Γράφει ο Ερμής:

«Τα δάκρυα μετατράπηκαν σε μικρά διαμάντια», είχε διαβάσει κάποτε σ’ ένα παραμύθι. Τα δικά του δάκρυα όμως δεν μεταλλάχθηκαν ποτέ σε διάφανους πολύτιμους λίθους, παρά μονάχα σε σκούρες μαύρες πέτρες που με το πέρασμα των ετών γίνονταν όλο και μεγαλύτερες, όλο και βαρύτερες, όλο και ασχημότερες στην όψη.

Και εκείνος – που είχε μάθει πια την υφή τους και είχε συνηθίσει την παγωνιά που άφηναν στην ψυχή του – τις κρατούσε κρυμμένες και αθέατες από τα μάτια των τρίτων που δεν έπρεπε ποτέ να μάθουν τη δική του αλήθεια.

Μια αλήθεια που κουβαλούσε ένα τεράστιο φορτίο πόνου και οδύνης που, όσο κι αν ήλπισε ή αν προσπάθησε, δεν κατάφερε ποτέ να ελαττώσει.

«Παλεύεις με όσα είσαι ικανός να αντέξεις» και αυτή η στερεοτυπική φράση, ειπωμένη πιθανότατα από κάποιον που δεν είχε νιώσει ποτέ του φόβο ή θλίψη, αύξανε τον θυμό και την αγανάκτησή του, αφού ήξερε ότι οποιοσδήποτε θα πάλευε όσο χτυπούσε η καρδιά του. Αυτή και μόνο καθόριζε τον χρόνο και η δική του συνέχιζε απτόητη και ακάματη, παρόλο που ο ίδιος ποθούσε να σταματήσει για να τελειώσει επιτέλους το μαρτύριό του. Ένα μαρτύριο, βασανιστικό και ανελέητο, που αυλάκωνε την ψυχή με αόρατες ουλές που ήταν αργά για να θεραπευτούν ή να σταματήσουν να ματώνουν.

Κάθε αρχή έχει και ένα τέλος, αλλά το τέλος στη δική του περιπέτεια, φαινόταν τόσο μακρινό και επώδυνο που δεν ήθελε καν να το σκεφτεί, παρόλο που συνειδητοποιούσε ότι ήταν η μοναδική διαφυγή του.

Και είναι αλήθεια ότι, παρά τα χρόνια που είχαν κυλήσει, παρά τη γνώση της ματαιότητας για την κατάκτηση των χαμένων ονείρων, λαχταρούσε ακόμα να πιστέψει την απαλή φωνή της ελπίδας που του ψιθύριζε λόγια προσμονής για την ευκαιρία που ποτέ δεν ήρθε. Δυστυχώς όμως είχε αγγίξει εκείνο το κομβικό σημείο που ήξερε ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο παρά μονάχα να την αποδιώξει και να κλείσει τα αυτιά του στα παραπλανητικά της λόγια.

Συνταγή της Αμβροσίας: Νύχτα

Υλικά:

5 λωτοί

Σπόροι από 1 ρόδι

2 κυδώνια

1 ½ lt τσικουδιά (δυνατή και άοσμη)

½ κιλό κονιάκ (δυνατό)

1 ½ κούπα ζάχαρη

10 σπόροι τόνκα

1 μοσχοκάρυδο

20 σπόροι κάρδαμο

1 λοβός βανίλιας

Εκτέλεση:

Πλένουμε τους λωτούς και τα κυδώνια και τα κόβουμε σε τέσσερα κομμάτια, χωρίς να αφαιρέσουμε τη φλούδα. Σπάζουμε τους σπόρους τόνκα, το μοσχοκάρυδο και τους σπόρους κάρδαμου. Κόβουμε τον λοβό βανίλιας. Αδειάζουμε όλα τα υλικά σ’ ένα μεγάλο βάζο, που κλείνει αεροστεγώς. Φυλάμε το βάζο σε σκιερό σημείο και ανακινούμε το περιεχόμενο 2 – 3 φορές ημερησίως, για σαράντα ημέρες. Στραγγίζουμε σ’ ένα τουλπάνι το ποτό και το αδειάζουμε σε κρυστάλλινη μποτίλια.