Γράφει ο Ερμής:

«Η επιχείρηση θα κλείσει. Δυστυχώς ο οικονομικός απολογισμός των τελευταίων δυο ετών δεν μας δίνει το περιθώριο να συνεχίσουμε και παρ’ όλες τις προσπάθειές μας, η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη».

Οι δυο σύντομες και λιτές αυτές φράσεις τον κρατούσαν άυπνο επί έναν μήνα. Απόψε ήταν η τελευταία παράσταση του μικρού θεάτρου, όπου ο ίδιος εργαζόταν ως φύλακας για παραπάνω από σαράντα χρόνια.

Δεκαέξι χρονών ήταν, όταν τον προσέλαβαν και τώρα είχε εξηνταρίσει.

Κάθε στιγμή της ζωής του είχε συνδεθεί με την πορεία του θεάτρου που γνώρισε αρχικά τη δόξα και την κοσμοσυρροή σε μοναδικές και εξαιρετικές παραστάσεις και σταδιακά τον μαρασμό και την αγωνία για την επιβίωση εξαιτίας του ανταγωνισμού με άλλες αντίστοιχες επιχειρήσεις που πριμοδοτούσαν συχνά την εμπορικότητα που δεν συμβάδιζε απαραίτητα με την ποιότητα.

Εκατοντάδες ηθοποιοί είχαν διαβεί το κατώφλι του θεάτρου κατά τη διάρκεια των τεσσάρων αυτών δεκαετιών. Φιλόδοξοι νέοι, γεμάτοι όνειρα που ποθούσαν να πάρουν έναν ρόλο και πάλευαν για να καταξιωθούν και να αναγνωριστούν. Κάποιοι τα κατάφεραν και το θέατρο έγινε η πύλη που τους οδήγησε στην κορυφή. Άλλοι όμως – ίσως με καλύτερες υποκριτικές ικανότητες, αλλά εντελώς ατάλαντοι στην προβολή του εαυτού τους και τη διαχείριση των διαπροσωπικών σχέσεων – έμειναν για πάντα εκεί, αιώνιοι πιστοί υπηρέτες της τέχνης τους και άξιοι εκπρόσωποί της.

«Tempus edax rerum»[1], αναλογίζεται ο ήρωας της ιστορίας μας, καθώς κλείνει την πόρτα του θεάτρου μετά την αποχώρηση και του τελευταίου θεατή.

Ο χρόνος!!! Μόνον αυτός καταφέρνει να είναι ο νικητής. Ο ένας και μοναδικός αδιαφιλονίκητος ρυθμιστής. Αυτός που φωτίζει και λαμπρύνει το θεατό και αθέατο και έπειτα το διαγράφει, αφήνοντας κάπου ένα χνάρι που οδηγεί κατά καιρούς τη μνήμη σε αλλοτινούς αγαπημένους δρόμους………..

Συνταγή της Αμβροσίας: Χνάρι από το χθες

Υλικά:

6 χωριάτικα, χειροποίητα φύλλα για πίτα

½ κιλό κιμάς

1 ξερό κρεμμύδι

2 ξύλα κανέλλα

½ ποτήρι λευκό κρασί

Αλάτι – πιπέρι

1 ποτήρι του κρασιού λάδι

½ κούπα κουκουνάρι

Λίγο τριμμένο μοσχοκάρυδο

15 – 20 κάστανα

1 κούπα κίτρινο τυρί (τριμμένο και όχι αλμυρό)

2 πράσα

2 αυγά

Εκτέλεση:

Πλένουμε και ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και τα πράσα. Βράζουμε, ξεφλουδίζουμε και κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια τα κάστανα. Βάζουμε σε μια κατσαρόλα τον κιμά, τα πράσα και το κρεμμύδι και τα σοτάρουμε. Σβήνουμε με το κρασί και προσθέτουμε την κανέλα και ένα μεγάλο ποτήρι χλιαρό νερό. Αφήνουμε να βράσουν και μόλις εξατμιστεί το νερό, ρίχνουμε το λάδι, το μοσχοκάρυδο και αλατοπιπερώνουμε. Σοτάρουμε ξανά, προσέχοντας να μην καεί το μίγμα και αφαιρούμε την κατσαρόλα από την φωτιά. Προσθέτουμε το κουκουνάρι, τα κάστανα, τα αυγά (χτυπημένα), το τυρί και ανακατεύουμε.

Σ’ ένα ελαφρά λαδωμένο ταψί τοποθετούμε τα δυο φύλλα και ρίχνουμε τη μισή ποσότητα γέμισης. Καλύπτουμε με τα δυο άλλα φύλλα και προσθέτουμε την υπόλοιπη γέμιση. Κάθε φύλλο το αλείβουμε ελαφρά με λάδι. Στο τέλος τοποθετούμε τα δυο τελευταία φύλλα και χαράζουμε την πίτα σε λωρίδες. Ραντίζουμε με νερό, αλείβουμε με λάδι και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200ο C περίπου για μια ώρα.


[1] Μτφ. «Ο χρόνος καταστροφέας των πάντων». Οβίδιος, «Μεταμορφώσεις».