#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος.

Στο στρατόπεδο υπάρχει από νωρίς το πρωί αναστάτωση! Αναταραχή!

Οι προετοιμασίες που ξεκίνησαν μέρες πριν, σήμερα βρίσκονταν στην κορύφωση τους!
Σήμερα θα έρχονταν στο στρατόπεδο επίσημη επίσκεψη ο υψηλός επισκέπτης!

Ο Διοικητής της Μεραρχίας!

Το στρατόπεδο, που είναι κομβικής σημασίας, βρίσκεται σε παραμεθόριο νησί, σχετικά απομονωμένο πάνω στα ομιχλώδη βουνά, που κάθε άλλο παρά θυμίζουν τις ειδυλλιακές παραλίες του νησιού!
Αυτή η μιά κάποια απομόνωση, που τόσο αιφνιδιάζει τους νεοφερμένους στρατιώτες, οι οποίοι φαντάζονταν εξόδους σε παραλίες, μπαρότσαρκες με τη συντροφιά δεκτικών τουριστριών από τη βόρεια ευρώπη και αντί για αυτό, έρχονταν αντιμέτωποι με το ορεινό τοπίο που περιβάλλει το στρατόπεδο, που θυμίζει περισσότερο Έβρο, παρά νησί.

Αυτή η απομόνωση, που γίνεται εντονότερη από την κατ’ ουσία έλλειψη συγκοινωνίας.

Σε όλους τους καινούργιους, ο αρχικός θυμός και άγχος για τη απομόνωση, μεταβάλλεται, ύστερα από μερικές εβδομάδες, σε ανακούφιση, όταν διαπιστώνουν πως σε αυτή ακριβώς την απομόνωση οφείλουν το ότι έχουν το κεφάλι τους ήσυχο απο αιφνιδιαστικές επισκέψεις/επιθεωρήσεις ανώτατων αξιωματικών, που ψάχνουν για ατέλειες!

Σήμερα όμως, είναι αλλιώς!

Από καιρό έχει ανακοινωθεί πως σήμερα έρχεται επίσημη επίσκεψη ο Στρατηγός!
Ο Διοικητής της Μεραρχίας, μαζί με όλη του την επίσημη συνοδεία!

Αυτοί που έχουν αγχωθεί περισσότερο, όπως είναι φυσιολογικό, είναι οι μονιμάδες! Ιδίως, αυτοί που έχουν φιλοδοξίες για καριέρα στο στράτευμα!

Μία στραβή να γίνει και μπορεί να μαυρίσει το βιογραφικό τους!
Τα πάντα πρέπει να είναι στην εντέλεια!

Τα πάντα!!

Ο Στρατηγός έρχεται να επιθεωρήσει.

Να επιθεωρήσει, κατά κύριο λόγο, τις συνθήκες διαβίωσης του στρατοπέδου.
Υπάρχει έντονη φημολογία για τον συγκεκριμένο ανώτατο αξιωματικό.

Δίνει, λένε, μεγάλη σημασία στις συνθήκες διαβίωσης των στρατευσίμων!
Θέλει να είναι όσο το δυνατόν καλύτερες.

Είναι γνωστό πως, επί των ημερών του βελτιώθηκαν τα πάντα που έχουν σχέση με τους στρατιώτες.
Οι υπηρεσίες αναδιοργανώθηκαν, έτσι ώστε οι φαντάροι να έχουν περισσότερες εξόδους. Ο ίδιος είχε πει πως ο στόχος είναι “τα παιδιά να βγαίνουν τουλάχιστον μέρα παρά μέρα”.

Αυτή του η έγνοια για “τα παιδιά”, συνοδεύονταν από απαίτηση για πειθαρχία και η ανοχή σε παραπτώματα ήταν ελάχιστη.

Το νευραλγικότερο, ίσως, στοιχείο της ποιοτικής διαβίωσης των στρατιωτών, είναι η διατροφή.
Επί των ημερών του, η διατροφή στα στρατόπεδα του νησιού βελτιώθηκε ακόμα περισσότερο, μιας και ο ίδιος πήρε πρωτοβουλία για να γίνουν χορηγίες από τους επιχειρηματίες του νησιού.

Κάπως έτσι, ένα από τα ζητήματα που κλήθηκαν να διαχειριστούν οι αξιωματικοί του στρατοπέδου, ήταν τι φαΐ να ετοιμάσει ο μάγειρας για την επίσκεψη του Στρατηγού!

Ήταν γνωστό πως ο Στρατηγός στις επισκέψεις του, επιλέγει να φάει μαζί με τα “παιδιά” και απαγορεύει να υπάρχει διαφορετικό μενού για αυτόν και τη συνοδεία του.

Συσκέψεις επί συσκέψεων στο γραφείο του Διοικητή του στρατοπέδου, μέχρι να καταλήξουν στο μενού της ημέρας που θα έρχονταν ο Στρατηγός!

Οι προτάσεις διαδέχονταν η μία την άλλη!

Από κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες, μέχρι μακαρόνια με κιμά!
Από φασολάδα “που είναι και πατροπαράδοτο φαΐ”, μέχρι υπαίθριο μπάρμπεκιου στο προαύλιο του στρατοπέδου!

Τελικά, κατέληξαν κάπου!
Ένα μαμαδίστικο φαΐ, που θυμίζει ελληνικό σπίτι και είναι και παραδοσιακό!
Γιουβαρλάκια!!

Εκείνη την ημέρα λοιπόν, όλο το στρατόπεδο ήταν στο πόδι για την υποδοχή του υψηλού επισκέπτη!
Τα περισσότερα είχαν γίνει μέρες πριν.
Τα ασπρίσματα, το ξεχορτάριασμα, ο γενικός καλλωπισμός των χώρων, το γυάλισμα των οχημάτων, ακόμα και η διανομή, για όσους το χρειάζονταν, καινούργιων στολών!

Ο Στρατηγός αφίχθη!

Έγινε η επίσημη υποδοχή, δόθηκαν οι εκατέρωθεν ομιλίες, έγινε η ξενάγηση στους χώρους του στρατοπέδου, έγιναν από το Στρατηγό οι τυπικές και τετριμμένες ερωτήσεις προς τους φαντάρους και αισίως έφτασε η ώρα του φαγητού!

Από ώρα όλο το στρατόπεδο είχε πλημμυρίσει από τη γαργαλιστική μυρωδιά της κουζίνας!
Μύριζε γιουβαρλάκια!

Στην κουζίνα όμως που πήγαν οι στρατιώτες, τους περίμενε μία έκπληξη!
Οι λαμαρίνες ήταν γεμάτες με γιουβαρλάκια. Πυραμίδες ολόκληρες χτισμένες από αυτά!

Μόνο που δεν ήταν τα συνηθισμένα, σε μέγεθος γιουβαρλάκια!
Αυτά ήταν τεράστια!!

Το κάθε ένα είχε μέγεθος μεγαλύτερο από μπάλα του τένις!

Η δεύτερη έκπληξη ήρθε με την πρώτη μπουκιά!

Πεντανόστιμα!!

Η υποψία πως με το τεράστιο μέγεθος γίνεται προσπάθεια να καλυφθεί κάποια αστοχία, όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκε, αλλά κατερρίφθη πανηγυρικά!

Όλη η τραπεζαρία απολάμβανε τα τέλεια μαγειρεμένα και τεράστια σε μέγεθος γιουβαρλάκια και τα επιφωνήματα επιδοκιμασίας επιβεβαίωσαν το γευστικό θρίαμβο του μάγειρα!

Στο τέλος της επίσκεψης και με τις κοιλιές πρησμένες απο το πολύ και καλό φαΐ, ο Στρατηγός αφού συνεχάρη τους πάντες, μπήκε στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο και αποχώρησε.

Ο Διοικητής του στρατοπέδου συνεχάρη επίσης τους πάντες, που με την παρουσία τους και τη δουλειά τους, τον έβγαλαν ασπροπρόσωπο.

Άλλωστε, ο κύριος Διοικητής είχε ένα λόγο παραπάνω για να κοπιάσει έτσι ώστε να δείξει άψογη εικόνα.
Ο Στρατηγός ήταν πρώτος του εξάδελφος και σε καμία περίπτωση δεν ήθελε να φανεί πως ευνοείται από τη σχέση.
Ήξερε επίσης, πως για τον ίδιο λόγο ο Στρατηγός δε θα του χαρίζονταν!

Κάτι τελευταίο είπε ο Διοικητής στους στρατιώτες του.
Προφανώς ο μάγειρας για να μη γίνει καμιά στραβή και μείνει κανένας νηστικός, έφτιαξε πάρα πολλά γιουβαρλάκια.
Υπερβολικά πολλά…

Τόσα πολλά, που και το βραδινό μενού θα έχει πάλι γιουβαρλάκια!

Κανείς δεν παραπονέθηκε για το φαΐ εκείνη την ημέρα.

Όλοι περίμεναν να περάσουν οι ώρες, για να απολαύσουν εκ νέου τα υπέροχα τεράστια γιουβαρλάκια…