Γράφει ο Ερμής:

Ήταν κάποτε ένας νεαρός που αγαπούσε την ποίηση γιατί κάθε λέξη που διάβαζε ήταν ένας ανακουφιστικός ψίθυρος στο φορτωμένο με προβλήματα μυαλό του. Κάθε στίχος ένα νοητό ταξίδι σε παραδεισένιους τόπους. Κάθε νόημα, μια ευκαιρία διαφυγής από τη μίζερη καθημερινότητά του.

Καθώς δεν υπήρχε λοιπόν τίποτα στον κόσμο που να του προκαλεί μεγαλύτερη απόλαυση από το συγκεκριμένο είδος τέχνης, αποφάσισε κάποτε ότι ήθελε να γίνει και ο ίδιος ποιητής.

Όταν προσπάθησε όμως να γράψει μερικούς στίχους, συνειδητοποίησε ότι του ήταν αδύνατο να επιτύχει ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Απογοητευμένος, σκέφτηκε τότε ότι θα έπρεπε να ζητήσει βοήθεια, αλλά δεν γνώριζε κανέναν ποιητή για να του αποκαλύψει τα μυστικά της τέχνης του.

Μια ημέρα και ενώ περπατούσε στο πάρκο, στάθηκε μπροστά σ’ ένα παρτέρι με λουλούδια.

«Πώς να γίνω ποιητής;», τα ρώτησε αυθόρμητα, αλλά εκείνα δεν του αποκρίθηκαν.

«Μήπως εσύ ξέρεις;», ρώτησε στη συνέχεια μια χελώνα που περνούσε δίπλα του, αλλά εκείνη αδιαφόρησε εντελώς και συνέχισε τον δρόμο της.

Απελπισμένος, ο νεαρός άρχισε τότε να ρωτά όσους βρίσκονταν γύρω του με ποιον τρόπο θα πραγματοποιούσε το όνειρό του. Κανείς όμως δεν ήξερε.

Ώσπου, ο αγέρας που τον παρατηρούσε, του είπε.

«Μην ψάχνεις να ακούσεις την απάντηση από άλλους. Η τέχνη πηγάζει από την ψυχή και για τον καλλιτέχνη είναι ό,τι και το νερό για το ποτάμι, το οξυγόνο για τον άνθρωπο και ο κορμός για το δένδρο.

Ισχυρίζεσαι ότι θέλεις να υπηρετήσεις την ποίηση, αλλά αδυνατείς ακόμα και να την περιγράψεις. Ρωτάς πώς μπορείς να γίνεις ποιητής, αλλά δεν έχεις καταλάβει, ότι δεν θα τα καταφέρεις ποτέ αν δεν νιώσεις ότι μετουσιώνεται σ’ αυτήν ολόκληρο το νόημα της ύπαρξής σου».

Συνταγή της Αμβροσίας: Κόκκινο μυστικό

Υλικά:

¼ φύλλο κανταΐφι

¼ φράουλες

Λικέρ φράουλας

½ κιλό σαντιγί

Εκτέλεση:

Ανοίγουμε το φύλλο και δίνουμε το σχήμα μικρού καλαθιού. Το βάζουμε σε βουτυρωμένο ταψί, το ραντίζουμε με βούτυρο και το ψήνουμε μέχρι να ροδίσει. Στη συνέχεια το βγάζουμε από τον φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει. Το βάζουμε σε μια πιατέλα και μ’ ένα πινέλο αλείβουμε πολύ ελαφρά με λικέρ φράουλας (προσέχοντας να μην μαλακώσει το κανταΐφι και να μην χάσει το σχήμα του). Γεμίζουμε το καλαθάκι με σαντιγί και καλύπτουμε με φράουλες.

Πίνακας: Jean Louis Ernest Meissonier, Ο Ποιητής (Μουσείο του Λούβρου).