Στο εµβληµατικό αυτό έργο, που πρωτοκυκλοφόρησε στα αγγλικά το 1939 κι εκδίδεται αδιάλειπτα έκτοτε, ο Βρετανός κλασικιστής H.D.F Kitto αναλύει, µε µια διαχρονικά πρωτοποριακή προσέγγιση, τα έργα του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, αναδεικνύοντας µε οξυδερκή τρόπο τη διαρκή καλλιτεχνική και λογοτεχνική κληρονοµιά των τριών µεγάλων τραγικών και τον τρόπο που ο καθένας απ’ αυτούς συνέβαλε στην εξέλιξη του είδους.

Λαµβάνοντας υπόψη του το ολοένα αυξανόµενο ενδιαφέρον του ευρύτερου αναγνωστικού κοινού για την αρχαία ελληνική τραγωδία, ο Kitto υποστήριξε την άποψη ότι οι τρεις τραγικοί υπήρξαν πρώτα απ’ όλα καλλιτέχνες και ως εκ τούτου το κλειδί για την κατανόηση του κλασικού δράµατος βρίσκεται στην κατανόηση της τραγικής σύλληψης κάθε έργου ξεχωριστά.

Για τον Kitto το κρίσιµο σηµείο της ερµηνευτικής διαδικασίας είναι η διατύπωση των σωστών ερωτηµάτων κι όχι η εσφαλµένη αντίληψη ότι υπάρχουν ξεκάθαρες και σωστές απαντήσεις σε ζητήµατα που αφορούν πρωτίστως την αισθητική του αρχαιοελληνικού δράµατος.

Η νέα αυτή έκδοση της Αρχαίας ελληνικής τραγωδίας βασίζεται στην αναθεωρηµένη έκδοση του 1961 όπου αποκρυσταλλώνεται πλέον η άποψη του συγγραφέα ότι στα έργα τέχνης η µορφή και το περιεχόµενο είναι άρρηκτα συνδεδεµένα, πράγµα που επιβάλλει τη συνεξέτασή τους. Το βιβλίο συνεχίζει να επηρεάζει τις παραστάσεις κλασικού δράµατος, προσφέροντας ένα θεωρητικό πλαίσιο για ρηξικέλευθες προσεγγίσεις και ερµηνείες.


Η παρούσα έκδοση συνοδεύεται από ένα εύχρηστο ευρετήριο και πρόλογο της Βρετανίδας ακαδηµαϊκού Edith Hall, όπου παρουσιάζονται οι λόγοι της επί µακρόν αµείωτης δηµοφιλίας ενός βιβλίου-ορόσηµου για τη µελέτη του αρχαιοελληνικού δράµατος.

Ο Βρετανός κλασικιστής και ακαδηµαϊκός H.D.F. Kitto (Χάµφρεϋ Ντέιβυ Φίντλεϋ Κίττο) γεννήθηκε το 1897 στο Στράουντ της κοµητείας του Γκλόστερ και πέθανε το 1982 στο Μπρίστολ. Σπούδασε στο Κολέγιο St John’s στο Κέµπριτζ και το 1920 έλαβε τον διδακτορικό του τίτλο από το Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ.

Την περίοδο 1920-1944 δίδαξε ως λέκτορας στο Πανεπιστήµιο της Γλασκόβης. Από το 1944 µέχρι το 1962 δίδαξε στο Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ ,αρχικά στη βαθµίδα του καθηγητή και έπειτα ως επίτιµος καθηγητής Αρχαίων Ελληνικών Σπουδών.

 Το 1933 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο µε τίτλο In the Mountains of Greece στο οποίο κατέγραψε τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις από την Ελλάδα. Η αρχαία ελληνική τραγωδία (Greek Tragedy: A Literary Study) πρωτοεκδόθηκε στα αγγλικά το 1939 και µεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, συµπεριλαµβανοµένης και της ελληνικής (εκδόσεις Παπαδήµα 1971, νέα έκδοση από τις Εκδόσεις Πατάκη, 2024). Το 1952 κυκλοφόρησε η ευσύνοπτη πραγµατεία του για τον πολιτισµό και την ιστορία της κλασικής Ελλάδας µε τίτλο Οι Έλληνες (The Greeks) που θεωρείται βιβλίο αναφοράς για τους µελετητές του αρχαίου ελληνικού κόσµου.

To 1956 εκδόθηκε το βιβλίο του Form and Meaning in Drama στο οποίο ανέλυσε έξι αρχαίες τραγωδίες και τον Άµλετ σε µια προσπάθεια να συνδέσει το αρχαιοελληνικό δράµα και το ελισαβετιανό θέατρο.

Το 1962 ο Kitto προτάθηκε για το βραβείο Νόµπελ λογοτεχνίας από τον William Beare, καθηγητή Λατινικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ.