Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Συνέντευξη στην Αναστασία Δημητροπούλου.

Για ‘κείνον, η μουσική είναι ύπαρξη που πηγάζει από την ψυχή του δημιουργού της. Πιο συγκεκριμένα, οι νότες δεν είναι παρά ίχνη προσώπων και συναισθημάτων. Για ‘κείνον, κάθε πετυχημένη μελωδία ισοδυναμεί με ρευστή αρχιτεκτονική, και κάθε φωνή που πατά πάνω της με μια καλή – πολύ καλή – πράξη. Είναι ο Αβραάμ Καρτής, ένας χαρισματικός και ταυτόχρονα low profile συνθέτης, ερμηνευτής και στιχουργός για τον οποίον η ζωή εκτός από έμπνευση και περιπέτεια, είναι συγκέντρωση, διεισδυτικότητα, δράση, κίνηση κι εναλλαγή. Έχει γεννηθεί στην Αθήνα και ζει στην Πάτρα, είναι απόφοιτος του ΔΤΕ του ΑΤΕΙ Πατρών, με αστείρευτο ταλέντο και σημαντικές μουσικές συνεργασίες στο ενεργητικό του, και σήμερα φιλοξενείται στο Writer’s Gang σε μια μοναδική συνέντευξη εφ’όλης της ύλης.

1. Αβραάμ, σε καλωσορίζουμε στο Writers Gang και σε ευχαριστώ από καρδιάς για τη συνέντευξη που μου παραχωρείς. Μπαίνοντας κατευθείαν στο αναγνωστικό «ψητό», θα θέλαμε να μοιραστείς μαζί μας λίγα πράγματα για τον εαυτό σου ως επαγγελματία, αλλά και ως άνθρωπο.

Σε ευχαριστώ πολύ και εγώ με την σειρά μου για την φιλοξενία, Αναστασία, και το περιοδικό φυσικά. Εύχομαι καλή χρονιά ολόψυχα. Να είναι ένα έτος γεμάτο όμορφες και επιτυχημένες στιγμές για όλους μας. Μας αξίζει άλλωστε μετά από τον covid-όλεθρο που διανύουμε! Κατευθείαν στο ψητό λοιπόν -που λες και συ- μου αρέσει άλλωστε το “to the point” σε όλα τα πράγματα, άρα έπιασες το vibe μου. Είμαι ένας άνθρωπος που για αυτόν έχουν σημασία οι λέξεις, οι πράξεις και οι άνθρωποι οι οποίοι τις «χειρίζονται». Δίνω μεγάλη αξία στην οικογένεια, την φιλία και τις όμορφες στιγμές, δίχως να υπεκφεύγω και τις άσχημες, μια και κάνουν τις όμορφες, ομορφότερες. Επαγγελματικά με ό,τι καταπιάνομαι προσπαθώ να είμαι συνεπής, να μην αδικώ και να μοιράζομαι. Μου αρέσει η μοιρασιά και στην επιτυχία και στην αποτυχία. Δεν είμαι άνθρωπος που με ενδιαφέρει το εφήμερο, δεν με ενδιαφέρει η δόξα, ούτε τα λεφτά. Τόσα, όσα να ζούμε καλά. Στην μουσική μου ποτέ δεν ήμουν ακραία φιλόδοξος, ή αχάριστος. Άλλωστε δεν θεωρώ πως η μουσική γίνεται για να είσαι πρώτος ή να πουλάς χιλιάδες κόπιες. Η μουσική γίνεται αρχικά για την ισορροπία του ψυχικού μας κόσμου. Αν κάτσει και η επιτυχία καλώς να έρθει. Αλλά δεν είναι αυτοσκοπός για εμένα. Σε αρκετά πράγματα είπα όχι. Σε κάποια αλλά μου είπαν! Και έτσι κάπως πορεύομαι. Αν δεν μου αρέσει κάτι δεν το προχωράω όσο και να επιμείνει κάποιος πως θα είναι για το καλό μου. Έχω χάσει σίγουρα από αυτό, αλλά είμαι καλά με τον εαυτό μου.

2. Είσαι ο frontman, ο στιχουργός κι ένας από τους συνθέτες του συγκροτήματος MadHouse. Ποια είναι τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, πώς προέκυψε το συγκεκριμένο μουσικό σύνολο και ποιο το μουσικό αχνάρι σας στο πεντάγραμμο;

Οι MadHouse είναι ένα project που ξεκίνησε πριν από κάποια χρόνια. Έχει περάσει πολλές διακυμάνσεις και πολλές αλλαγές σε ιδέες, στυλ και είδη μουσικής. Ενώ ξεκίνησε σαν ένα playback music group με live φωνητικά, κυρίως ξένης house pop μουσικής, αποφασίσαμε να εντάξουμε live όργανα για μεγαλύτερη γκάμα μουσικών κομματιών και καλύτερη αμεσότητα με το κοινό. Πράγμα που όντως μου αρέσει και μου «κάνει» περισσότερο. Βασικός μου συνεργάτης είναι ο Δημήτρης Στεργιόπουλος. Ένας πολύ ταλαντούχος μουσικός, πιανίστας, συνθέτης και φυσικά από τους καλύτερους φίλους μου. Είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος, τόσο ίδιοι, αλλά και τόσο διαφορετικοί ώστε να δένει η μαγεία. Μαζί συνεργαζόμαστε με πολλούς ακόμα μουσικούς, είτε πρόκειται για τα live μας, είτε για studio sessions. Δεν έχω να σου πω κάτι για το τι θα ήθελα να αφήσουν οι MadHouse σαν μουσικό αποτύπωμα, μιας και το μέλλον είναι αβέβαιο για την μουσική βιομηχανία. Δυστυχώς η πλειοψηφία έχει εντάξει την μουσική σε ένα συνοθύλευμα τηλεόρασης, talent show και ενός follow. Δεν μπορώ να είμαι υπέρ αυτού όταν έχουν ωριμάσει τα αυτιά μου με Michael Jackson, Elton John, Queen, Stevie Wonder και πάρα πολλούς ακόμα που όταν ακούω τις συνθέσεις τους ανατριχιάζω! Αυτοί ναι! Δημιουργούσαν πραγματικά. Αγαπούσαν την μουσική. Αισθάνονταν κάθε νότα και την άλλαζαν μέχρι να είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι. Εύχομαι λοιπόν ναι, να αφήσουμε κάτι. Έστω και λίγο. Έστω και διάρκειας τριών λεπτών.

3. Έχεις συνεργαστεί με γνωστούς συνθέτες και τραγουδιστές. Δώσε μας μερικά ονόματα, καθώς και τι αποκόμισες από αυτές τις συνεργασίες που το ενστερνίζεσαι και το κουβαλάς στις επόμενες;

Δεν είναι πάρα πολλές οι συνεργασίες που έχω κάνει με γνωστά ονόματα, όμως έχω πάρει αρκετά πράγματα από όλες τους. Κυρίως επιβεβαίωση πως κάτι πάει καλά, γνώσεις και φυσικά υπέροχες αναμνήσεις που θα κουβαλάω πάντα μέσα μου. Σίγουρα η μεγαλύτερη συνεργασία που είχαμε ήταν με τον Φοίβο και κατά συνέπεια με την εταιρεία του, Spicy, όπου προέκυψε ξεκάθαρα τυχαία μιας και κάναμε τότε μια επανέκδοση του «Χριστούγεννα» της Δέσποινας Βανδή στα αγγλικά με τίτλο «The Christmas Star» και έπρεπε να πάρουμε το ΟΚ από τον ίδιο. Την επόμενη μέρα με πήρε τηλέφωνο, είπε πως είχαμε κάνει καταπληκτική δουλειά και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Μετά ήρθε το δικό μας «Φωτιά στο νησί» ένα ανάλαφρο καλοκαιρινό κομμάτι, το οποίο μας άνοιξε λίγο παραπάνω το δρόμο στην δισκογραφία. Με τον Χρήστο Δάντη επίσης είχαμε μία πολύ όμορφη συνεργασία στο τραγούδι «Δάκρυ γυαλί». Με τις Μέλιssες στην Έναρξη του Πατρινού καρναβαλιού 2014, καθώς επίσης με τους HouseTwins, τους The Mode, την Γιούλη Ασημακοπούλου κ.α. Όλες μοναδικές στιγμές που θα θυμάμαι πάντα. Εύχομαι σε πολλές ακόμα.

4. Έχεις ασχοληθεί επίσης με την Υποκριτική με σπουδές πάνω στο αντικείμενο, αλλά και μια κλίση στη συγγραφή σεναρίου. Αν σου ζητούσε κάποιος να επιλέξεις ανάμεσα στη μουσική και το θέαμα, θα μπορούσες να αφήσεις κάποιο κατά μέρος και να ασχοληθείς με το άλλο; Και γιατί;

Εντάξει όχι και σπουδές, θα πέσουν να με φάνε! Έχω όμως παρακολουθήσει πριν αρκετά χρόνια σεμινάρια στην δραματική σχολή Ίασμος του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Τότε που είχα και τις υποκριτικές μου ανησυχίες (χαχαχα) μέσα από τα οποία έμαθα πολλά αν και μικρά σε διάρκεια. Η υποκριτική είναι μία τέχνη που πρέπει να σου βγαίνει αβίαστα. Θεωρώ γενικά πως οι τέχνες δεν μπορούν να διδαχτούν. Μπορούν απλά να ωριμάσουν και να κατευθυνθούν μέσα από τις σχολές και τους καθηγητές. Εκεί αρχίζεις και ανακαλύπτεις την γκάμα και τις δυνατότητες σου. Όσον αφορά στην σεναριογραφία όντως είναι κάτι με το οποίο έχω ασχοληθεί. Έχω γράψει δύο σειρές και ένα κινηματογραφικό έργο. Είναι ακόμα στον υπολογιστή μου! Άσε που είχε καεί ο σκληρός κάποια στιγμή και έκλαιγα με μαύρο δάκρυ γιατί νόμιζα ότι τα έχασα. Ευτυχώς τα επανέφερα όλα. Ακόμα δεν τα έχω δειγματίσει κάπου. Νομίζω δεν είναι η ώρα τους. Αν θα έπρεπε να διαλέξω κάτι όμως, αυτό θα ήταν η μουσική. Εκφράζομαι καλύτερα στην μουσική. Είναι κάτι το οποίο πηγάζει από μέσα μου δίχως κόπο και δίχως προσπάθεια. Νιώθω πιο οικεία στον μουσικό κόσμο.

5. Ήρθε η στιγμή να μας μιλήσεις για τη μεγάλη σου αγάπη, το ραδιόφωνο. Πώς προέκυψε στη ζωή σου; Τι σημαίνει για σένα να επικοινωνείς με ανθρώπους που δε βλέπεις, μονάχα μέσω της φωνής σου αλλά και των μουσικών σου επιλογών; Να σημειώσουμε κάπου εδώ ότι τα τελευταία 4 χρόνια ήσουν ο κεντρικός παρουσιαστής του Yes 91.2 με μεγάλη επιτυχία.

Ναι το έχω κάνει και αυτό! Yes, yes και πάλι yes! Ένας από τους σταθμούς που θα είναι πάντα στην καρδιά μου! Πέρασα παρά πολύ όμορφα. Γνώρισα και εκεί καινούργια πράγματα και μία νέα πτυχή του εαυτού μου. Ήρθε και αυτό τυχαία πηγαίνοντας να συζητήσω με τον Χρήστο Γιακουμέλο -τον ιδιοκτήτη του σταθμού- για μια χορηγία επικοινωνίας για κάποια live του συγκροτήματος και πάνω στην κουβέντα ήρθε και η πρόταση. Δεν θα σου κρύψω ότι φοβήθηκα στην αρχή, γιατί ναι μεν είμαι επικοινωνιακός σαν άνθρωπος, ήταν όμως κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ στη ζωή μου και δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ. Το ραδιόφωνο λειτουργούσε με ανάποδο τρόπο από αυτόν που είχα συνηθίσει εγώ. Δηλαδή δεν είχες ένα κοινό μπροστά σου να το ψυχαγωγήσεις και να βλέπεις τις αντιδράσεις του. Είχες ένα κοινό πίσω από έναν «τοίχο» που δεν ήξερες τι γινόταν όσο εσύ μιλούσες. Κάτι σαν αγαλματάκια ακούνητα μέρα ή νύχτα. Μόλις πήρα το βάπτισμα του πυρός, πήρα και τον αέρα και αυτό ήταν. Πάντα βέβαια υπήρχαν τα παράπονα ότι μιλάω πολύ στον αέρα από την διεύθυνση αλλά είχα πολλά να πω! Δεν έφταιγα! Ο κόσμος με αγκάλιασε αρκετά κυρίως από την δεύτερη χρονιά και μετά. Την πρώτη χρονιά γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον. Τους ευχαριστώ όλους για την απίστευτη αγάπη που εισέπραξα. Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία. Ιδιαίτερη. Την τελευταία σεζόν αποφάσισα πως έπρεπε να σταματήσω. Ο πρώτος λόγος ήταν γιατί ήθελα να ασχοληθώ με κάποια πράγματα που είχα αφήσει πίσω και ο δεύτερος γιατί όφειλα να κάνω ένα διάλειμμα από τον «αέρα» ώστε να μην κουράσω. Όταν ασχολείσαι με τα ΜΜΕ και γενικά το θέαμα, θεωρώ πως πρέπει να κάνεις ένα ή ακόμα και δύο βήματα πίσω για κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα. Να δώσεις χρόνο και στις δύο πλευρές. Δεν είναι μακριά πάντως η επιστροφή μου στα ερτζιανά!

6.  Η περίοδος που διανύει ο πλανήτης μας λόγω της εξάπλωσης του Covid 19 δεν είναι ευνοϊκή. Ιδιαιτέρως απέναντι στους καλλιτέχνες. Πώς αλλιώς βιοπορίζεσαι, και τι σου αρέσει στο επάγγελμά σου;

Δυστυχώς μας κληρώθηκε να ζήσουμε και την COVID εποχή. Μια πραγματικά καταστρεπτική χρονιά για τους περισσότερους τομείς, πόσω μάλλον για τις τέχνες. Στην Ελλάδα οι καλλιτέχνες πρέπει να βλέπουμε το επάγγελμα μας σαν χόμπι και να ζούμε από μία «κανονική» δουλειά όπως λένε. Φυσικά αυτό δεν ισχύει σε καμία άλλη σύγχρονη χώρα του κόσμου. Οι καλλιτέχνες ήταν οι τελευταίοι που αποζημιώθηκαν από αυτήν την πανδημία στη χώρα μας και μετά από πολλές «φωνές». Αυτό είναι άδικο και παράλληλα ντροπιαστικό. Όπως οι περισσότεροι λοιπόν καλλιτέχνες στην Ελλάδα, έτσι και εγώ προφανώς δεν βιοπορίζομαι μόνο από την μουσική, γιατί αυτή τη στιγμή δεν θα είχα ούτε το ρεύμα μου να πληρώσω. Εργάζομαι στον οικονομικό τομέα του Δημαρχείου της Πάτρας. Ευχαριστώ τον Θεό που δεν έτυχε να πλήττομαι ως ώρας από την πανδημία. Συμπονώ όλους τους συναδέλφους μουσικούς και καλλιτέχνες που περνούν δύσκολες ώρες και πιστεύω πως ειλικρινά μπόρα είναι και θα περάσει. Ας έχουμε δύναμη.

7. Βρισκόμαστε σε καραντίνα. Εμείς, όπως και πολλές χώρες ακόμα. Πώς βιώνεις αυτή την εμπειρία εσύ; Ποια τα συναισθήματα και η καθημερινότητά σου;

 Θα σου μιλήσω ειλικρινά. Την πρώτη καραντίνα την είδα σαν όαση. Πιστεύω πολύς κόσμος. Ξεκουράστηκα, αποσυμπιέστηκα. Άκουγα μουσική, έγραφα, έπαιζα PlayStation, μιλούσα με φίλους που η καθημερινότητα μας είχε απομακρύνει και ήμουν και από τους τυχερούς που είμαι κηδεμόνας κατοικιδίου και έβγαινα έξω όποτε ένιωθα την ανάγκη. Η δεύτερη καραντίνα -που εμείς ξέραμε από πολύ νωρίς δυστυχώς πως θα έρθει- μου έπεσε βαριά. Δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω πως είμαστε ήδη άλλους 2 μήνες μέσα. Πως όλα πάνε ακόμα πιο πολύ πίσω. Αιμορραγεί ο κόσμος ακόμα πιο πολύ. Αν δεν είχα την δουλειά μου να ασχολούμαι καθημερινά δεν ξέρω πως θα το αντιμετώπιζα το round 2. Η καθημερινότητα μου πλέον περιορίζεται σε δουλειά, super market, σπίτι, στούντιο και βόλτα με τη Soraya.

8. Είσαι ιδιαιτέρως φιλόζωος με μόνιμη πιστή παρέα σου τη Soraya, το αγαπημένο σου λαμπραντόρ. Τι είναι αυτό που βλέπεις στα μάτια του σκύλου σου και σε συγκινεί;

Τα ζώα και ειδικά τα σκυλιά που έχουν ένα παραπάνω δέσιμο με τους κηδεμόνες τους, είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός που μπορούμε να ανακαλύψουμε δίχως χάρτη. Η ανιδιοτελής αγάπη, η πίστη, η συντροφικότητα και η εκφραστικότητα στα μάτια τους είναι η εγγύηση για μία απόλυτα αρμονική ζωή. Το λέω εκ πείρας μετά από σχεδόν 11 χρόνια συμβίωσης με ένα απίθανο πλάσμα, την Soraya! Ένα Labrador που ήρθε το 2010 στη ζωή μου και καθημερινά μου δείχνει ποσό καλύτερος «άνθρωπος» μπορεί να γίνει από τους ανθρώπους του είδους μας. Όταν καταλάβουμε πως σε αυτόν τον πλανήτη το πρόβλημα το δημιουργούμε εμείς και κανένα άλλο έμβιο ον, όταν αρχίσουμε να σεβόμαστε κάθε τι που περπατάει δίπλα μας, όταν συμφιλιωθούμε με το δικό μας αρχικά εαυτό, τότε ίσως καταφέρουμε όντως να φτάσουμε στην κορυφή της πυραμίδας. Όχι ως κατακτητές, ως προστάτες!

9. Αν η ζωή σου γινόταν ταινία κάποια μέρα, τι τίτλο θα είχε;

Χμμ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ η αλήθεια είναι. Δεν ξέρω αν θέλω να το διακωμωδήσω και να διαλέξω κάτι ακραίο ή να το σκεφτώ στα σοβαρά. Νομίζω σίγουρα κάτι με πολύ χιούμορ μέσα, λίγο drama γιατί το γουστάρω και το drama κάποιες φορές! Ε, βάλε και λίγο thriller για να είμαστε σε εγρήγορση και με λίγα λόγια σου δίνω την συνταγή και σε χρήζω υπεύθυνη να τιτλοφορήσεις εσύ την ταινία μου ως συγγραφέας!

10. Ποιες οι ελπίδες, οι σκέψεις και τα όνειρά σου για τη νέα χρονιά;

Εύχομαι -και το λέω ολόψυχα- να είναι μία διαφορετική χρόνια από την προηγούμενη. Σίγουρα θα είναι δύσκολη κατά το ήμισυ της όπως φαίνεται, αλλά τουλάχιστον από το Πάσχα και μετά ας μας ανταποδώσει με τον καλύτερο τρόπο υπέροχα αποτελέσματα από τις προσπάθειες και τις στερήσεις που έχουμε κάνει και βιώσει. Εύχομαι υγεία σε όλο τον κόσμο γιατί υπερτερεί όλων των αγαθών. Εύχομαι να γίνουν πραγματικότητα όσα όνειρα μας αξίζουν. Να δουλέψουμε, να διασκεδάσουμε, να ταξιδέψουμε, να ερωτευτούμε. Να πάρουμε πίσω αυτό που μας ανήκει και διπλά αυτά που στερηθήκαμε την περασμένη χρονιά. Αγάπη, δύναμη, γέλιο και όλα τα καλά σε όλους μας.

Please follow and like us:
Please follow and like us:
Facebook0
Twitter

Comments

comments