#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος

Κυριακή απόγευμα.

Ή επί το σωστότερο, αργά το μεσημέρι.

Είναι μέσα στη καρδιά του Χειμώνα και εκείνη τη χειμωνιάτικη, ηλιόλουστη μέρα, η Κυριακάτικη βόλτα σας, σας έβγαλε στη Μαρίνα Φλοίσβου, όπου περάσατε μερικές ώρες περπατώντας, ρεμβάζοντας και γενικά χαζολογώντας, μέχρι το στομάχι σας που στο μεταξύ άδειασε από το πρωινό, άρχισε να διαμαρτύρεται.

Τότε, τα βήματα σας σας οδήγησαν σε ένα εστιατόριο, μέρος γνωστής αλυσίδας.

Μετά βίας βρήκατε τραπέζι για να κάτσετε να περιδρομιάσετε.

Τελικά, με την αίσθηση μιάς τεράστιας τρύπας στη θέση του στομαχιού σας, ελέω πείνας, πήρατε φόρα και αρχίσατε να παραγγέλνετε το ένα πιάτο μετά το άλλο, μέχρι που η ευγενική σερβιτόρα σας συνέστησε να μην το παρακάνετε, γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο να μην απολαύσετε τα εξαιρετικά πιάτα που παραγγείλατε.

Δεν την ακούσατε..

Τελικά, ύστερα από κανά δίωρο άνισης μάχης με τα πολυάριθμα και παραγεμισμένα πιάτα, αναγκαστήκατε να παραδεχθείτε την ήττα σας και να ζητήσετε από τη σερβιτόρα, αυτή που καλά σας τα’πε, να σας φέρει μερικές συσκευασίες για να πάρετε ότι δε φάγατε σπίτι σας.

Ούτε που πήρατε χαμπάρι πως, στο μεταξύ, άδειασε το μαγαζί από τα πλήθη που υπήρχαν όταν πήγατε και η ατμόσφαιρα, από πολύβουη, είχε γίνει χαλαρή και ευχάριστη..

Τότε ήταν που έπεσε το μάτι σου, στο διπλανό τραπέζι σε κάτι που σου φάνηκε παράξενα οικείο.

Οικείο και ταυτόχρονα ξένο.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα και συνειδητοποίησες τι ήταν αυτό που βλέπεις.

Αυτό τον άνθρωπο τον ξέρεις! Όλη η Ελλάδα τον ξέρει!

Είναι ένας πασίγνωστος ηθοποιός που έγινε γνωστός από πρωταγωνιστικούς ρόλους τη δεκαετία του 1960. Υπάρχει δε και μία σκηνή σε μια από τις πρώτες του ταινίες, χάρη στην οποία έγινε διάσημος!

Ο ίδιος, αργότερα έκανε και διάφορα σήριαλ στη τηλεόραση και γενικά ποτέ δεν έφυγε από το προσκήνιο, άσχετα που πλέον, αν και καλοστεκούμενος, είναι πλέον ογδοντάρης..

Αυτά όσον αφορά στο οικείο της εικόνας του. Αυτό δηλαδή που σου τράβηξε τη προσοχή.

Περισσότερο όμως, σου κάνει εντύπωση το ξένο στοιχείο πάνω του. Το αποστασιοποιημένο του και μάλλον υπεροπτικό ύφος!

Καμία σχέση με τους ρόλους στον οποίο τον έχει συνηθίσει ο κόσμος, ακόμα και από συνεντεύξεις που δίνει κατά καιρούς σε τηλεοπτικά κανάλια. Σε εκείνες τις συνεντεύξεις μιλάει και για την επικοινωνία που έχει με τον κόσμο, όταν κυκλοφορεί έξω και που πολλές φορές αρκετοί μιμούνται ενώπιον του τη σκηνή από εκείνη τη παλιά ταινία που τον έκανε διάσημο..

Τώρα όμως, αυτός ο άνθρωπος δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτό που έχεις σαν εικόνα!

Αν και συνοδεύεται από μία κοπέλα, μερικές δεκαετίες νεότερη του, το ύφος του είναι απόλυτα ψυχρό και σοβαρό.

Το βλέμμα του κοιτά αγέρωχα προς το κενό και αντιλαμβάνεσαι πως, ενώ είναι σα να κοιτά το κενό, αυτός “σαρώνει” οπτικά το χώρο.

Νιώθεις πως αν τον πλησιάσει κανείς και τον ακουμπήσει, θα πεταχτούν σπίθες από πάνω του! Τέτοια ένταση στο γερασμένο του κορμί και στο αιώνια νεανικό του βλέμμα!

Τελικά σκέφτεσαι πως ο άνθρωπος έχει μάλλον αγανακτήσει από τις εκδηλώσεις θαυμαστών τόσες δεκαετίες που είναι στο προσκήνιο, που πλέον με το ύφος του προσπαθεί να κόψει τη φόρα και να φάει ένα γεύμα έξω σαν άνθρωπος.

Καλά όλα αυτά. Λογικά σου φαίνονται…

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Κάτι σκοτεινό στο ύφος του.

Μάλλον όμως δεν είναι σκοτεινό, αλλά θλιβερό.

Στο μυαλό σου έρχονται τα διάφορα κοσμικά κουτσομπολιά, που θέλουν το συγκεκριμένο διάσημο ηθοποιό, να έχει βγάλει πολλά λεφτά, αλλά να υποφέρει οικονομικά μιάς και δε μπορεί να διαχειριστεί το πάθος του για τυχερά παιχνίδια..

Ρίχνεις μία διακριτική, αλλά προσεκτικότερη ματιά στο “ζεύγος”.

Τελικά, απ’ότι φαίνεται η κοπέλα δεν είναι συνοδός του, όπως νόμιζες στην αρχή. Κάτι διαφορετικό έχει το ύφος της, όπως και το δικό του. Κάτι επαγγελματικό.

Λίγα λεπτά αργότερα, σηκώνονται και φεύγουν. Δε διέφυγε της προσοχής σου πως η κοπέλα τακτοποίησε το λογαριασμό, ζητώντας από το σερβιτόρο την απόδειξη για να “την περάσει στα έξοδα”.

Κανά δεκάλεπτο μετά, φεύγετε και εσείς και κατευθύνεστε στο χώρο στάθμευσης.

Εκεί σας περιμένει μια μικρή έκπληξη!

Στο διπλανό αμάξι, μια ταλαιπωρημένη Mercedes εικοσαετίας, κάθεται στη θέση του οδηγού ο πασίγνωστος ηθοποιός που λίγο πριν καθόσασταν σε διπλανά τραπέζια!

Κάθεται με την πόρτα ανοιχτή και με το ίδιο ψυχρό βλέμμα κοιτάει προς τα κάπου. Δε μπορεί να κρύψει την ανυπομονησία του για αυτό που, προφανώς, περιμένει.

Πλησιάζει απόγευμα, ο ήλιος έχει ήδη γείρει και το φως έχει αρχίσει να μειώνεται δραστικά, με ταυτόχρονη άνοδο του κρύου.

Τη στιγμή που βγαίνετε από το χώρο στάθμευσης, δε μπορείς να μη διακρίνεις την έκδηλη πλέον θλίψη στη φυσιογνωμία του ογδοντάρη παλιού σταρ του σινεμά.

Το ένστικτό σου, σου λέει πως ξεροσταλιάζει μέσα στο κρύο για να κλείσει κάποια δουλειά. Στην ηλικία του οι δουλειές έχουν μειωθεί και αυτός τις έχει ανάγκη.

Δε μπορείς να μη νιώσεις ένα κάποιο οίκτο.

Μακάρι να κλείσει η δουλειά και να ανακουφιστεί, σκέφτεσαι και παίρνετε το δρόμο για το σπίτι σας..