Γράφει ο Ερμής:

Ο Σολ ντο ρε είναι ένας παπαγάλος και ο βοηθός του αρχιμουσικού Νταν ντιν ντον στο μαγικό βασίλειο των πτηνών.

Βασική του υποχρέωση είναι να οργανώνει το μουσικό πρόγραμμα και να αναθέτει σε κάθε ομάδα πουλιών τη μελωδία που θα κελαηδήσει. Ο Σολ ντο ρε λοιπόν ορίζει τους συνδυασμούς, ο Νταν ντιν ντον φροντίζει για την ποιοτική απόδοση και τα πουλιά πετούν καθημερινά στις διάφορες πολιτείες και ομορφαίνουν τη ζωή των ανθρώπων με το τραγούδι τους.

Πριν από έξι μήνες όμως ο Σολ ντο ρε – εξαιτίας του μεγάλου φόρτου εργασίας – έπαθε υπερκόπωση και ξαφνικά σταμάτησε να είναι συνεπής στα καθήκοντά του. Τότε τα πουλιά, συνηθισμένα να λειτουργούν βάσει προγράμματος, έπαψαν να κελαηδούν και μια απόκοσμη σιωπή απλώθηκε παντού. Μια σιωπή που έμοιαζε να διώχνει τη χαρά και να προσμένει τη λύπη.

Όλοι ήταν στενοχωρημένοι και ήλπιζαν ότι σύντομα ο Σολ ντο ρε θα επέστρεφε κοντά τους. Βέβαια εκείνος στην αρχή ήταν τόσο κουρασμένος που ήταν αδύνατο να σκεφτεί τη δουλειά του, αλλά καθώς περνούσαν οι ημέρες και ανακτούσε τις δυνάμεις του ήταν ξανά ευδιάθετος και πρόθυμος να ασχοληθεί ακόμα και με παλαιότερες αγαπημένες ασχολίες του.

Σιγά – σιγά κατόρθωσε να βρει μια κανονικότητα και μια ισορροπία που του επέτρεπε να διαθέτει τον χρόνο του σε ό,τι τον ξεκούραζε και τον ηρεμούσε. Συνειδητοποίησε δε ότι δεν ήθελε να επιτρέψει στο άγχος και την πίεση να εισβάλλουν εκ νέου στη ζωή του.

Πώς όμως να έλεγε σε όλα εκείνα τα πουλιά που περίμεναν τη βοήθειά του, ότι δεν άντεχε άλλο;

Δεδομένου ότι δεν μπορούσε να τα εγκαταλείψει, όφειλε να βρει μια λύση. Κάθισε λοιπόν και σκέφτηκε και κατά τη διάρκεια του απολογισμού της προηγούμενης περιόδου εντόπισε ποιο ήταν το λάθος του. Στεκόταν συνεχώς πάνω από κάθε μουσικό σύνολο και δεν άφηνε καμιά πρωτοβουλία, επειδή ήθελε να ελέγχει και την παραμικρή λεπτομέρεια. Ο φόβος της ευθύνης σε συνδυασμό με την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους άλλους εξασθένησε τον ίδιο και παράλληλα δημιούργησε πρόβλημα στη λειτουργία των μουσικών ομάδων.

Αναγνωρίζοντας επομένως το μερίδιο ευθύνης του, αποφάσισε να διορθώσει τις κακές επιλογές του. Έτσι επέστρεψε πάλι στο πόστο του, βάζοντας όμως τα σωστά όρια τόσο στον χρόνο εργασίας, όσο και στις απαιτήσεις του. Πλέον έδινε τις οδηγίες, αλλά άφηνε στα πτηνά τη δυνατότητα της πρωτοβουλίας. Έπαψε να είναι καταπιεστικός και έμαθε να είναι υποστηρικτικός. Άκουγε, σεβόταν τις απόψεις των υπολοίπων και κυρίως αποδεχόταν τη διαφορετικότητά τους με αποτέλεσμα όλοι να νιώσουν καλύτερα και περισσότερο δημιουργικοί, αφού δεν ήταν απλώς εκτελεστικά όργανα, αλλά ενεργοί συμμετέχοντες.

Τα ωδικά μουσικά σύνολα ξεκίνησαν πάλι τα ταξίδια τους, ο πάγος της σιωπής διερράγη και η μελωδία κάλεσε κοντά της τη χαρά και έδιωξε τη θλίψη.

Συνταγή της Αμβροσίας: Εξωτική πινελιά  

Υλικά:

250 γρ. χουρμάδες (χωρίς κουκούτσια)

250 γρ σταφίδες (ξανθές)

250 γρ αποξηραμένα δαμάσκηνα (χωρίς κουκούτσια)

¼ ποτήρι του κρασιού κονιάκ

250 γρ. άψητο φιστίκι Αιγίνης

1 ½ κουταλιά της σούπας κανελογαρύφαλλα

200 γρ. ινδική καρύδα

Εκτέλεση:

Κόβουμε στον πολυκόφτη τους χουρμάδες, τις σταφίδες και τα δαμάσκηνα, ώσπου να πολτοποιηθούν, προσέχοντας να μην λιώσουν. Βάζουμε το μίγμα σ’ ένα μπολ και προσθέτουμε το φιστίκι, τα κανελογαρύφαλλα και το κονιάκ. Ζυμώνουμε και πλάθουμε σε μικρές μπαλίτσες. Τα τυλίγουμε στην ινδική καρύδα και τα τοποθετούμε σε τρουφόχαρτα.