#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος

«Στην εποχή σου, τριάντα χρόνια πριν, ήταν αλλιώς. Ήσασταν πιό συντηρητικοί”.
Λέει το εικοσάχρονο αγόρι..

Ακούς τη σκέψη σου, που χαρακτηρίζεις τον 20χρονο ως “αγόρι” και νιώθεις το χαμόγελο να σχηματίζεται στο πρόσωπο σου.
Θυμάσαι τον εαυτό σου, που στα είκοσι σου ένιωθες άντρας και αξίωνες να σε αντιμετωπίζουν ως τέτοιο.

Θυμάσαι και λίγα χρόνια νωρίτερα, εκεί γύρω στα δεκαοχτώ σου, που τον εικοσάρη τον έβλεπες ως “μεγάλο”!

Τώρα, στα πενήντα τόσα σου, είσαι μεγάλος.
Ο εικοσάρης απέναντι σου, σε βλέπει σα παππού του! Είναι βέβαιος πως, όταν ήσουν στην ηλικία του, οι άνθρωποι ήταν περίπου όπως στις παλιές ελληνικές ταινίες, της δεκαετίας του 1950!

Προσπαθείς να του εξηγήσεις, αλλά τότε κάτι αλλόκοτο συμβαίνει!

Νιώθεις πως η εποχή που ζεις τώρα, που έχει διασχίσει το ένα πέμπτο του 21ου αιώνα, είναι συντηριτικότερη από την εποχή που εσύ ήσουν εικοσάρης, τρεις δεκαετίες πριν!

Μπα, ιδέα σου θα είναι!

Διώχνεις τη σκέψη από το μυαλό σου, λες του πιτσιρικά δυο τρία πραγματάκια και συνεχίζεις τη ζωή σου.

Μέχρι εκείνη την ημέρα!

Εκείνη την ημέρα, η περιέργεια σου σε συνδυασμό με μερικές τυχαίες αναζητήσεις στο διαδίκτυο, σε οδήγησαν στο να παρακολουθήσεις μία σειρά που παιζόταν με μεγάλη επιτυχία στην Ελληνική τηλεόραση στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Η σειρά ονομάζονταν “Στο Κάμπινγκ” και τότε δεν την είχες παρακολουθήσει, μιάς και υπηρετούσες τη στρατιωτική σου θητεία.
Κάτι η βαρεμάρα της καραντίνας με τις ατελείωτες ώρες και πως να τις περάσεις, κάτι η νοσταλγία για το παρελθόν και ένα κάποιο απωθημένο που τρεις δεκαετίες πριν δεν είχες δει εκείνη τη σειρά και ξεκίνησες να παρακολουθείς τα επεισόδια, το ενα μετά το άλλο!

Η σειρά, τουλάχιστον στα δικά σου μάτια, δικαίωσε την τότε φήμη της!
Το ένα μετά το άλλο επεισόδιο σε παρέσυρε στη μαγεία της και στην ομορφιά της!
Άσε που σου θύμισε και τις εποχές που δούλευες στον τουρισμό!

Κάτι άλλο όμως σου τράβηξε την περιέργεια!
Οι εικόνες της!

Η συγκεκριμένη σειρά, είχε γυριστεί σε αληθινό κάμπινγκ και οι εικόνες ήταν αυθεντικές!
Ο κόσμος που λούεται στην παραλία, δεν είναι ηθοποιοί, αλλά πραγματικοί πελάτες – τουρίστες!

Στις εικόνες βλέπεις μια συμπεριφορά και μία αντίληψη, που σου θυμίζουν πως οι άνθρωποι τρεις δεκαετίες πριν, κάθε άλλο παρά συντηρητικοί ήταν!
Κάνεις, αναπόφευκτα, σύγκριση με το παρόν και νιώθεις πως το τώρα είναι πιό συντηρητικό από το τότε!

Στην οθόνη βλέπεις κόσμο να περιφέρεται γυμνός ή ημίγυμνος, γυναίκες και άνδρες που απολαμβάνουν τον ήλιο στα γυμνά κορμιά τους, χωρίς κόμπλεξ και χωρίς ντροπή.

Τα μαγιό, ιδίως τα γυναικεία, είναι πολύ περισσότερο αποκαλυπτικά και μικροσκοπικά σε σχέση με τα σημερινά και μάλιστα σε εποχές που τα κορμιά ήταν πιό αγύμναστα σε σχέση με το σήμερα..

Συζητούν για σχέσεις, για έρωτες και για το σεξ, χωρίς φόβο και χωρίς ταμπού!

Η μνήμη σου ξυπνά και τρέχει στο τότε!
Ναι, όντως! Έτσι ήταν!

Μία γυναίκα τότε, μπορούσε να πάει από την παραλία μέχρι το μπαράκι, ή ακόμα και μέχρι το μίνι μάρκετ, φορώντας απλά και μόνο το μπικίνι της! Αρκετές φορές, ακόμα και γυμνόστηθη, χωρίς να προκαλέσει τα “χρηστά ήθη”!

Μία συμπεριφορά που στη σημερινή εποχή είναι από πολύ σπάνια, ως αδιανόητη!

Στην εποχή που το διαδίκτυο προσφέρει την απόλυτη αφθονία εικόνων, θα περίμενε κανείς να υπάρχει και το αντίστοιχο “μπόλιασμα” στους ανθρώπους.

Στη συζήτηση που έγινε με αφορμή αυτό, το φαινόμενο πως οι άνθρωποι δείχνουν να συμπεριφέρονται περισσότερο συντηρητικά, έρχεται η αποστομωτική παρατήρηση!

“Με τόσους μετανάστες, που εργάζονται στον τουρισμό και στα τουριστικά μαγαζιά, τι περιμένεις;! Αυτοί έρχονται από κοινωνίες που ακόμα και το ακάλυπτο κεφάλι είναι σκάνδαλο!”

Να είναι άραγε αυτός ο λόγος;!

Να είναι κάτι άλλο;…

Έχουμε γίνει όντως περισσότερο συντηρητικοί σε σχέση με το παρελθόν;..