από την Χριστίνα Καπράλου.

  • Να μου λείπει! Ακούς;
  • Είσαι αχάριστη! Είσαι εγωίστρια!
  • Να μου λείπει! Μην μιλάς! Δεν θέλω να σε ακούω!

Η Χαρά και ο Κώστας, ο Κώστας και η Χαρά. Ζευγάρι ταιριαστό για τον έξω κόσμο, σχέση καταστροφική που βίωναν από κοινού.

Τα πρώτα σύννεφα ήρθαν όταν η Χαρά πήρε προαγωγή και αύξηση. Εργασιομανής  η Χαρά και φιλόδοξη. Έβαζε στόχους και έκανε σχέδια.

Ο Κώστας χαμηλών τόνων, χωρίς σπουδές, χωρίς πτυχία, χωρίς στόχους μόνο με όνειρα.

Που θα πάμε διακοπές το καλοκαίρι, σε ποια παραλία θα κάνουμε ελεύθερο camping, ποιους φίλους θα καλέσουμε το Σαββατόβραδο στο σπίτι μας…..

Δυο κόσμοι διαφορετικοί. Η εξέλιξη της Χαράς γινόταν βραχνάς στην σχέση τους.

«Αν ήσουν γυναίκα φίλου μου θα σε καμάρωνα», της είπε μετά από έναν ακόμη καυγά.

«Αλλά τώρα που είσαι η δική μου γυναίκα θέλω να σου ρίξω μια να σε χώσω βαθειά στην Γή».

Την πρώτη φορά που ο Κώστας σήκωσε το χέρι του και χτύπησε την Χαρά για ασήμαντη αφορμή, ο κόσμος ήρθε ανάποδα.

  • Μάνα με χτύπησε! είπε η Χαρά το επόμενο πρωί στην κυρά Καίτη.
  • Σουτ! Τι του έκανες;
  • Mανα με χτύπησε σου λέω! Είπε η Χαρά,  και περίμενε να βρει σύμμαχο
  • Επιλογή σου ήταν! Σκάσε! Τι θα πει ο κόσμος! Ο Κώστας είναι καλό παιδί εσύ είσαι γλωσσοκοπάνα!

Η Χαρά κατάπιε τον πόνο της, έβαλε make up προσεκτικά κάτω από το αριστερό της μάτι και όταν την ρώτησαν στο γραφείο τι έπαθε σκαρφίστηκε μια αστεία ιστορία…..

«Και που λέτε παιδιά εκεί που μπήκα στην μπανιέρα με τα αφρόλουτρα μου και τα αιθέρια έλαια μου για το βραδινό μου μπάνιο,  γλιστρώ και σκάω πάνω στην βρύση.

Ευτυχώς που ήταν ο Κώστας εκεί και με περιποιήθηκε. Βάλσαμο η αγάπη και η φροντίδα του!  Ο γλυκός μου με αγαπάει! Με προσέχει»!

Η ζωή  τους συνέχισε να κυλάει χωρίς ουσιαστικές διαφορές για τις δυο επόμενες βδομάδες.

  • Πήρε τηλέφωνο η μανά μου! Θα έρθει να μείνει εδώ το Σαββατοκύριακο.
  • Μα είχα κανονίσει να έρθουν οι φίλες μου για καφέ το Σάββατο το πρωί.
  • Ε και; Θα σας ενοχλήσει η μάνα μου; Μυστικά έχετε;
  • Εντάξει Κώστα θα ακυρώσω τον καφέ με τα κορίτσια. Δεν πειράζει! Έχουμε καιρό.
  • Τι λες; Eπειδή θα έρθει η μάνα μου θα ακυρώσεις τον καφέ με τις φίλες σου; Για να έχεις μετά να λες πως κάνεις θυσίες για πάρτη μου;
  • Μα δεν παραπονέθηκα. Δεν θα έρθουν τα κορίτσια αφού θα έρθει η μάνα σου. Τέλος!
  • Ντρέπεσαι για την μάνα μου; Τι θέλεις; Να τσακωθώ μαζί της; Nα τσακωθώ με το αίμα μου για χάρη σου;

Το χέρι του Κώστα σηκώθηκε και κατέληξε με βία στο πρόσωπο της Χαράς που δεν είχε καμία χαρά πια στην ζωή της.

Μην το ξανακάνεις αυτό! Είπε η Χαρά και η φωνή της βγήκε μέσα από τα σωθικά της και έσκισε τον αέρα.

Το χέρι του Κώστα σηκώθηκε ξανά και δυο σταγόνες αίμα  από την μύτη της Χαράς έσταξαν στο πάτωμα.

  • Η μάνα μου είναι πάντα ευπρόσδεκτη στο σπίτι μου. Τέλος!

Η λέξη τέλος απέκτησε υπόσταση και σημασία.

  • Τέλος Κώστα! Να μου λείπει τέτοια λύπη!

Ήταν οι τελευταίες κουβέντες της Χαράς λίγο πριν μαζέψει σε μια βαλίτσα ότι βρήκε πρόχειρο και αρκετό για να ανοίξει τα φτερά της  και  να πετάξει εκεί που το όνομα της θα ήταν ισάξιο της διάθεσης της.

  • Να μου λείπε τέτοια λύπη! Ψιθύρισε κλείνοντας την πόρτα πίσω της.