Γράφει ο Ερμής:

Ψηλά στον ουρανό, ανάμεσα στα σύννεφα, υπάρχει το Κάστρο του γερο – Χρόνου, όπου κατοικεί ο ίδιος μαζί με τα τρία παιδιά του, το Παρελθόν, το Παρόν και το Μέλλον.

Τα τρία παιδιά διαφέρουν πολύ μεταξύ τους και το καθένα έχει τη δική του προσωπικότητα, αλλά και αντίληψη των καταστάσεων και των πραγμάτων. Το Παρελθόν είναι ήσυχο, ανέμελο και αδιαφορεί για ό,τι συμβαίνει γύρω του, αφού στον δικό του κόσμο όλα είναι τετελεσμένα και δεδομένα. Του αρέσει να φορά πολύχρωμα ρούχα με σκούρες και φωτεινές αποχρώσεις, επειδή κουβαλά τόσο τη δυστυχία, όσο και την ευτυχία, ενώ για τους ίδιους λόγους που δεν αγωνιά για το μέλλον, δεν φοβάται και δεν απελπίζεται. Λίγο ανεύθυνο και επιπόλαιο, αλλά και το χαϊδεμένο παιδί του πατέρα του, του γερο – Χρόνου, αφού είναι το στερνοπούλι του.

Διότι, όσο κι αν φαντάζει περίεργο στην ανθρώπινη οπτική, κι αν θεωρείται ότι το Παρελθόν προηγείται των αδελφών του, στην πραγματικότητα έπεται, αφού δεν είναι παρά το αύριο που έγινε χθες.

Πρωτότοκο παιδί του γερο – Χρόνου, το Παρόν που κουβαλά από την πρώτη στιγμή της γέννησής του, το φορτίο με τη μεγαλύτερη ευθύνη, αφού όλα όσα συμβαίνουν κατά τη δική του διάρκεια καθορίζουν το μέλλον και καταγράφουν το παρελθόν και κατά συνέπεια την ιστορία και τη βάση πάνω στην οποία θα στηριχθούν οι εξελίξεις και οι διδαχές τους.

Άλλοτε ανήσυχο και άλλοτε ήρεμο, επιλέγει τα ρούχα του βάσει των γεγονότων που διαδραματίζονται και των συναισθημάτων που βιώνονται από αυτά. Έτσι, τα ενδύματά του μπορεί να είναι φτωχικά, ή ακριβά ή ακόμα γιορτινά και χαρούμενα, ενώ δεν είναι σπάνιες οι ημέρες που γίνονται πένθιμα και προκαλούν μόνο λύπη και θλίψη στο αντίκρισμά τους.

Δευτερότοκο φυσικά το Μέλλον που είναι μονίμως αισιόδοξο και έχει επιλέξει ως καλύτερή του φίλη την ελπίδα, παρόλο που έχει μάθει να ζει παρέα με τον φόβο και την αμφιβολία γι’ αυτό που θα συμβεί ανά πάσα στιγμή.

Το χαμόγελο κυριαρχεί στο πρόσωπό του, και τα ρούχα του έχουν φωτεινά και έντονα χρώματα που μαγνητίζουν το βλέμμα και προσδίδουν μια αίσθηση λάμψης και αφθονίας.

Ελαφρώς ζωηρό, άτακτο και παιγνιδιάρικο, συνεργάζεται στενά με το Παρόν για να ορίσουν τα γεγονότα που θα συντελεστούν κατά τη διάρκεια του τελευταίου και θα επιφέρουν εκείνα που θα ακολουθήσουν στο δικό του χρόνο.

Γαλήνιο και πράο, αγαπά την ευημερία και την καλοπέραση και προσπαθεί πάντοτε να επηρεάσει το Παρόν και να οδηγήσει τον κόσμο σε μια κατάσταση ευδαιμονίας. Το τελευταίο όμως, αέναα οξυδερκές, υπεύθυνο και ρεαλιστικό, διατηρεί το προβάδισμα της λογικής και ιδίως της ψυχραιμίας και της τόλμης να αρνηθεί τις ουτοπίες και να προχωρήσει σε ρηξικέλευθες εντολές που δύνανται να σαρώσουν με την υλοποίησή τους ό,τι θεωρούνταν δεδομένο μέχρι τότε.

Άλλη βασική κάτοικος στο Κάστρο του γερο – Χρόνου, η Ταντεμπόλια, η οποία είναι επικεφαλής του Τμήματος Καταγραφής και Αποτύπωσης των χρονικών στιγμών και γι’ αυτό έχει το προσωνύμιο της Κυράς του Χρόνου.

Δίκαιη, αντικειμενική, ορθολογίστρια και ατρόμητη, δεν διστάζει ποτέ να εκφράσει την άποψή της και να μιλήσει ανοιχτά, ανενδοίαστα και δίχως περιστροφές. Παρόλο που δεν έχει καμιά συγγένεια με τον γερο – Χρόνο και τα παιδιά του – το παρατσούκλι της προέρχεται αμιγώς από τα καθήκοντά της – νιώθει μεγάλη αγάπη για την οικογένεια με την οποία πέρασε άλλωστε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της. 

Αισθάνεται ασφαλής με το Παρόν, λόγω της υπευθυνότητάς του, ηρεμεί στις δύσκολες στιγμές με την αισιοδοξία του Μέλλοντος και ζηλεύει την ανεμελιά του Παρελθόντος που ζει απαλλαγμένο από τον φόβο του άγνωστου.

Συνεχίζεται….