Ο Νίκο Πιροσμάνι (1862 – 1918) γεννήθηκε στην επαρχία Κακχέτι της Ανατολικής Γεωργίας και ήταν αυτοδίδακτος ζωγράφος.
Οι γονείς του ήταν αγρότες και στοργικοί με τις δυο κόρες και τον γιο τους, αλλά η ευτυχία της οικογένειας διαλύθηκε απότομα με τον θάνατο του πατέρα από πνευμονία.
Ο Πιροσμάνι ήταν τότε μόλις οχτώ ετών και μετακόμισε στην Τιφλίδα στο σπίτι της μεγαλύτερης παντρεμένης αδελφής του, την οποία έχασε επίσης σύντομα, εξαιτίας της επιδημίας χολέρας που εξαπλώθηκε στην περιοχή.
Αδιαφορώντας για τον αδελφό της νεκρής συζύγου του, ο γαμπρός του τον έστειλε να εργαστεί ως υπηρέτης. Οξυδερκής και εργατικός, ο Πιροσμάνι κατάφερε να μάθει ανάγνωση και γραφή, ενώ ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στη ζωγραφική, αποτυπώνοντας τις δημιουργίες του στους τοίχους του δωματίου του.
Παρά το ταλέντο του, δεν κατάφερε να κερδίσει χρήματα από την τέχνη του και κατά τη διάρκεια του βίου του αναγκαζόταν να κάνει διάφορες εργασίες, προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Ενδεής και συχνά άστεγος, πέθανε από υποσιτισμό και ηπατική ανεπάρκεια την παραμονή του Πάσχα, ενώ το έργο του αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατό του.
Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της τέχνης ναΐφ που διακρίνεται από την απλοϊκότητα στην ύλη και την τεχνική.
