από τη Χριστίνα Καπράλου.

«Καλύτερα, καλύτερα μια μαχαιριά να μούδινες μες την καρδιά παρα που έφυγες μακρια και δεν ξαναγυρίζεις πια»

Η Μαρία άνοιξε τα μάτια της και τραγούδησε ψυθιριστά με παράπονο.

Σηκώθηκε από το κρεβάτι και πηγαίνοντας προς το μπάνιο έκανε μια στάση στον ολόσωμο καθρέφτη του διαδρόμου.

Χαμογέλασε με πίκρα στο είδωλό της και συνέχιε να τραγουδα τον ίδιο στίχο με το ίδιο παράπονο.\

Η επόμενη στάση ήταν στον καθρέφτη του μπάνιου.

Ρίχνοντας νερό στο πρόσωπο της ήρθε αντιμέτωπη με την πραγματικότητα.

«Εξελίσσομαι! Ψιθύρισε χαμογελώντας.

Είχε μια άρνηση να παραδεχτεί πως μεγάλωνε. Είχε εξ ‘αλλου την πεποίθηση πως της χρωστούσαν πολλοι – πολλά.

«Αν αποδεχτώ πως μεγαλώνω, θα αποδεχτώ πως ο χρόνος πέρασε και τα χρέη θα παραγραφούν και δεν θέλω!» μονολογούσε κατευθυνόμενη στην κουζίνα.

Το ημερολόγιο στον τοίχο της θύμισε

Παρασκευή 12 Αυγούστου

Φωτίου και Ανικήτου μαρτύρων

Νηστεία

Ανατολή 5:38 Δύση 19:22

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

«Μού χρωστάς μια Πανσέληνο!» Βρυχήθηκε η Μαρία ανακατεύοντας με το κουταλάκι τον καφέ στο μπρίκι.

«Δεν ξεχνώ!!!»

Πλησιάζοντας  την πόρτα του ψυγείου ήρθε αντιμέτωπη με ένα καρτ ποστάλ.

SANTORINI – FIRA

«Ελπίζω το 1999 να καταφέρουμε να πάμε μαζί στην όμορφη Σαντορίνη»

«Μου χρωστάς και μια Σαν τορίνη!»

Πήρε το κινητό τηλέφωνο στα χέρια της. Λεξικό ελληνικής γλώσσας στο google.

Χρωστώ – Ρήμα

Οφείλω, έχω χρέος,έχω υποχρέωση να ανταποδώσω κάτι σε κάποιον, έχω ηθικό χρέος

Εκφράσεις:

«χρωστάω της Μιχαλούς: είναι τρελός, έχει χάσει τα λογικά του, τα εχει χαμένα.

Αγγλικά: owe

Γαλλικά: devoir

“Πάρτα να μην στα χρωστάω»

Μούντζα η αλλιώς φάσκελο… χειρονομιά διαδεδομένη στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Αποτελεί υβριστική χειρονομιά.

«Ε πάρτα να μην στα χρωστάω» είπε η Μαρία στοχεύοντας με διπλή μούντζα την εξώπορτα!.