Σε ένα ιταλικό θέρετρο του Μεσοπολέμου, ένας υπνωτιστής-μάγος μετατρέπει τη σκηνή σε πεδίο εξουσίας. Το κοινό παρακολουθεί, γελά, υποκύπτει.
Στο πρόσωπο του Τσιπόλα, ο Τόμας Μαν συμπυκνώνει τη γοητεία και τον τρόμο της χειραγώγησης, σε μια νουβέλα που διαβάζεται ταυτόχρονα ως πολιτική αλληγορία, ψυχολογικό δράμα και στοχασμός πάνω στη βούληση και την ελευθερία.
Ο Μάριο και ο μάγος, αν και γράφτηκε το 1929, παραμένει ένα από τα πιο επίκαιρα έργα του Μαν.
Μια μικρή σε έκταση, αλλά μεγάλη σε δύναμη ιστορία για τη μαζική υποβολή, την ταπείνωση και την ύστατη πράξη που ανατρέπει τα πάντα.
Σύμφωνα με τον Φόλκερ Βάιντερμαν
«Η νουβέλα αναδεικνύει µε σπάνια πυκνότητα τη δραµατική ένταση ανάµεσα στη γοητεία της εξουσίας και στην ευαλωτότητα της ανθρώπινης βούλησης».
Ο Thomas Mann (Τόμας Μαν, 1875-1955) συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Με το έργο του, το γερμανικό μυθιστόρημα απέκτησε νέα πνοή και εμβέλεια, κατακτώντας ισότιμη θέση στη διεθνή λογοτεχνική σκηνή.
Η πολυεπίπεδη και στοχαστική γραφή του γνώρισε παγκόσμια αναγνώριση και άσκησε βαθιά επιρροή στον πνευματικό ορίζοντα της εποχής του.
Για το έργο του τιμήθηκε με το Νόμπελ λογοτεχνίας το 1929.
Από το 1933 έζησε στην εξορία, αρχικά στην Ελβετία και έπειτα στις ΗΠΑ. Μόλις το 1952 επέστρεψε στην Ευρώπη και εγκαταστάθηκε εκ νέου στην Ελβετία.
Πέθανε το 1955 στη Ζυρίχη, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που εξακολουθεί να συνομιλεί με τις μεγάλες ηθικές και πολιτικές δοκιμασίες του σύγχρονου κόσμου.
