Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Από την Ισμήνη Χαρίλα

Θάρρος και τόλμη και αντίστοιχα υπομονή και επιμονή είναι τέσσερα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης που προβάλλονται στα δυο παιδικά βιβλία της Μαρίνας Γιώτη, «Το Κάτι τι;» και το «Γέτι η δύναμη του ακόμη» που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

«Το Κάτι τι;» – που αποτελεί το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Μελισσάκια στα θρανία» – τοποθετεί την εξέλιξη της ιστορίας στη Μελισσούπολη κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Τα αποθέματα τροφής αρχίζουν να εξαντλούνται, όταν ξαφνικά οι μελισσούλες βλέπουν το καπάκι της κυψέλης να ανοίγει και να εισβάλλει ένα λαμπερό φως, ενώ ένα γιγάντιο Κάτι κλείνει ξανά το καπάκι αφήνοντας ένα παράξενο ζυμάρι.

Τρομοκρατημένα τα μελισσάκια, προσπαθούν κατά τη διάρκεια των επόμενων ημερών να καταλάβουν τι συνέβη και το καθένα από αυτά διαμορφώνει μια διαφορετική άποψη. Άλλο υποθέτει ότι το Κάτι ήθελε να τα βοηθήσει, άλλο ότι η πρόθεσή του ήταν να τα βλάψει και άλλο να τα γνωρίσει. Καθώς ο χρόνος κυλά, ο φόβος μεγαλώνει και η διχογνωμία επικρατεί. Ώσπου, μια από τις μέλισσες τις παροτρύνει όλες να ενεργήσουν σύμφωνα με τη λογική και καθώς η πηγή του φόβου τους τίθεται υπό το πρίσμα της έρευνας, οι ανυπόστατες θεωρίες καταπίπτουν.

Τοιουτοτρόπως, οι μελισσούλες και κατ’ επέκταση οι μικροί αναγνώστες μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν ό,τι φοβούνται με θάρρος, τόλμη και ψυχραιμία, ενώ παράλληλα συνειδητοποιούν ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία, όπου η προτεραιότητα είναι η προστασία του συνόλου, σημαντική θέση κατέχει η συμμετοχή σε εποικοδομητικούς διαλόγους και ο σεβασμός των απόψεων των υπολοίπων, έστω και αν διαφέρουν.

Το «Γέτι η δύναμη του ακόμη» είναι ο φανταστικός φίλος του Αγοριού που το ακολουθεί παντού και μπορεί να πει μόνο μια λέξη. «Ακόμη». Έτσι το αγόρι μαθαίνει σταδιακά ότι αν προσπαθήσει, κάποια στιγμή θα τα καταφέρει.

Βασισμένο στη θεωρία «Growth vs Fixed Mindset», το Γέτι προβάλλει λοιπόν τη δύναμη της θέλησης και τη σημασία της επιμονής στην κατάκτηση ενός στόχου. Διότι, όπως ανέφερε και η ίδια η δημιουργός στη συνέντευξη που παραχώρησε στο My Writer’s Gang «Το θέμα είναι να μη σταματάς να εξελίσσεσαι, να μαθαίνεις, να προκαλείς τον εαυτό σου συνεχώς».

M.W.G: Το 2020 κυκλοφόρησαν τα βιβλία σας «Το κάτι τι;» και το «Γέτι, η δύναμη του ακόμη». Το πρώτο αναφέρεται σ’ ένα δίλημμα που καλούνται να απαντήσουν τα μελισσάκια στη Μελισσούπολη και το δεύτερο σ’ ένα Γέτι που είναι ο φανταστικός φίλος ενός αγοριού.

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσής σας και ποια είναι τα κοινά στοιχεία των δυο βιβλίων;

Μ.Γ: Η πηγή έμπνευσης μπορεί να είναι μια λέξη, μια εικόνα, μια συζήτηση, μια παράσταση ή μια φράση σε ένα βιβλίο. Οι συγγραφείς είμαστε πρώτα αναγνώστες και μαζεύουμε εμπειρίες. Κάθε ερέθισμα από αυτά που δεχόμαστε καθημερινά μπορεί να είναι η αρχή μιας εξαιρετικής ιστορίας.

Τα κοινά στοιχεία είναι ότι και τα δυο βιβλία εκδόθηκαν σε μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονιά και βοηθούν με διαφορετικό τρόπο στην ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών μας.

  • «Το Κάτι τι;» από τη σειρά «Μελισσάκια στα θρανία» μιλάει για αυτό το άγνωστο Κάτι που φτάνει στην Κυψέλη και τρομάζει τα μελισσάκια. Στην πορεία μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν το άγνωστο, να σέβονται τις απόψεις των άλλων και χρησιμοποιούν την επιστήμη με μια μικρή δόση πίστης για να βρουν λύση.
  • Το «Γέτι, η δύναμη του ακόμη», από την άλλη, μιλάει γι’ αυτή τη μαγική λεξούλα που αλλάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες και δεν μας αφήνει να τα παρατάμε.

M.W.G: Το Γέτι επαναλαμβάνει διαρκώς «ακόμη» στο αγόρι. Ποια θεωρείτε ότι είναι τα λάθη που εξακολουθούμε να κάνουμε «ακόμη» ως λαός και ως κοινωνία στο βάθος των ετών και ποια είναι αντίστοιχα τα θετικά στοιχεία που διατηρούμε;

Μ.Γ: Ως λαός έχουμε πολλές αντιφάσεις. Μια από αυτές είναι κατά τη γνώμη μου ότι αν και έχουμε πολύ αναπτυγμένη την αίσθηση της φιλοξενίας και το ελληνικό φιλότιμο μας χαρακτηρίζει, συνεχίζουμε δυστυχώς πολλές φορές να μη λειτουργούμε ως κοινωνία και κοιτάμε κυρίως την πάρτη μας. Πιστεύω αυτό συμβαίνει γιατί, μεγαλώνοντας σε αυτή τη χώρα, καταλαβαίνουμε γρήγορα ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά όσον αφορά την αντιμετώπιση του κράτους προς τους πολίτες και νιώθουμε ότι ζούμε σε ζούγκλα, όπου επιβιώνει ο πιο δικτυωμένος, ο πιο φωνακλάς, αυτός που έχει μάθει να ελίσσεται με αποτέλεσμα να συμπεριφερόμαστε σαν να μη μας αφορούν οι νόμοι και οι κανόνες. Τους θέλουμε να υπάρχουν, αλλά για τους άλλους. Θέλω να πιστεύω ότι όσο το κράτος μας γίνεται πιο λειτουργικό, πιο διαφανές και οι νόμοι θα αρχίσουν να ισχύουν για όλους χωρίς καμία εξαίρεση, αυτό θα αλλάξει και εμείς ως πολίτες θα προσαρμοστούμε. Οι Έλληνες έχουμε αποδείξει ότι προσαρμοζόμαστε εύκολα και όταν έρχονται τα δύσκολα γινόμαστε μια γροθιά. Άλλωστε κολυμπώντας για χρόνια αντίθετα από τη ροή του ποταμού, έχουμε γίνει δεινοί κολυμβητές και όταν οι συνθήκες γίνουν πιο ευνοϊκές τα καταφέρνουμε καλύτερα από τους περισσότερους.

M.W.G: Εκτός από τη συγγραφή έχετε επιμεληθεί και την εικονογράφηση των δυο προαναφερόμενων βιβλίων σας. Ως δημιουργός, πιστεύετε ότι είναι ευκολότερη η διαδικασία του αποτελέσματος, όταν ο συγγραφέας μετουσιώνει τις λέξεις σε εικόνες, αφού έχει τη δυνατότητα να εκφράσει ακριβώς την ιστορία που έχει οραματιστεί;

Μ.Γ: Ναι είναι ευκολότερη, γιατί δεν χρειάζεται να εξηγήσω το όραμά μου σε κάποιον άλλον και στην πορεία μπορώ να αλλάξω, προσαρμόσω ή και να δουλέψω διαφορετικά κάτι καθώς δεν χρειάζεται να «λογοδοτήσω» σε κάποιον τρίτο. Είναι πιο ευέλικτη η διαδικασία και τελικά πιο δημιουργική, πιστεύω. Αυτή η συζήτηση του συγγραφέα με τον εικονογράφο μέσα στο κεφάλι μου είναι υπέροχη! Παρ’ όλα αυτά μου αρέσουν πολύ οι ομάδες και με τον εκδοτικό μου έχουμε μια ομάδα εκπαιδευτικών, ψυχολόγων και άλλων επαγγελματιών που εμπιστεύομαι τη γνώμη τους και συνεργάζομαι στενά. Θέλουμε κάθε βιβλίο μας να είναι προσεγμένο μέχρι την τελευταία τελεία.

M.W.G: Στο «Γέτι, η δύναμη του ακόμη» αναφέρεστε στη θεωρία της σταθερής νοοτροπίας και της νοοτροπίας ανάπτυξης. Σύμφωνα με τις μελέτες σας, αλλά και όντας η ίδια μητέρα, ποια είναι η συμβουλή σας προς τους γονείς;

Μ.Γ: Η μελέτη είναι της Αμερικανίδας ψυχολόγου Carol Dweck πάνω στις οποίες βασίστηκε το βιβλίο μου και η συμβουλή είναι η εξής:

Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε όλοι ότι η αποτυχία δεν είναι ντροπή. Πολλοί ιδιαίτερα επιτυχημένοι άνθρωποι απέτυχαν πολλές φορές πριν επιτύχουν. Πήραν το μάθημα και ξαναπροσπάθησαν. Αυτό που θα πρέπει να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας είναι ότι όλα είναι εν εξελίξει. Αν κυνηγήσεις τα όνειρά σου με πάθος και επιμονή, αν, όσες φορές πέσεις, ξανασηκωθείς, τότε την επόμενη φορά θα τα πας καλύτερα και αργά ή γρήγορα θα τα καταφέρεις. Το θέμα είναι να μη σταματάς να εξελίσσεσαι, να μαθαίνεις, να προκαλείς τον εαυτό σου συνεχώς. Αυτή την ανθεκτικότητα πρέπει να καλλιεργήσουμε οι γονείς στα παιδιά μας.

Όταν τα παιδιά μας απογοητεύονται, θα πρέπει να τους θυμίζουμε ότι, οτιδήποτε δεν κατάφεραν, δεν το κατάφεραν… ακόμη! Ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη μαγική λεξούλα στην καθημερινότητά μας και το αποτέλεσμα θα μας εκπλήξει όλους, μικρούς και μεγάλους. Επίσης μπορούμε να τους μιλάμε για τα πολλά παραδείγματα «ηρώων» μας, όπως ο Μάικλ Τζόρνταν, o Τόμας Έντισον, o Γουόλτ Ντίσνεϊ και ο Αϊνστάιν, που τους έλεγαν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν, αλλά εκείνοι απέδειξαν, με τη δουλειά τους και έπειτα από αρκετές δυσκολίες, το αντίθετο. Πολλά παιδιά νομίζουν ότι υπάρχει ένα μαγικό ραβδί που τα κάνει όλα εύκολα. Καλό είναι να καταλάβουν ότι για κανέναν δεν ήταν εύκολο και οι δυσκολίες είναι αναπόφευκτο μέρος της διαδικασίας. Το να μάθεις να ξεπερνάς αυτά τα εμπόδια, και όχι η απουσία τους, είναι που θα σε κάνει να πετύχεις τον στόχο σου.

M.W.G: «Το κάτι τι;» πραγματεύεται την έννοια του φόβου και του θάρρους. Πόσο εύκολο είναι για ένα παιδί να τολμήσει, όταν αισθάνεται ότι κινδυνεύει και πώς ξεπερνιούνται οι αναστολές κατά τη διάρκεια ενηλικίωσης;

Μ.Γ: Δεν είμαι ψυχολόγος, μπορώ μόνο να σας απαντήσω από τη δική μου εμπειρία ως συγγραφέας. Έχω δει ότι τα βιβλία είναι ένας καλός τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά μας για πολλά θέματα. Μέσα από αυτά αναπτύσσουν την ενσυναίσθησή τους, αντιμετωπίζουν φόβους και προβληματισμούς και αποκτούν εμπειρίες και παραδείγματα χωρίς να κουνηθούν από την καρέκλα τους. Η συζήτηση που μπορεί να γίνει μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου έχει τεράστια αξία για να αντιμετωπίσουμε τέτοια θέματα.

Όλοι φοβόμαστε, για κανέναν δεν είναι εύκολο. Μεγαλώνοντας ανακαλύπτουμε μηχανισμούς ώστε να αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας. Άλλωστε το θάρρος δεν είναι η απουσία του φόβου, αλλά ότι, παρ’ όλο τον φόβο, συνεχίζουμε να τολμάμε. Αν όμως ο φόβος είναι κάτι που σταματά τα παιδιά μας να ζουν τη ζωή τους και νιώθουμε ότι δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν, τότε θα πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια ενός ειδικού.

M.W.G: Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, από το σύνολο των έργων σας;

Μ.Γ: Αγαπώ τα βιβλία μου λίγο περισσότερο από τον αντίκτυπο που έχουν στους αναγνώστες. Όταν ένα βιβλίο βγαίνει εκεί έξω παίρνει μια άλλη διάσταση, μεγαλύτερη, από την αλληλεπίδραση που έχει με τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Εκεί βλέπεις πόσο άγγιξε της ζωές των ανθρώπων και γι’ αυτό και εσύ ως δημιουργός τα αγαπάς λίγο περισσότερο. Τα δυο βιβλία μου λοιπόν που ξεχωρίζω είναι το «Μια Καρδιά», που μιλάει για τη σχέση της μητέρας με την κόρη της, και το «Γέτι, η δύναμη του ακόμη», το οποίο κυκλοφόρησε πριν ενάμιση μήνα. Μάλιστα το «Μια καρδιά» έχει ήδη μεταφραστεί σε δυο γλώσσες και έχει φτάσει στην αγγλική του έκδοση στο Νο 1 του Amazon στην κατηγορία του δυο φορές. Τα σχόλια που έχω λάβει και για τα δυο είναι συγκλονιστικά! 

M.W.G: Προτού παραδώσετε ένα παιδικό βιβλίο σας στον εκδότη σας, ζητάτε τη γνώμη της κόρης σας; Αν, υποθετικά, δεν έδειχνε ενθουσιασμένη, θα επηρεαζόσασταν από την κρίση της;

Μ.Γ: Είναι στην εφηβεία, οπότε τίποτα που κάνω δεν την ενθουσιάζει. Ελπίζω να περάσει γρήγορα αυτή η φάση γιατί μου στοιχίζει! Όμως από το πρώτο βιβλίο μου έπαιρνα υπόψη τη γνώμη της και στα πρώτα μου βήματα με είχε γλιτώσει από αρκετές κακοτοπιές, λογικά άλματα που έκανα ως ενήλικας, που εκείνη ως παιδί δεν μπορούσε να κάνει.

M.W.G: Έχετε σπουδάσει στην Ουάσινγκτον και τη Νέα Υόρκη. Συγκρίνοντας την Αμερική με την Ελλάδα ποιοι παράγοντες σας μαγεύουν ή σας αποθαρρύνουν αντίστοιχα από κάθε χώρα;

Μ.Γ: Μου αρέσει η Αμερική, έζησα μερικά από τα πιο ωραία μου χρόνια εκεί και επιστρέφω συχνά γιατί έχω πολλούς φίλους ακόμη και τη νιώθω σπίτι μου. Εκεί υπάρχει ένα σύστημα φτιαγμένο που, αν αξίζεις και δουλεύεις, θα σε προωθήσει. Κερδίζουν από τη δική σου επιτυχία και σε μεγάλο βαθμό δεν τους νοιάζει ποιος είσαι και από πού έρχεσαι. Οι ευκαιρίες είναι τεράστιες, ο ανταγωνισμός μεγάλος και τα κριτήρια σκληρά, αλλά αξιοκρατικά. Θα σου δώσουν μια ευκαιρία, αλλά δεν θα υπάρξει δεύτερη εύκολα. Στην Ελλάδα από την άλλη η ζωή είναι πιο ανθρώπινη, ωστόσο δεν υπάρχουν δομές για να σε βοηθήσουν να πας καλά. Παλεύεις μόνος σου με το κράτος συχνά εναντίον σου. Δυστυχώς έτσι την παθαίνουν και πολλοί Έλληνες που γυρνάνε πίσω, αλλά μπλέκουν στην ελληνική πραγματικότητα.

Για μένα το ιδανικό σενάριο είναι να ζεις στην Ελλάδα, να ταξιδεύεις πολύ και η δουλειά σου να έχει να κάνει με το εξωτερικό.

M.W.G: Νέα χρονιά, νέοι στόχοι, νέα όνειρα. Ποια είναι η δική σας ευχή;

Μ.Γ: Να περάσει όλο αυτό και να μπορούμε να αγκαλιαστούμε, να ζήσουμε, να ταξιδέψουμε. Το 2020 να είναι σαν ένα κακό όνειρο που θα μας υπενθυμίζει πάντα να είμαστε ευγνώμονες για όσα μικρά απολαμβάνουμε καθημερινά και που μέχρι πέρυσι θεωρούσαμε αυτονόητα.

M.W.G: Σας ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο σας.

Περισσότερες πληροφορίες για τα προαναφερόμενα βιβλία της κυρίας Γιώτη, αναφέρονται στα σχετικά link των Εκδόσεων Διόπτρα

Βιβλίο, Γέτι – Η δύναμη του ακόμη, Μαρίνα Γιώτη – Dioptra.gr

Βιβλίο, Το κάτι τι;, Μαρίνα Γιώτη – Dioptra.gr

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments