Παραλία.

Εκείνη η παραλία, η σχετικά απομονωμένη, αλλά όχι πολύ απομονωμένη.

Ίσα, όσο χρειάζεται για να είσαι μακριά από κοπάδια σογιών, με αλαφιασμένα παιδάκια, υστερικές μανάδες, γεροντοχήρες θείες και γιαγιάδες με τάπερ που κυνηγάνε εγγόνια.

Έχεις στήσει τον εξοπλισμό σου, ξαπλώστρες, ομπρέλες, ψυγείο παραλίας και τα σχετικά και απολαμβάνεις.
Η αιώνια θάλασσα σε προκαλεί, όχι μόνο να βουτήξεις, αλλά και να την πιεις. Συμβιβάζεσαι με το θα ακουμπάς τη γλώσσα σου στην επιφάνεια της.

Στο σημείο εκείνο, σε ασφαλή απόσταση από τα οργανωμένα, και με αποστάσεις η μια παρέα από την άλλη, χαλαρώνεις και επιδίδεσαι σε μία από τις αγαπημένες σου συνήθειες.
Χαζεύεις τα κορμιά των γυναικών..

Είναι γνωστό άλλωστε, πως είσαι λάτρης του ωραίου.

Όμως, αυτή τη φορά πιάνεις τον εαυτό σου να συμπεριφέρεται διαφορετικά..

Αντανακλαστικά το βλέμμα σου πέφτει στις καλλίγραμμες, αλλά παρατηρείς περισσότερο και μια άλλη κατηγορία γυναικών.

Αυτές που όταν ήσουν πιτσιρικάς, απέστρεφες τη ματιά σου!
Αυτές που τα κορμιά τους έχουν αρχίσει να φθείρονται.
Επίσης, αυτές που έχουν ραγάδες!

Αναρωτιέσαι τι να συμβαίνει. Άραγε άλλαξαν τα γούστα σου;

Κάπως έτσι περνάει αρκετή ώρα, μέχρι που τα μαζεύεις και επιστρέφεις στο κατάλυμα των διακοπών σου.
Σκέφτεσαι πως ίσως η προσοχή σου προς τα συγκεκριμένα κορμιά, ίσως ήταν κάτι παροδικό. Ίσως, μία στιγμιαία περιέργεια, ή η υποσυνείδητη ανάγκη για κάτι διαφορετικό από τη μονοτονία των αψεγάδιαστων νεανικών κορμιών..

Την επόμενη μέρα, βρίσκεσαι στο ίδιο αγαπημένο σου σημείο.
Μιά απ’τα ίδια!

Η τυρκουάζ θάλασσα να σου κλείνει προκλητικά το μάτι και εσύ να είσαι απόλυτα παραδομένος στα θέλγητρα της. Η μία βουτιά να διαδέχεται την επόμενη και οι ίδιες περίπου παρέες, ορισμένες οικογένειες, να βρίσκονται και πάλι εκεί!

Νάτο πάλι!

Πιάνεις τον εαυτό σου να εκλογικεύει την κατάσταση και να στρέψει το βλέμμα του προς τις καλλίγραμμες πιτσιρίκες, που υπάρχουν στο σημείο, όμως εσύ κοιτάς τις μεγαλύτερες, τα κορμιά των οποίων έχουν εμφανή τα σημάδια του χρόνου, αλλά κυρίως, τα σημάδια των παιδιών που έφεραν στη ζωή..

Εκεί, κάτω από τον ολόφωτο ήλιο, μέσα στην αιώνια θαλάσσια κολυμπήθρα σου έρχεται σαν επιφοίτηση η απάντηση!

Φυσικά και σου αρέσουν περισσότερο οι άλλες. Αυτές με τα “δουλεμένα” κορμιά!

Είναι γυναίκες που ποθήθηκαν..

Γυναίκες που δόθηκαν και έδωσαν!
Γυναίκες που έζησαν πάθη, γυναίκες που έφεραν στον κόσμο καρπούς των παθών τους!

Γυναίκες με ωραίες και σίγουρα, παθιασμένες ιστορίες.

Ιστορίες, που σαν τους παλιούς LP δίσκους, οι ιστορίες τους έχουν χαραχτεί πάνω στα κορμιά τους!

Αυτές οι γυναίκες, με τα δουλεμένα κορμιά, είναι αυτές που όταν σου δίνονται, το κάνουν πολύ περισσότερο συνειδητά απ’ότι το έκαναν όταν ήταν πιτσιρίκες και αψεγάδιαστες!

Όταν τις έχεις, δεν έχεις μόνο αυτές, αλλά και τις ιστορίες τους, όπως αυτές έχουν αποτυπωθεί πάνω στα κορμιά τους!

Αυτά σκέφτεσαι, τη στιγμή που, όσο διακριτικά μπορείς, βλέπεις μία τέτοια. Από μπροστά σου περνάει μία 25άρα με τέλειο κορμί!
Στιγμιαία την κοιτάς..

Ξάφνου σου φαίνεται πως αυτή είναι που έχει το κορμί με τα ψεγάδια. Το κορμί το αδούλευτο.
Το κορμί το βαρετό..

Τι ιστορίες θα μπορούσε να σου διηγηθεί αυτό το κορμί;…