Είναι περίοδος Εορτών! Το σχολείο σταματάει για δύο εβδομάδες και άλλο που δε θες, να ασχοληθείς με το καινούργιο απόκτημα του σπιτιού!

Με το βίντεο!!

Λίγες μέρες νωρίτερα, αρχές Δεκεμβρίου το σπίτι σου απέκτησε ένα από τα αντικείμενα του πόθου που χαρακτήριζαν διάφορες περιόδους της δεκαετίας του 1980.

Στις αρχές εκείνης της δεκαετίας, το αντικείμενο του πόθου, ήταν το ίδιο με τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Στερεοφωνικό! Η κάθε οικογένεια, ονειρεύονταν να αποκτήσει το δικό της στερεοφωνικό συγκρότημα!

Λίγο αργότερα, όσο η εκείνη η δεκαετία βημάτιζε, το αντικείμενο του πόθου άλλαξε. Πλέον το κάθε σπίτι λαχταρούσε να αποκτήσει μία έγχρωμη τηλεόραση! Ήταν η εποχή που οι άνθρωποι συνωστίζονταν στις βιτρίνες των καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών, για να χαζέψουν μαγεμένοι τις έγχρωμες τηλεοράσεις που έπαιζαν στις βιτρίνες, για να δελεάσουν τους υποψήφιους αγοραστές!

Λίγο αργότερα και αφού σχεδόν το κάθε σπίτι είχε τη δική του έγχρωμη τηλεόραση, το αντικείμενο του πόθου του κάθε ελληνικού νοικοκυριού, ήταν το βίντεο!

Μόνο που το βίντεο είχε μια κάποια διαφορετική ποιότητα στο χαρακτηρισμό “αντικείμενο του πόθου”! Το βίντεο σου προσέφερε τη δυνατότητα να έχεις εσύ τον έλεγχο του τι θα βλέπεις και πότε θα το βλέπεις! Το βίντεο έφερνε τον κινηματογράφο στο σπίτι σου! Μπορούσες πλέον, να δεις την ταινία που ήθελες, όσες φορές ήθελες και να τη διακόψεις, για κατούρημα, ή χαμούρεμα, όσες φορές ήθελες!! Μαγεία!!

Μπορούσες να παρακολουθήσεις μία εκπομπή στην τηλεόραση και ταυτόχρονα, να γράφεις σε βιντεοκασέτα την εκπομπή που έπαιζε στο άλλο κανάλι! Έτσι μπορούσες να δεις τα πάντα, χωρίς να χάσεις τίποτα! Μόνο το χρόνο σου έχανες, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία..

Η συσκευή βίντεο, συγκεκριμένα η κατοχή αυτής, ήταν στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘80 και μέχρι τα μέσα αυτής, κάτι σαν στοιχείο πλούτου. Αν όχι πλούτου, σίγουρα οικονομικής άνεσης και ευζωίας!

Λογικό είναι λοιπόν, εκείνο το Δεκέμβριο, η απόκτηση βίντεο να ήταν άκρως χαρμόσυνο γεγονός! Πόσο μάλλον που πλησίαζαν οι γιορτές και η επικείμενη ύπαρξη άφθονου ελεύθερου χρόνου, χωρίς γκρίνιες τύπου “έκανες τα μαθήματα σου” και τέτοια, σήμαινε την ανεμπόδιστη παρακολούθηση ταινιών. Πολλών ταινιών!!

Στο Video Club της γειτονιάς, πήγαινες από σχετικά νωρίς! Να προλάβεις να βρεις διαθέσιμες τις ταινίες που ήθελες, προτού προλάβουν και τις νοικιάσουν άλλοι! Στην περιοχή σου υπήρχαν έξι βίντεο κλαμπ! Φυσικά είχες γίνει μέλος σε όλα!

Ήταν η εποχή που τα Video Clubs φύτρωναν σαν τα μανιτάρια και το κάθε στενό είχε και από ένα! Τότε εκείνη η επιχείρηση χαρακτηρίζονταν ως “η δουλειά του μέλλοντος”!

Παραμονή Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, εξορμούσες για να κάνεις την καβάτζα σου! Νοίκιαζες τέσσερις με πέντε ταινίες! Τις ημέρες των αργιών δεν υπήρχε χρέωση και έτσι σου έρχονταν οικονομικότερα!

Η καλύτερη σου! Γιορτινή ατμόσφαιρα, χαλαρή διάθεση και ταινίες στο βίντεο! Υπήρχαν βέβαια και οι ωραίες ταινίες που έβαζε η κρατική τηλεόραση την εορταστική περίοδο, αλλά τέλος πάντων! Το βίντεο σου έδινε τον έλεγχο! Ήταν και χλίδα, όπως και να το κάνουμε!..

Οι αγαπημένες σου, ήταν οι αμερικάνικες! Από πρόσφατες παραγωγές, μέχρι παλιές κλασικές! Κάπως έτσι αγάπησες τον κινηματογράφο και τη μαγεία που σου προσφέρει!

Κάθε φορά που τελειώνει μία ταινία, είσαι υποχρεωμένος να την γυρίσεις στην αρχή της. Να κάνεις δηλαδή rewind! Αν δεν το κάνεις σου βάζει χέρι ο βιντεοκλαμπάς και μπορεί να σου βάλει έξτρα χρέωση! Σπάνιο να σε χρεώσει, δε θυμάσαι να έχει γίνει ποτέ. Αλλά σε πειράζει το δημόσιο κράξιμο, άρα πειθαρχείς και φροντίζεις όταν γυρίσεις τις κασέτες να τις έχεις γυρίσει στην αρχή τους!

Περιμένεις πως και πως, να πας στο Video Club, να νοικιάσεις την ταινία, ή τις ταινίες που θες, να πας σπίτι και να βάλεις σε λειτουργία το μαγικό μηχάνημα που αυτόματα θα σε μεταφέρει σε άλλους κόσμους!

Σου αρέσει αυτή η αίσθηση! Η αίσθηση του βίντεο κλαμπ. Οι άνθρωποι μέσα σε αυτό, από τους εργαζόμενους, μέχρι τους πελάτες. Σου αρέσει η κυρίαρχη, χαρακτηριστική μυρωδιά της βιντεοκασέτας!

Σου αρέσουν οι διάφορες φυσιογνωμίες που ψάχνουν στα ράφια, τα άδεια κουτιά – δείγματα των ταινιών, για να βρουν ποιά θα νοικιάσουν απόψε. Οι φυσιογνωμίες ποικίλουν! Από διάφορες βλακόφατσες, που νοικιάζουν με το κιλό τις διάφορες ελληνικές βιντεοταινίες της εποχής, οι κουλτουριάρηδες, που με περισπούδαστο ύφος ψάχνουν ότι τέρμα βαριά κουλτούρα διαθέτει το κατάστημα, ρίχνοντας ταυτόχρονα υποτιμητικές ματιές στους προηγούμενους, μέχρι τους μουλωχτούς, οι οποίοι με τάχα μου αδιάφορο ύφος χάνονται στο απομονωμένο τμήμα που είναι οι τσόντες!

Αυτούς τους τελευταίους τους αγαπάμε λίγο περισσότερο! Οι καημένοι, πάνε στο βίντεο κλαμπ αποκλειστικά για να νοικιάσουν τσόντα, αλλά από την ντροπή τους και για ξεκάρφωμα, νοικιάζουν και δύο τρεις “ποιοτικές” και έτσι τους κοστίζει το πουλί τους, δηλαδή ο κούκος, αηδόνι!

Όλα αυτά συνέβαιναν σε εποχές που το live streaming ήταν κάτι που αν το περιέγραφες, ή θα σε χαρακτήριζαν φαντασιόπληκτο, ή θα σε απαξίωναν!

Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την εποχή!

Όσο και να εξελιχθεί η τεχνολογία, όσα και να κάνει το κινητό, όσο και να μεγαλώνουν οι διαστάσεις και η ανάλυση των τηλεοράσεων, τίποτα δεν ξεπερνά την αίσθηση εκείνης της εποχής, που μία ογκώδης συσκευή, που δέχονταν μία κασέτα σε μέγεθος σημερινού υπερPC, η οποία κασέτα χώραγε μόνο μία ταινία, σου προσέφερε μία ανεπανάληπτη αίσθηση μαγείας!

Τώρα η μνήμη microSD του κινητού σου, χωράει αναρίθμητες ταινίες, που μπορείς να δεις παντού από το κινητό σου και με απαράμιλλη ποιότητα εικόνας και ήχου, που την εποχή εκείνη απλά δεν υπήρχαν ούτε σαν φαντασία!

Πάντα όμως θα θυμάσαι την εποχή που πήγαινες όλο προσμονή και αγωνία στο βίντεο κλαμπ!…