#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος

Είναι ακόμα σχετικά νωρίς το πρωί.

Στις 9 η ώρα το πρωί, ο ήλιος δεν έχει ακόμα σηκωθεί αρκετά ψηλά και η ζέστη είναι ακόμα ανεκτή.
Θα έχει καύσωνα σήμερα και πάνω στη μηχανή είναι ανυπόφορα..

Για αυτό φροντίζεις, όσο μπορείς, να κάνεις τις δουλειές σου όσο το δυνατόν νωρίτερα, για να επιστρέψεις στην άνεση και δροσιά, ελέω κλιματιστικού, του σπιτιού σου.

Φτάνεις στον προορισμό σου. Ένας ιδιωτικός οργανισμός, που δραστηριοποιείται στον καλλιτεχνικό χώρο και στεγάζεται σε ένα επιβλητικό κτίριο.
Στη πυλωτή του κτιρίου, παρατηρείς σιλουέτες νεαρών, που αβίαστα συμπεραίνεις πως είναι μουσικοί που κάνουν μία τελευταία πρόβα προτού εισέλθουν στους εσωτερικούς χώρους του κτιρίου του οργανισμού..

Στην κύρια είσοδο, μια πινακίδα σε ενημερώνει για το υποχρεωτικό της χρήσης χειρουργικής μάσκας.

Βάζεις τη μάσκα σου, βεβαιώνεσαι πως είναι σωστή, με τη μύτη μέσα κλπ και χτυπάς το κουδούνι.

Κατευθύνεσαι στη γραμματεία, όπου εκεί η υπάλληλος σου προσφέρει θέση και νερό, όση ώρα θα αναμένεις την υπεύθυνη για να γίνει η δουλειά σου.

Από εκεί που κάθεσαι, έχεις άριστη θέα στον ανελκυστήρα.
Η πόρτα του ανελκυστήρα ανοίγει και βγαίνουν δύο νεαροί, γύρω στα είκοσι.

Αμέσως καταλαβαίνεις πως είναι τα παιδιά που έκαναν πρόβα στην πυλωτή.
Τώρα όμως τους βλέπεις ολοκάθαρα…

Ο ένας τους έχει ένα χαρακτηριστικό στην εμφάνιση του, που τραβάει το βλέμμα.
Το κεφάλι του είναι ξυρισμένο στο πλάι και του υπόλοιπο μαλλί του είναι χτενισμένο σε μία εντυπωσιακή και πολύχρωμη μοϊκάνα!

Μια στιγμή!
Μία στιγμή φτάνει για να αντιδράσεις, εντός σου, σαν συντηρητικός μπάρμπας και να νιώσεις μία στιγμιαία αποστροφή για τη προκλητική μοϊκάνα του παιδιού!

Ευτυχώς, ήταν μια φευγαλέα στιγμή!

Αμέσως μετά άκουσες τη σεμνή του φωνή, τη στιγμή που απαντά στις ερωτήσεις της υπαλλήλου και παρατήρησες το πως τηρούσε τα μέτρα υγιεινής.

Ξαφνικά, η επιτηδευμένη κόμη του νεαρού απέκτησε άλλη λάμψη!
Πλέον, κάθε άλλο παρά αποκρουστική σου φαίνεται! Ίσα ίσα, που τη βρίσκεις όμορφη και θαυμάζεις τη δουλειά που έπεσε προκειμένου να δημιουργηθεί.

Αντιλαμβάνεσαι τη σχολαστικότητα που απαιτήθηκε για τη δημιουργία της και συμπεραίνεις τη βούληση του φέροντος την εν λόγω μοϊκάνα, να την αποκτήσει!

Το μυαλό σου αρχίζει τα ταξίδια!
Ταξίδια στο παρελθόν..

Τότε που και εσύ ήσουν στην ηλικία του. Μόνο που εσύ δεν είχες κάνει με το μαλλί σου κάτι τόσο περίτεχνο! Ίσως να ήθελες, ίσως πάλι όχι!

“Άλλες εποχές τότε”, σκέφτεσαι και γρήγορα αντιλαμβάνεσαι το άκυρο της σκέψης.
Τότε θα σε κατέκριναν και θα σε ταξινομούσαν στους “αλήτες” αν έκανες τέτοιο μαλλί.
Σήμερα όμως, μάλλον το ίδιο θα γίνονταν.

“Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν”, που λέει και το τραγούδι και οι άνθρωποι πάντα έχουν την τάση να κατακρίνουν και να απορρίψουν το διαφορετικό.
Ίσως πάλι, αυτό που θα ήθελαν να κάνουν, αλλά δε μπορούν, ή δεν έχουν πλέον τις υποδομές, μιάς και ο χρόνος πήρε μαζί του και τις τρίχες της κεφαλής τους…

Τα ταξίδια του μυαλού σου σε πάνε σε εκείνους τους φουκαράδες σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, που δεν έκαναν τις μικρές και μεγάλες μαλακιούλες της νιότης και σε εκείνες στις προχωρημένες τους, πλέον, ηλικίες βγάζουν απωθημένα, γελοιοποιούμενοι.

Τους ξέρεις ποιοι είναι και ντρέπεσαι για λογαριασμό τους!
Θλίβεσαι, γιατί αυτοί στην ηλικία που έπρεπε δεν έκαναν αυτό που ήθελαν, με αποτέλεσμα τον τωρινό τους διασυρμό.

Ξέρεις επίσης, πως αυτοί που βγάζουν τα απωθημένα τους σε τέτοιες ηλικίες, είναι αυτοί που στα νιάτα τους καταπιέστηκαν. Είναι αυτοί που με ένταση θα κουνήσουν το δάχτυλο στο νεαρό με τη πολύχρωμη μοϊκάνα, που θα τον κατακρίνουν, που θα τον κακοχαρακτηρίσουν, μόνο και μόνο για να κρύψουν το φθόνο τους, γιατί έχουν από χρόνια χάσει το τρένο με τις χαριτωμενιές της νιότης!

Ξέρεις επίσης πως το παιδί με τη μοϊκάνα, που θα του κουνήσουν το δάχτυλο, από μέσα του ή ακόμα καλύτερα, από έξω του, θα τους δείξει ένα άλλο δάχτυλο!

Ξέρεις πως ο νεαρός με τη μοϊκάνα θα είναι ο ισορροπημένος και αξιοπρεπής πενηντάρης του αύριο. Αυτός που τα δικά του παιδιά θα τα μεγαλώσει σωστά..

Από κάπου ακούς να σε φωνάζουν.

Σταματά το ταξίδι του μυαλού.

Ο μοϊκάνας έχει από ώρα φύγει.

Έχει έρθει η υπάλληλος, γίνεται η δουλειά σου και αποχωρείς..