#illusionskiller Γιώργος Παρασκευόπουλος.

  Ο Σεπτέμβριος προχωρά ακάθεκτα, όπως ακάθεκτα προχωρά ο χρόνος.

Πότε πέρασαν τέσσερα και πλέον χρόνια που ζεις εδώ;!

Στο μυαλό σου έρχεται ο Μονόλιθος (Einstein) και η παρομοίωση που έκανε για τη σχετικότητα.

“Αν κάθεσαι σε μία καυτή πλάκα για ένα λεπτό, θα σου φανεί σα να είναι μία ώρα. Αν κάθεσαι παρέα με μία ωραία γυναίκα για μία ώρα, θα σου φανεί σαν ένα λεπτό.”

Αυτό το συνειρμό κάνεις και δίνεις την εξήγηση του πως και δε κατάλαβες πως πέρασαν τα χρόνια, από τότε που ήρθες για μόνιμη εγκατάσταση σε αυτό το όμορφο προάστιο της Αττικής.

Άσε που σήμερα είναι η επέτειος.

Ίσως η σημαντικότερη επέτειος της ζωής σου!

Σαν σήμερα επισφραγίστηκε η ποιοτικότατη αναβάθμιση που συνέβη σε όλους τους κρίσιμους τομείς και πτυχές της ύπαρξης σου!

Ναι, ξέρεις. Αυτό το αίσθημα είναι ιδιοτελές.

Μιλάς σε πρώτο πρόσωπο και δε βάζεις στην εξίσωση τη συμβία σου. Αυτή χάρη στην οποία συνέβη η δραματική αυτή αναβάθμιση..

Μα, δε τη βάζεις στην εξίσωση, γιατί αυτή ΕΙΝΑΙ η εξίσωση!

Αυτά αναλογίζεσαι, ενώ έχεις αράξει στη βεράντα του σπιτιού και ρεμβάζεις.

Αναλογίζεσαι πόσα μικρά, μεγάλα και μεγαλύτερα βήματα έχεις κάνει τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής σου.

Σκέφτεσαι τη προ τετραετίας ποιοτική σου αναβάθμιση και θυμάσαι μία άλλη ποιοτική αναβάθμιση, προ είκοσι ετών.

Τότε που απέκτησες ένα μικρό και άκρως ταπεινό αυτοκίνητο, το οποίο όμως σου προσέφερε δραματική βελτίωση στη ποιότητα της ζωής σου!

Σκέφτεσαι και η μνήμη σου τρέχει στο παρελθόν, όταν η άκρη του ματιού σου πιάνει μία κίνηση στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Είναι ένα μικρό ασημί αυτοκίνητο, το οποίο παρκάρει.

Το μικρό αυτό αμαξάκι, είναι από καιρό που το έχεις σταμπάρει.

Είναι πολύ μικρό και αρκετά ταλαιπωρημένο.

Είναι εμφανής η προσπάθεια του ιδιοκτήτη του να το φροντίσει όσο μπορεί και να απαλύνει τα σημάδια του χρόνου και της χρήσης που φαίνονται στο μικρό του αμάξωμα.

Γρατζουνιές, βαθουλώματα και θαμπάδες.

Είναι φανερό πως ο ιδιοκτήτης του, μάλλον νεαρός σκέφτεσαι, προσπαθεί να βελτιώσει την εμφάνιση του μικρού και ταπεινού του αυτοκινήτου.

Προσπάθεια που περιέλαβε και τις σιδερένιες ζάντες του αμαξιού, οι οποίες έχουν περαστεί με ασημί βαφή, προφανώς με σπρέϊ.

Προσπάθεια που έχει, όπως φαίνεται, επιλήψιμη επιτυχία.

Καμιά φορά που βλέπεις αυτό το ταλαιπωρημένο και παράταιρο, συγκριτικά με τα άλλα αμάξια της περιοχής, αυτοκινητάκι, θυμάσαι εκείνο το δικό σου μικρό αυτοκινητάκι, που είχες αποκτήσει προ είκοσι ετών.

Συγκριτικά με αυτό που έχεις τώρα, σου έχει λείψει η ευελιξία εκείνου του μικρού αμαξιού. Μόνο αυτό σου έχει λείψει..

Τελικά το μικρό ασημί αμαξάκι παρκάρει και από μέσα του βγαίνει ο οδηγός και ιδιοκτήτης του.

Ξαφνιάζεσαι..

Εκεί που περιμένεις να δεις κανά νεαρό, είκοσι – τριάντα ετών, βλέπεις να βγαίνει ένας άντρας που είναι σαφώς πάνω από τα πενήντα!

Επίσης, σε ξενίζει το ύφος του και η γενικότερη φυσιογνωμία του.

Εκεί που περιμένεις να δεις μια φιγούρα μίζερη μαι μίζερο ύφος, αντίστοιχο του αυτοκινήτου του, βλέπεις ένα φωτεινό ευθυτενή και χαμογελαστό άνθρωπο!

Η στολή που φοράει, είναι η επιβεβαίωση πως εργάζεται στην υποδοχή του κτιρίου απέναντι ως σεκιουριτάς.

Τέλος, αφού βγαίνει από το αμαξάκι του, το κλειδώνει του ρίχνει μία ματιά για να βεβαιωθεί πως είναι εντάξει και με το φωτογενές του χαμόγελο κατευθύνεται προς το πόστο του, που είναι ελάχιστα μέτρα πιό κει..

Τον κοιτάς και τον θαυμάζεις.

Θαυμάζεις τη θετική ενέργεια που εκπέμπει, αν και είσαι σίγουρος πως δεν ήταν πάντα έτσι όπως φαίνεται, οικονομικά στριμωγμένος και αναγκασμένος να εργάζεται σε τέτοιες δουλειές και να κυκλοφορεί με τέτοιο αμάξι.

Η αύρα που εκπέμπει, παραπέμπει πως αυτός κάποτε ήταν αυτό που λέμε “καλοβαλμένος”.

Σίγουρα θα είχε ωραία ρούχα, χλιδάτες παρέες και θα έτρωγε στα καλύτερα μαγαζιά, οδηγώντας το πολυτελές αμάξι του, που μάλλον θα ήταν κάποια χλιδάτη Mercedes!

Κάτι θα του συνέβη και τα έχασε όλα!

Όλα;! Όχι και όλα!

Απ’ότι φαίνεται, έχει την υγεία του και τη θετικότητα του!

Άλλωστε αυτό φαίνεται από το πως συμπεριφέρεται στο παλιό και ταλαιπωρημένο του αυτοκινητάκι.

Του συμπεριφέρεται σα να είναι λιμουζίνα!

Η προσωπική του Mercedes!!

Είσαι βέβαιος πως αυτός ο άνθρωπος δε θα το βάλει κάτω και με κάποιο τρόπο θα ξανασταθεί στα πόδια του!

Τον κάνεις εικόνα σε μερικά χρόνια από τώρα, να έχει αποκτήσει το τελευταίο μοντέλο κάποιας πολυτελούς μάρκας και να μιλάει στις παρέες του για εκείνα τα δύσκολα χρόνια που δούλευε μερόνυχτα ως σεκιουριτάς σε εκείνη την εταιρεία.

Τον κάνεις επίσης εικόνα, να έχει αποκαταστήσει πλήρως το παλιό ασημί αυτοκίνητο και να το έχει, τιμής ένεκεν, στο γκαράζ της έπαυλής του, παρέα με τα άλλα πολυτελή αυτοκίνητα της συλλογής του!

Στο κάτω κάτω, όλα μια ιδέα είναι…