#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος.

Λίγα χρόνια πριν.

Πριν την πανδημία, την καραντίνα, την απαγόρευση κυκλοφορίας “για το καλό μας”. Τότε που θεωρούσαμε δεδομένα αυτά που τώρα νοσταλγούμε..

Ένα χειμώνα, μετά τις Γιορτές. Τις ημέρες που οι διάφορες Δημοτικές αρχές ξεστόλιζαν τα στολίδια των Γιορτών και το εορταστικό κλίμα έδινε τη θέση του στη ρουτίνα της καθημερινότητας.

Δε μπορούσες να διώξεις από το μυαλό σου τη σκέψη πως “άλλος ένας χρόνος πέρασε”.
Άλλος ένας χρόνος πέρασε και νιώθεις πως εδώ και χρόνια, κάνεις τα ίδια και τα ίδια!

Νιώθεις πως έχει πολύ καιρό πλέον να νιώσεις κάτι εξαιρετικά όμορφο! Κάτι ξεχωριστό!
Νιώθεις πως εδώ και αδιευκρίνιστα πολύ καιρό, φυτοζωείς, στο μέτωπο της ομορφιάς που τόσο το έχεις ανάγκη!

Αναπολείς τα νεανικά σου χρόνια, τότε που οικτίριζες την πλειοψηφία των ανθρώπων που ζούσαν συμβατικές ζωές, γεμάτες με υποκοριστικά!
“Σπιτάκι, δουλίτσα, γυναικούλα, αντρούλης, βολτίτσα, αυτοκινητάκι” και τέτοια.

Σε στενοχωρούσε που σε έναν κόσμο τεράστιων δυνατοτήτων, οι περισσότεροι άνθρωποι ζούσαν στο “περίπου”. Χωρίς ένταση. Χωρίς πάθος..

Πόσο καιρό όμως κι εσύ είχες να νιώσεις κάτι τέτοιο; Η αλήθεια είναι, όχι και τόσο πολύ..
Έβλεπες όμως τον περίγυρό σου, που ζούσε συμβατικά και ένιωθες μόνος.

Αυτές τις σκέψεις έκανες και εκείνη την ηλιόλουστη, όμορφη χειμωνιάτικη μέρα.

Είχες κάνει μία στάση για να πιεις ένα ζεστό καφέ στα όρθια, για να ζεσταθεί το μέσα σου.
Την προηγούμενη μέρα είχε χιονίσει και το έχει στρώσει!
Το χιόνι προσδίδει στο αστικό περιβάλλον μία πανέμορφη γραφική εικόνα!
Τουλάχιστον, έτσι το βλέπεις εσύ!

Οι περισσότεροι όμως, βρίσκουν άλλη μία αφορμή για να εκφράσουν τη μιζέρια τους!
Ναι, εντάξει! Σε ταλαιπωρεί και εσένα το χιόνι! Σε δυσκολεύει να κάνεις τη δουλειά σου. Δε σε πειράζει όμως! Εστιάζεις στην ομορφιά! Αυτό έχεις περισσότερο ανάγκη! Το χιόνι κάποια στιγμή θα λιώσει. Η όμορφη εικόνα όμως, θα μείνει.

Η περιρρέουσα μιζέρια όμως, σου το χαλάει! Για αυτό παίρνεις το ζεστό ρόφημα ανά χείρας και απομακρύνεσαι από τους μίζερους, αναζητώντας τη δική σου όμορφη φούσκα!

Κάποια στιγμή, σαν ένα φωτεινό σημείο, στο γκρίζο της καθημερινότητας, μία εικόνα που πιάνει το διψασμένο για όμορφες εικόνες μάτι, σου τραβάει την προσοχή!

Ένα ζευγάρι!
Ένα νέο ζευγάρι, που είναι δεν είναι 20άρηδες, χαμογελαστοί, λαμπεροί, πανέμορφοι!
Είναι στη χιονισμένη πλατεία και παίζουν με το χιόνι! Τα γέλια τους ακούγονται και κυριαρχούν πάνω από τους ήχους του περιβάλλοντος!

Πιάνουν με τα χέρια τους χιόνι, σχηματίζουν μπάλες και το πετάνε ο ένας στον άλλο!
Πιάνονται από το χέρι και τραβάνε ο ένας τον άλλο, επάνω στη γλιστερή από το χιόνι επιφάνεια της πλακόστρωτης πλατείας! Καμιά φορά πέφτουν κάτω και τότε τα γέλια τους ακούγονται ακόμα πιό έντονα!

Το κέφι τους και η χαρά τους τραβάνε την προσοχή των περαστικών.
Ορισμένοι στέκονται και τους χαζεύουν και χαμόγελα σχηματίζονται στα προ ολίγου σοβαρά και σκυθρωπά τους πρόσωπα.
Μερικοί, παίρνουν μέρος στο παιχνίδι, παρασύροντας και φίλους τους!

Λίγα λεπτά αργότερα, η έρημη πλατεία έχει κόσμο! Άνθρωποι παίζουν με το χιόνι!

Πλέον τα γέλια και τα επιφωνήματα χαράς και διασκέδασης έχουν κυριαρχήσει στην ατμόσφαιρα!

Πίνεις τον καφέ σου και νιώθεις ζεστός! Εκτός από το σώμα σου, έχει ζεστάνει και η ψυχή σου.

Συνεχίζεις το δρόμο σου.

Λίγο πριν στρίψεις στη γωνία, ρίχνεις μια τελευταία ματιά στην πλατεία.

Η ομορφιά θα μας σώσει, σκέφτεσαι..