#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος.

Η σκηνή, από την εξαιρετική ταινία “Ψεύτης Ήλιος” του Νικίτα Μιχάλκοφ.
Βρισκόμαστε στη Σοβιετική Ένωση της δεκαετίας του 1930 και ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ήρωας της επανάστασης των Μπολσεβίκων.

Πιστεύει στα ιδεώδη της επανάστασης και δεν έχει, ή δε θέλει να αντιληφθεί πως, η επανάσταση έχει εκφυλιστεί και πως ο Σταλινισμός έχει εγκαταστήσει ένα σύστημα τρομοκρατίας απέναντι σε όποιον πάει κόντρα!
Ιδίως δε, στους αγνούς και “ρομαντικούς” της επανάστασης, όπως ο ίδιος.

Στην επίμαχη σκηνή, ο κεντρικός χαρακτήρας – ήρωας της Οκτωβριανής επανάστασης – , κοιτάει τα μαλακά πέλματα ενός μικρού κοριτσιού και το πρόσωπο του φωτίζεται!
Εξηγεί στη μικρή πως “εμείς κάναμε την επανάσταση, καταπιεστήκαμε και υποφέραμε, για να μπορείς εσύ, η γενιά σου και οι επόμενες γενιές, να έχετε όλη σας τη ζωή μαλακά, καλοζωισμένα και φροντισμένα πέλματα, χωρίς κακουχίες”.

Στο τέλος και αυτός εκμηδενίζεται και συνθλίβεται από το έκτρωμα που είχε δημιουργηθεί και που έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο ως “Σταλινισμός”.

Αρκετές δεκαετίες μετά και έχοντας προχωρήσει αρκετά στον 21ο αιώνα, οι άνθρωποι, παγκόσμια, βρισκόμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας.
Οι δρόμοι από το απόγευμα είναι έρημοι, τα μαγαζιά με κατεβασμένα ρολά και η δημόσια διασκέδαση, ανύπαρκτη!
Σαν να έχει εγκατασταθεί ένα παγκόσμιο σύστημα τρόμου!

Οι κυβερνήσεις σε όλες τις χώρες δείχνουν σα να μην ξέρουν τι να κάνουν, μπροστά στον άγνωστο και αόρατο εχθρό! Η αντιμετώπιση είναι τύπου “βλεποντας και κάνοντας”.

Ένα χρόνο τώρα, οι άνθρωποι είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους, οικονομίες καταστρέφονται σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Έχουν κουραστεί..

Το χειρότερο δε, είναι η αβεβαιότητα!
Η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα. Για το αύριο..

Πως θα είμαστε αύριο;! Πόσοι θα έχουμε σταθεί όρθιοι;! Κυρίως, πότε θα τελειώσει όλο αυτό;!

Μόνο που δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Πριν εκατό χρόνια, η ισπανική γρίπη θέρισε μερικές δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως νεαρής ηλικίας.
Οι οικονομίες των δυτικών, κυρίως κρατών, βρέθηκαν στο χείλος της καταστροφής, οικονομικά και κοινωνικά!

Μετά τον τεράστιο φόρο σε αίμα νέων ανθρώπων και χρήμα, του Μεγάλου Πολέμου, βρέθηκαν αντιμέτωπες με μία καταστροφή, ίσως ακόμα μεγαλύτερη.
Αν κάποιος ανατρέξει στα δημοσιεύματα εκείνης της εποχής, θα διαπιστώσει πως οι εσχατολόγοι έκαναν χρυσές δουλειές!

Οι περισσότεροι έβλεπαν το τέλος το κόσμου!
Δεν είναι τυχαίο πως, πως, μετά από αυτό γεννήθηκε η έξαλλη περίοδος που αργότερα ονομάστηκε “Μεσοπόλεμος”.

Τα καλά όμως εκείνης της πανδημίας, δεν ήταν και λίγα!
Δημιουργήθηκαν καλύτερα Συστήματα Υγείας, η επιστήμη της Ιατρικής έκανε, αναγκαστικά, άλματα και οι άνθρωποι έμαθαν να εκτιμούν ακόμα περισσότερο αυτά που είχαν!

Έτσι, η επόμενη μέρα ήταν καλύτερη. Πολύ καλύτερη, με τα όποια λάθη που οδήγησαν στο Δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο.

Έκτοτε οι άνθρωποι ζούμε όλο και καλύτερα. Η μία γενιά ζει καλύτερα και πιό άνετα από την προηγούμενη.
Τα σκληρά πέλματα, τα ροζιασμένα χέρια και τα ρυτιδιασμένα από την ταλαιπωρία πρόσωπα, έχουν αντικατασταθεί από μαλακές, περιποιημένες και αφράτες φυσιογνωμίες.

Κάπως έτσι και το δικό μας αύριο θα είναι καλύτερο.

Δε μπορεί να είναι αλλιώς..