#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος.

Είναι βαριά η ατμόσφαιρα.

Βαριά εντός σου και εκτός. Στο φυσικό περιβάλλον.

Σα να μην έφτανε ο Χειμώνας που πέρασε μέσα στις απανωτές καραντίνες, που ήσουν κλεισμένος στο σπίτι και έβγαινες μία φορά την ημέρα για περπάτημα, σαν τα σκυλιά, ημίτρελος από αγωνία και άγχος για τον, επί της ουσίας, αφανισμό της δουλειάς σου με τον αντίστοιχο αφανισμό του εισοδήματος σου, μόλις άνοιξε ο καιρός και άρχισες να συνηθίζεις μια κάποια επιστροφή στην κανονικότητα, ήρθαν οι πυρκαγιές, που βάρυναν ακόμα περισσότερο και επί του πρακτικότερου την ατμόσφαιρα!

Μια βόλτα που πήγαινες, ένα περπάτημα ρε φίλε, για να ξεδώσεις και να “φύγει” λίγο το μυαλό σου, έγινε απαγορευτική μιάς και ο αέρας μολύνθηκε από τις στάχτες των πυρκαγιών που κατάπιαν τα δάση και σπίτια της περιοχής δίπλα στη δική σου!

Κάτι οι φλόγες που, από το μπαλκόνι σου, τις έβλεπες να θεριεύουν, κάτι στις ειδήσεις της τηλεόρασης οι σκληρές εικόνες με ανθρώπους που έτρεχαν να σώσουν το βιός τους και όλα αυτά μετά την πολύμηνη καραντίνα και ένα κάποιο αίσθημα απελπισίας και ανημπόριας αρχίσει να σε κυριεύει.

Αναρωτιέσαι πότε θα τελειώσουν όλα αυτά και πότε θα ξαναπάρετε πίσω τις ζωές σας!

Μέσα σε όλα αυτά, έχεις και τους ηλίθιους συνωμοσιολόγους που βρήκαν ευκαιρία να ξεσαλώσουν!
Το μόνο που τελικά καταφέρνουν, είναι να σε εκνευρίσουν και να συνεισφέρουν ακόμα περισσότερο στη βαριά και απαισιόδοξη αίσθηση που αρχίζει να κυριαρχεί..

Με κάποιο τρόπο, που δε σου είναι απολύτως σαφής, καταφέρνεις να εξασφαλίσεις μερικές ημέρες καλοκαιρινών διακοπών.
Προορισμός, το μέρος που πάτε με την αγαπημένη σου τα τελευταία χρόνια.

Θα θέλατε να δοκιμάσετε και κάποιο άλλο μέρος για διακοπές, αλλά σε εποχές σαν αυτή που περνάτε, που η πρόσβαση σε μερικούς προορισμούς διακοπών έχει καταστεί προβληματική, δεν είναι καιρός για τέτοιου είδους πειράματα.

Χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις, βρίσκεσαι στο μέρος που διακοπάρετε, ξαπλωμένος στην ξαπλώστρα, στην παραλία που τόσο καλά γνωρίζετε και αγαπάτε.
Εκεί με τα διάφανα, κρυστάλλινα νερά που σε προκαλούν ακόμα και να τα πιεις!

Μέχρι που χώνεις τη γλώσσα σου στη πεντακάθαρη θάλασσα για να γευτείς την αλμύρα!

Εκεί, στην παραλία μπροστά στο κύμα είναι που το βλέμμα φεύγει και χάνεται στον ορίζοντα.
Κοιτάς τη γραμμή του ορίζοντα, μέχρι που υπνωτίζεσαι…

Η όραση σου θολώνει από την ονειρική αίσθηση που απλόχερα σου προσφέρει η Μητέρα Θάλασσα.
Θολώνει, αλλά βλέπει καλύτερα! Καθαρότερα!!

Εκεί είναι που έρχονται οι απαντήσεις.

Εκεί που δεν υπάρχουν θανατηφόροι ιοί, καραντίνες, οικονομική δυσπραγία, πυρκαγιές, εναέρια μέσα πυρόσβεσης, λοιμωξιολόγοι, πολιτικοί αναλυτές, δασολόγοι και λοιποί ειδικοί, που καλούνται να μας διαφωτίσουν, αλλά μας χώνουν βαθύτερα στο σκότος της άγνοιας.

Ποιός δε κατάλαβε πως η υπερπληροφόρηση φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα;!

Εκεί λοιπόν, στην παραλία.

Εκεί που σκάει το κύμα.

Εκεί που βουτάς και η αιώνια θάλασσα παίρνει σαν σε κάθαρση, τα πάντα από πάνω σου και από μέσα σου.

Εκεί είναι η απάντηση και η λύση για ένα καλύτερο και πιό φωτεινό αύριο.

Είναι λάθος να λένε πως πάμε διακοπές για να “γεμίσουμε τις μπαταρίες μας”.
Διακοπές πάμε για να αδειάσουμε!

Να αδειάσουμε τα σκουπίδια που μαζεύουμε όλη τη χρονιά.
Να βγάλουμε από μέσα μας όλα αυτά τα παράσιτα που μας αποσυντονίζουν και μας αποδιοργανώνουν.

Διακοπές πάμε, για να αποβάλουμε από μέσα μας όλη τη κάπνα και μαυρίλα που έχει κρυφτεί σε γωνιές, που όλη τη χρονιά δε φτάνουμε!

Εκεί που σκάει το κύμα.

Τι κύμα που μας καλεί να μας αγκαλιάσει για να μας καθαρίσει.

Όλα καλά θα πάνε.

Ο χειμώνας θα είναι όμορφος..