεπτά αργότερα, με το νέο σου απόκτημα, βρίσκεσαι στη γειτονιά με τα άλλα παιδιά που επιστρέφουν από τα κάλαντα για να  παίξετε. Τα περισσότερα παιδιά ξοδεύουν τα κέρδη τους σε διάφορα καλούδια. Είναι η τυχερή μέρα όλων. Ιδίως δε, του τοπικού καταστηματάρχη!..

Με τα άλλα παιδιά, συγκρίνετε τα κέρδη σας. Ποιός έβγαλε περισσότερα; Τι θα πάρουμε με τα λεφτά μας;..

Η μέρα περνάει, το μεσημέρι προχωρά και οι ήχοι από τα τρίγωνα και από παιδικές φωνές που λένε τα κάλαντα, όλο και αραιώνουν.

Σιγά σιγά, όλοι μαζεύονται σπίτια τους, για το οικογενειακό τραπέζι και για το αποψινό, Πρωτοχρονιάτικο Ρεβεγιόν!

Μαζεύεσαι και εσύ. Η τηλεόραση έχει αμερικάνικες ταινίες, που αρμόζουν στην περίοδο. Χαίρεσαι και απολαμβάνεις την ατμόσφαιρα και ξεγνοιασιά των ημερών.

Το σχολείο αρχίζει σε καμιά βδομάδα. Αργεί ακόμα.

Άντε και του χρόνου..