Σήμερα είναι μία ξεχωριστή ημέρα!

Είναι η ημέρα που, κόντρα σε όλα τα δεδομένα, τα κατάφερες και απέκτησες αυτοκίνητο! Κόντρα σε κάθε λογική, τελικά βρέθηκε ο τρόπος, όχι μόνο να αποκτήσεις το πολυπόθητο όχημα, αλλά να είναι και σε εξαιρετική κατάσταση!

Ελάχιστους μήνες πριν, όλη σου η περιουσία ενσωματώνονταν σε ένα κέρμα των πενήντα λεπτών του ευρώ!

Θυμάσαι που κοίταξες εκείνο το πενηντάλεπτο και ένα χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη σου. Θυμάσαι τη σκέψη που ακούστηκε εκκωφαντικά στο μυαλό σου..

“Δε πα να μην έχω μία, αμάξι θα πάρω! Θα βρεθεί ο τρόπος!”

Ο τρόπος βρέθηκε και έτσι, εκείνο το πρωινό πετάχτηκες από το κρεβάτι και πήγες στον γνωστό έμπορο αυτοκινήτων για να παραλάβεις το καινούργιο σου απόκτημα.

Ένα μεταχειρισμένο Fiat Uno 1.000 κ.ε. δεκαετίας!

Όσο σπαρτιάτικο θα μπορούσε να είναι ένα αυτοκίνητο! Χίλια κυβικά, 45 άλογα, χωρίς κανένα επιπλέον εξοπλισμό! Όχι πως σε πολυενοιαζε δηλαδή. Εσένα σε ενδιέφερε να είναι αξιόπιστο..

Το αμάξωμα του ήταν σε άριστη κατάσταση. Μαύρο καλογυαλισμένο χρώμα. Μαύρο και το εσωτερικό του. “Κουκλίστικο” το χαρακτήρισε κάποια.

“Kara oglu”, το είπε, όλο αγάπη η εκ Τουρκίας, τότε κοπέλα σου, που σημαίνει “μαύρος γιός”.

Kara oglou λοιπόν! Αυτό έμεινε σαν όνομα, ή μαλλον, σαν χαρακτηρισμός του καινούργιου, μεταχειρισμένου σου αποκτήματος! Ούτε που το φανταζόσουν όμως, το πόσο θα αναβάθμιζε τη ζωή σου ο Μαύρος Γιός σου!

Ατελείωτες βόλτες, σύντομες εκδρομές, μικρά ταξίδια, πλήρης απεξάρτηση από τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ελευθερία κινήσεων, οικονομία από τη χρήση ταξί!

Με την εκ Τουρκίας, τότε σχέση σου, του δώσατε και κατάλαβε! Με την παραμικρή αφορμή, μπαίνατε στον Kara Oglu και όπου σας έβγαζε ο δρόμος!

Ήρθε ο καιρός που με εκείνη την κοπέλα από την Τουρκία, πήρατε χωριστούς δρόμους. Εσύ όμως, με το Μαύρο Γιό σου επικοινωνούσες στη γλώσσα που του είχες μάθει. Τούρκικα!

Του έλεγες γλυκόλογα, τον ευχαριστούσες που σε πήγαινε βόλτες, τον καλόπιανες, τον ψευτομάλωνες, αν καμιά φορά, λόγω παλαιότητας, ζήταγε να πάει στο μάστορα, ακόμα του έλεγες τα παράπονα και τις αγωνίες σου!

Πάντα όμως, παρέμενες ευγνώμων που ήρθε σχεδόν αναπάντεχα και κόντρα σε κάθε λογική, στη ζωή σου και που στην αναβάθμισε με κάθε τρόπο!

Πολλές φορές, όταν το οδηγούσες άκουγες στην ηχώ της μνήμης σου την εκ Τουρκίας πρώην σου να σου λέει “έχεις έναν αέρα όταν οδηγείς τον Kara Oglu, σα να οδηγείς Μπέντλεϊ!”.

Μα, έτσι ένιωθες! Τι κι αν ήταν ένα μαύρο, ταπεινό κουβαδάκι πάνω σε τέσσερις τροχούς;! Εσύ εκεί μέσα, ένιωθες άρχοντας!

Ήρθε ο καιρός που τα πράγματα λίγο λίγο βελτιώθηκαν και άλλαξες αυτοκίνητα. Κάθε αμάξι που αποκτούσες, ήταν λίγο καλύτερο από το προηγούμενο. Πήρες και μηχανή, για να σε διευκολύνει στη δουλειά σου, για να μην κολλάς στην κίνηση και είσαι όλη μέρα στους δρόμους.

Ήρθε ο καιρός που απέκτησες ένα από εκείνα τα αυτοκίνητα που χαρακτηρίζονται “πολυτελή”.

Άνεση, πολυτέλεια, αυτόματος κλιματισμός, ιπποδύναμη και τα σχετικά!

Πάντα όμως η μνήμη σου τρέχει πίσω, σε εκείνο το μαύρο έξω, μαύρο μέσα αυτοκινητάκι, που όταν έφευγες από την παραλία, στο εσωτερικό του έψηνες άνετα φαϊ!

Στον Kara Oglou.

Στον Μαύρο Γιό σου…