ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ

Σ’ αυτό το σύντοµο βιβλίο η Έλενα Φερράντε µοιράζεται µαζί µας τις σκέψεις της για τη δική της «περιπέτεια της γραφής» αλλά και αυτή συγγραφέων που τη σηµάδεψαν.

Πρόκειται για τρεις «διαλέξεις» και ένα δοκίµιο, όπου η συγγραφέας της «Τετραλογίας της Νάπολης» επιστρέφει στα πρώτα συγγραφικά της χρόνια, θυµάται ακόµη πιο πίσω τα µαθητικά της τετράδια, τη διαρκή πάλη που µέχρι και σήµερα τη χαρακτηρίζει: να προσπαθεί πάντα να µένει µέσα στο πλαίσιο ενώ πάντα λαχταράει να το σπάσει.

Η Έλενα Φερράντε είναι εδώ εξοµολογητική, ενίοτε αυτοσαρκαστική, ενώ ανατρέχει ξανά και ξανά στη σκέψη και στο έργο άλλων δηµιουργών προκειµένου να βρει απαντήσεις, όπως στην Γκάσπαρα Στάµπα, στη Γερτρούδη Στάιν, στην Έµιλυ Ντίκινσον, στην Ίνγκεµποργκ Μπάχµαν, αλλά και στον Δάντη.

Μέσα από τις δικές της αµφιβολίες και τα δικά της ερωτηµατικά, η Φερράντε εξερευνά, µαζί µας, ακόµη ευρύτερα πεδία της τέχνης της γραφής, αλλά και της τέχνης γενικά.

Έλενα Φερράντε είναι το ψευδώνυµο της διασηµότερης, ίσως, Ιταλίδας συγγραφέως της εποχής µας, της οποίας η πραγµατική ταυτότητα παραµένει άγνωστη από το 1992, οπότε και εκδόθηκε η Βάναυση αγάπη (Εκδόσεις Πατάκη, 2019, µτφρ. Δήµητρα Δότση), το πρώτο της µυθιστόρηµα, στο οποίο βασίστηκε η οµώνυµη ταινία του Μάριο Μαρτόνε.

Το επόµενο µυθιστόρηµά της, Μέρες εγκατάλειψης, που κυκλοφόρησε το 2002 (Εκδόσεις Πατάκη, 2018, µτφρ. Σταύρος Παπασταύρου), έγινε ταινία από τον Ροµπέρτο Φαέντσα.

Ακολούθησε το µυθιστόρηµα Η χαµένη κόρη το 2006 (Εκδόσεις Πατάκη, 2018, µτφρ. Δήµητρα Δότση), που έγινε ταινία το 2021 από τη Μάγκι Τζύλλενχαλ µε πρωταγωνίστρια την Ολίβια Κόλµαν.

Το 2003 εκδόθηκε το La frantumaglia, στο οποίο αφηγείται τη συγγραφική της εµπειρία, και το 2007 το βιβλίο για παιδιά Η παραλία τη νύχτα, σε εικονογράφηση της Mara Cerri (Εκδόσεις Πατάκη, 2017, µτφρ. Δήµητρα Δότση).

Το 2011 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο της «Tετραλογίας της Νάπολης», Η υπέροχη φίλη µου, (Εκδόσεις Πατάκη, 2016), που κατέκτησε κοινό και κριτικούς σε ολόκληρο τον κόσµο.

Ακολούθησε το 2012 το Νέο όνοµα (Εκδόσεις Πατάκη, 2016), το 2013 το Αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που µένουν (Εκδόσεις Πατάκη, 2017) και το 2014 η Ιστορία της χαµένης κόρης (Εκδόσεις Πατάκη, 2017).

Την «Τετραλογία της Νάπολης» έχει µεταφράσει στα ελληνικά η Δήµητρα Δότση.

Το 2019 κυκλοφόρησε το µυθιστόρηµα Η απατηλή ζωή των ενηλίκων (Εκδόσεις Πατάκη, 2020, µτφρ. Δήµητρα Δότση) και το 2021 το έργο Τα περιθώρια και η υπαγόρευση. Για την απόλαυση της ανάγνωσης και της γραφής (Εκδόσεις Πατάκη, 2024, µτφρ. Δήµητρα Δότση).